Novel & Cerita Gabriel Angel

"I'm glad you feel that way. You should change your clothes. Mira prepared breakfast for you. Mauna na muna ako." "Thank you ulit. Susunod na lang agad ako." Akala ko ay lalabas na si Ellisa pero tumigil siya at humarap sa akin. "Welcome home, Angela Jade Cordova." That's right. I'm no longer Angela Jade Belcher. I'm no longer the girl who is like a puppet. I'm Angela Jade Cordova. I will do anything that I want and I will just be myself. ***

umalingawngaw ang pangalan sa tenga ni Brandon at kiniulabutan siya. "Oh eh ano naman masama dun?" sagot pa ng ina. "Mabuti pa ay Gabriel, the guardian angel, total anghel naman ang batang yan sa buhay nating lahat" singit ng kaniyang lolo. Pagkarinig ng pangalan Gabriel na mas Maganda ganda namang pakinggan kesa sa Santino ay agad pumayag si Brandon para hindi na makakontra ang mommy niya.

Halata ang selos sa mukha. “Ano ka ba, si Gabriel archangel ang ibig kong sabihin. Noong pinagbubuntis ko kasi si Gab, hindi ako makatulog kapag hindi ko mapanood sa YT about St. Gabriel the Archangel. Parang siya ang gumabay sa akin sa araw-araw kapag napanghinaan ako ng loob. Kaya noong ipinanganak ko si Gab, naging Gabrien ang pangalan niya dahil combination ng Gabriel, Brenda at Rheniel.”

dahil sa mga nangyayaring ganiyan sa pagitan namin ni Gabriel na tanging ako lang naman ang nagsa-suffer. Marahan akong umupo sa single sofa na nakapwesto sa may gilid ng kwarto, nakamasid lang ako sa natutulog na gwapong mukha ng isang Gabriel Mondragon. Mukha siyang isang anghel na may lahing grego na nagkasala kaya itinapon mula sa langit.

inis na wika ni Davina pero natahimik na lang siya nang pisilin ni Gabrielle ang pisngi. “Papatayin kita, papatayin talaga kita kapag ginalaw mo siya. Huwag na huwag mo siyang hahawakan Gabrielle dahil masaktan mo lang siya kahit kaunti, tritriplihin kong gagawin yun sayo.” madiin at matigas niya ng wika pero tila ba mas natutuwa sa kaniya si Gabrielle dahil sa wakas, nakuha at nalaman na ni Gabrielle ang kahinaan ng isang Dead Angel, ang kilalang pinakamagaling na leader sa mundo ng mafia ay nagkaroon ng kahinaan. Tumawa lang nang tumawa si Gabrielle dahil jackpot ang hawak niya ngayon.

Angela was not on the bed and she left her phone. 1missed call from Lenard. Due to curiousity he opened her phone. Walang password ang phone nito. "Hi Angel, come to room 307 to finish what we started yesterday 😊 See you later😘" Who the hell is this guy? His yelling at the back of his mind. So he went to take a bath, pull up some shirts and walk straight to that no.307 door. Pagbukas nya ng pinto nakita nya si aunt jess that made him felt calm,and theres angela with a make up artist---- wait no , its a guy?--- hell .. Very close to her putting some lipstick.

Nakita ko sila sa CCTV camera, tatawagin na raw ako at kakain na. Napatingin ako sa aking orasan at napasinghap ng makita kong mag aalas dos na pala. Dali dali akong lumabas, mamaya ko na balikan ito. Kaya pala nahihilo ako dahil sa gutom, bakit nga pala trabaho na naman ang iniisip ko samantalang rest ko nga pala ito. Nag ayos ako ng sarili at kunyaring kagigising ko lang ng lumabas ako. "Ayan na pala si Angel at kagigising lang. Kaya naman pala hindi sumasagot sa mga katok ko kanina," ani Aling Conching.

sabi ni Gabriel, habang hinahawakan ang kamay ko. "You're welcome, anak. Alam mo, mahal na mahal ka namin," sabi ni Angie, habang niyayakap si Gabriel. "Salamat po, Mommy. Mahal ko rin po kayo," sagot ni Gabriel, habang niyayakap si Angie. "Gabriel, magpahinga ka na rin ha? Mahaba ang araw mo bukas," sabi ko, habang hinahaplos ang kanyang likod.

Parang maamo itong tupa na humarap kay Gabriel. "Gabriel, babe sinaktan ako ni Carissa. Tingnan mo kung gaano ka m*****a ang babaeng iyan.".umiiyak na wika ni Ate. Para itong anghel na bumaba sa lupa dahil sa pagbabait-baitan nito. Kung kanina ay para itong kampon ng satanas na handang pumatay dahil sa galit nito ngayon naman ay para itong maamong tupa. Napakagaling talaga nitong magkunwari. Pinipilit nitong itago ang bulok nitong pag-uugali.

Gabriel's POV. Sa mundong aking ginagalawan, kilala ako bilang si Gabriel Riego—ang tinatawag nilang “Yelong CEO.” Sa harap ng mga negosyante, empleyado, at mga taong hindi ko lubusang kilala, ako ay laging seryoso, matigas ang tingin, kakaunti magsalita, at tila walang kinikilalang biro. Ang presensya ko ay sapat na upang tumahimik ang isang buong silid, at ang aking mga desisyon ay laging mabilis, tumpak, at walang halong pag-aalinlangan. Ngunit sa likod ng maayos na pananamit, matikas na tindig, at malamig na paningin ay mayroon akong itinatagong mundo—isang mundo kung saan ako ay tao lamang, madaling mapahiya, mahilig tumawa, at may mga kahinaan na pilit kong itinatago sa mata ng publiko