Nakakatuwang pag-isipan ang simbolismo ng mga bagay na nagsisimula sa letrang 'e'—parang isang maliit na koleksyon ng tema na paulit-ulit lumilitaw sa kwento, laro, at buhay. Sa personal, lagi akong naaakit sa ideya ng 'egg' bilang simbolo: hindi lang ito tungkol sa pagsilang, kundi tungkol sa potensyal na tahimik na naghihintay sa loob. May mga eksena sa pelikula o nobela na simpleng itlog lang ang nasa harap ng bida pero ramdam mo na hahaba ang kapalaran niya kapag naabot ang pagbubukas nito.
Bukod sa 'egg', malakas din para sa akin ang 'eclipse'—ang biglang pagtakip sa liwanag na nagdudulot ng bagong pananaw. Sa ilang laro na nilaro ko, ang eclipse ay palaging senyales ng malaking pagbabago: pwersang lumilitaw, panahon ng pagsubok, o pagkakataon para sa karakter na mag-redefine ng sarili. May pagka-mitikal din ang 'echo' na nauugnay sa memorya at pagmumuni; kapag umuulit ang tunog, parang paalala ito na may mga bagay na paulit-ulit na bumabalik sa atin.
May pagka-poetic ang 'ember' naman—maliit na nagliliyab na nagmumungkahi ng init na maaari pang magpatuloy o mamamatay. Sa dulo ng araw, iniisip ko na ang mga 'e' objects na ito ay may iisang pinagmulang tema: simula at pagbabago, mga bakas ng nakaraan, at maliit na apoy ng posibilidad. Hindi kumplikado, pero kapag pinagsama-sama, nagiging malawak ang kanilang sinasagisag sa kwento at sa puso ko.