Sobrang nakakaintriga kung paano nag-iba ang imahe ni Antonio Luna sa pelikulang 'Heneral Luna' kumpara sa dokumentadong buhay niya—at madalas, dahil sa pelikula napapalapit siya sa masa bilang isang almost-mythic na bayani. Sa totoo, kilala si Luna bilang siyentipiko at edukado: may background sa agham at medisina, sumulat at nag-edit ng pahayagang 'La Independencia', at nagtrabaho sa mga laboratoryo bago siya naging full-time na militar. Ang pelikula, bagaman tama sa maraming emosyonal na sandali, pinatindi ang kanyang galit at pagiging walang pakundangan para sa dramatikong epekto.
Bukod diyan, pinasimple rin ng pelikula ang masalimuot na politika noong panahon—inalis o pinagaan ang mga komplikadong alyansa, utos, at mga tensyon sa pagitan ng sibilyan at militar. Halimbawa, ang isyu ng pagkakasangkot ni Emilio Aguinaldo at iba pang opisyal sa pagpatay ni Luna ay ipinakita nang tahasan; sa kasaysayan, mas mahirap patunayan ang buong kuwentong iyon at may naglalakihang halo ng spekulasyon, personal na pagkagalit, at politikal na intriga. Sa huli, mas naghatid ang pelikula ng damdamin at tanong kaysa eksaktong kronika—kaya nagustuhan ko siya bilang pelikula, pero nag-udyok din na magbasa pa ng mas malalalim na teksto tungkol sa totoong si Antonio Luna.