Funny Knock Knock Jokes の小説・ストーリー

Kapag knock out na kumbaga. May minsan nga na hinila nalang namin siya para mailipat namin sa isang kuwarto para makapagpahinga siya roon mag-isa dahil lasing na rin kami at hirap na magbuhat ng isa pang lasing. Kinaumagahan tinanong namin siya kung paano siya nakarating sa kuwartong iyon at ang sagot niya ay hindi niya raw alam. Creepy, right? May minsan din na kinurot ko siya, ang sagot niya naman nang tinanong ko siya kung may naramdaman ba siyang masakit nang tulog na siya dahil sa kalasingan ay wala rin daw.

Dali-dali kong binuksan ang pinto at nakitang siya nga ang nakatayo roon habang nakasuot ng itim na sumbrero. "Dapat sinabi mong ikaw lang 'yan, pinakaba mo pa ako." "You were supposed to say 'Stalk, who?'" I remember him saying that knock knock jokes were lame that's why he didn't asked me about that. But now. . . Hindi ako sigurado kung seryoso ba siya pero mukhang naghihintay talaga ito na sabihin ko 'yon. With a sigh, "Stalk, who?" "Let's talk," and he went in by himself.

Napatanga naman ako sa kaniyang sinabi. Bakit ba may mga taong nagiging clown kapag lasing? "Ito pa. . . Ito pa. Ano ang tawag sa gamot ng mga baboy?" tanong niya pagkatapos tumawa. Sumimangot ako habang naka cross arms. "Ayoko ng sumagot sa mga corny jokes mo." "Mali! Oinkment!" malakas siyang tumawa. Napabuntong hininga ako at pinigilan ang aking sarili nakuhain ang bote ng alak at ihampas iyon sa kaniyang ulo para matauhan.

“Every month akong pumupunta rito. Baka nga nagsasawa na siya sa kakadaldal ko.” Natawa si Suzy. “Talaga? Ano bang kinukuwento mo sa kanya?” Saglit na natahimik si Levi. Tumingin sa puntod, saka marahang ngumiti. “Kung ano-ano lang,” aniya, kahit ang totoo—si Suzy lagi ang laman ng mga kuwento niya kay Janna. “Saka, gustong-gusto niya kasing ako laging nagjo-joke. Kaya nga lang, ‘pag ‘knock-knock’ na, walang sumasagot.”