Ferris Wheel Tagalog Novels & Stories

“Diyos ko por santo! ‘Di na baleng ‘di na mabagdokan ‘di na ko muling sasakay sa panuway na yan!” Nagpahinga lang kami saglit. Nag-isip kung ano na ulit ang sasakyan. “Ferris wheel tayo!” “Pass muna ako, nahihilo pa ko.” ako lang yata ang gustong sumakay. Nagpass silang lahat. “Nicco, Ferris wheel tayo.” aya ko sa kanya, napakamot ito sa kanyang sintido. “Ayaw mo?” “It’s for the kid, sweetheart. How about an Octopus ride?”

"Sure, love.' He answered. Kaya pagkatapos kumain ni Eros naglakad-lakad muna kami. I was worried to Eros to puke inside the ferris wheel. Hawak namin si Eros sa magkabilaang kamay. Para kaming happy family habang naglalakad! Yung iba pinagtitinginan nila kami at ngumingiti sila sa'min. After 30 minutes, we decided to ride the ferris wheel. Sumakay na kami at excited talaga si Eros. Medyo mataas ang ferris wheel kaya nakakalula tignan sa baba. Kinakabahan ako at hindi ko alam ang dahilan. Hanggang sa makarating na sa pinaka tuktok.

Hindi mo nga makikita na naghiwalay ang kanilang kamay, e. Gabi na at huli nilang sinakyan ang Wheel of Fate na mas kilala sa tawag na Ferris Wheel. Ang sweet nga nila kapag pinagmasdan mo sila dahil habang umaandar ito ay nakasandal pa ang ulo ni Clyte sa balikat ng binata. At si Aldrin naman ay nakapatong ang ulo sa ulo ng dalaga. Gano’n lang ang puwesto nila at still, holding hands pa rin.

naisip ko, halo-halo ang kaba at gulat na nararamdaman ko. Habang naglakakad papunta sa Parang lumipad ang oras sa amusement park. Nakasakay kami sa napakaraming rides at nagpakuha pa nga ng litrato. Kumain din kami sa iba’t ibang restaurants. Ang huling sinakyan namin ay ang Ferris wheel. Sobrang taas nito, at nakakakaba talagang nasa pinakamataas. Nang makasakay na kami sa loob, hindi ito gaanong maluwang, kasya lang para sa dalawang tao. Magkaharap kaming nakaupo, naghihintay na magsimulang umikot ang Ferris wheel

Hindi na rin siya nakatiis at sinuot niya na ang pants na kasama sa Labubu pajama set na binili nila kanina sa boutique "Okay, I'm ready!" ani ni Ayra kay Vinxer Nagsimula silang mag ikot-ikot sa lugar. Sumakay sila ng carousel, kumain ng mga street food sa helera ng mga vendors, at sumakay sa kung tawagin ay Sky Eye. Ang pinakamataas na ferris wheel sa buong Pilipinas Sa kalagitnaan ng kanilang pagsasaya ay nag vibrate ang phone ni Vinxer na nasa kanyang bulsa. Nang tingnan niya iyon ay may tumatawag gamit ang hindi niya kilalang numero

FLAME MORJIANA LAVISTRE - DELA VEGA Nang mas lumalim na ang gabi nag desisyon na kami umuwi na dahil parang uulan na rin, napansin ko kasi kanina na may iilang patak ng ambon galing sa langit kaya sinabihan ko sila na mag last ride na. Ang nakakalungkot dito nang pasakay na kami sa Ferris Wheel saka pa nagkaroon ng mechanic issue, kaya hindi na talaga kami sumakay kahit ng maayos ito after ng halos isang oras.

napakunot naman ang noo nito. I said, "I won't repeat same question twice." "W-What did you just said? Gulong? Pfft seriously? Taga san kaba talaga? Saang planeta ka galing? Taga South Hales ka ba? Well, It's called a Ferris Wheel." natatawa ito pero natigil din ng sinamaan ko ng tingin. "Tss dami-dami pang sinasabi Pereswel lang pala." Nakakainis tong lalaking to.

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

RENATA Why am I here at the amusement park? What am I doing here? "Are there people there?" I Heard a rattle coming from the ferrer wheel. There seems to be someone there. Dahan-dahan akong naglakad patungo sa lugar na iyon. Hindi naman nakatatakot dahil puno ng palamuti o ilaw ang amusement park. Sa totoo lang ay masayang tignan pero bakit ang lungkot?

Kasi may isang couple kaming nakasabayan sa Ferris wheel. I was happy and wished that the time may slow down. Dahil gusto ko kasing namnamin at sulitin ang oras na nagtatawanan kami at masaya. Na para bang walang problemang nangyari. Pero tanggap ko rin naman na bukas, babalik ulit ang lahat sa reyalidad. Natatakot mang pumasok bukas, kailangan kong tatagan ang sarili dahil gusto kong kausapin si Yluj para humingi ng tawad... maging kina Yiel, Joan, at Sophia na rin.