Financial Education Quotes Novels & Stories

Sandali lamang iyon at wala pa yatang isang segundo nang muli siyang magbawi ng paningin, pero ramdam ko na agad ang panlalamig at pamamawis ng mga palad ko. "But I am here today to give you a little knowledge about Financial Literacy. So what does this mean for you? Why is this especially important to you as students? Blah blah blah" Hindi ko namalayan na nakikinig na rin pala ako sa kanya habang nagsasalita, ang galing galing niya sa lahat. Ang galing niyang magpatawa, magpaliwanag, ang galing niyang kunin ang atensyon ng mga nakikinig sa kanya.

sagot ko. Hinawakan niya ang pisngi ko at ngumiti. "Aya, ikaw ang nagturo sa akin na ang tunay na investment ay hindi nasa bangko, kundi nasa mga taong pinapahalagahan natin. I should be the one thanking you."

bulong ko sa sarili. Nagbibihis na ako pero hindi pa rin mawala sa isip ko ang sinabi ng kliyente namin ni Jake.“Don't put too much faith in anyone; even your closest companions can betray you, although you share the same blood that ran through your veins.” Ipinagtaka namin ni Jake iyon, kung hindi lang malaking kliyente ang taong iyon ay baka napatay ko na. Kotang-kota na ako sa mga riddles ng mga baliw naming kliyente. Kung minsan pa ay ginagawa itong biro. Hindi nila alam na hindi ako natutuwa sa mga puking inang riddles na iyan. Pera ang kailangan sa negosyo at hindi ang mga walang kwentang palaisipan.

Gusto niyang iparating na hindi niya pinapabayaan ang trabaho niya, kaya hindi siya kailangang hanapan ng mali. Gustong ihampas ni Lucas ang ulo sa pader dahil sa sagot ni Chloe. Mabilis siyang kumilos para baguhin ang tensyon. “Nandito si Mr. Joseph para bumili ng deserts na panregalo, hindi para pag-usapan ang trabaho. Oo nga pala, nasa finance industry din ba kayo, sir? Pamilyar kayo.” “Oo, nakapagtayo ako ng isang financial education foundation sa ibang bansa at may kaunting promotion doon.”

“Ang edukasyon ng aking ama ay palaging naiimpluwensyahan nang malalim ang pananaw ko sa buhay at ang mga pagpapahalaga ko. Tinuruan ako nito na huwag balewalain ang mga bagay o maging malungkot sa sarili kong pighati para makapaglabas pa rin ako ng mabait at masiglang ngiti kahit na natutulog ako sa bubong ng isang construction site na may tatlumpung palapag.” Pagkasabi nito, huminga nang malalim si Charlie at sinabi nang seryoso, “Sinasabi ko ang lahat ng ito dahil gusto kong sabihin sa lahat ng bisita na nandito ngayong araw na gumamit ng mga praktikal na aksyon ang mga magulang ko para sabihin sa akin na ang pinakamalaking biyaya sa buhay ay hindi gaano kalaki ang kayamanan o tagumpay na

“Anong ibig mong sabihin?” Ipinaliwanag sa kanya ni Quirante, “Bukod pa sa pera, malinaw na nakasaad na ang lahat ng mga ari-arian ay walang anumang kaakibat na alitan o kaso.” Nagpatuloy siya, “Tungkol naman sa mga sapi sa kompanya ni Mr. Eduardo na ibinigay sa’yo, malinaw na nakatala na hindi mo kailangang makialam sa pamamalakad. Taun-taon ka lamang makatatanggap ng dibidendo.”