Gabriel's Inferno Book Mga Nobela at Kwento

Napasigaw ako nang mahina, pero agad itong naputol nang sakupin niya ang mga labi ko. Guton. Marahas. Punong-puno ng galit at desperasyon. Ang halik ni Gabriel ay hindi tulad sa mga palabas namin sa Tartarus. This was real, raw. Walang audience na nanonood. Ibinaon niya ang mga daliri niya sa buhok ko, hinila ang batok ko palapit sa kaniya para mas lalong mapalalim ang halik.

Ang kanyang mga kamay ay naka-cross sa kanyang dibdib, habang ang mukha ay nakakunot sa matinding pagkadismaya. "This is so wrong," bulong niya sa sarili, at bawat fidget niya ay halatang inis. "If only I could just trigger a fire alarm, magkakagulo na sana." Tiningnan niya ang mga bisitang nakapaligid, kaunti lang sila. Mga friends lang at family nina Richard at Mommy Shelly niya. Pakiramdam ni Gabriel, ang hangin sa loob ng simbahan ay hindi holy, kundi heavy with a secret waiting to explode.

Ang sinabi niyang DNA test ay malinaw na patunay, ngunit ang malaking tanong sa isip ko ay paano nga ba? Biglang bumalik sa akin ang alaala ng isang gabing pilit kong kinalimutan. Ang gabing iyon na nag-iba ng takbo ng buhay ko. Ang gabing, sa kabila ng aking kawalang-malay, ay nagdulot ng dalawang munting anghel sa buhay ko.

"Gab, please... just promise me you'll come back alive. Huwag mong kakalimutan na may naghihintay sa 'yo rito." Gabriel leaned down, placing a soft, lingering kiss on her forehead, and then lower, whispering directly against her skin. "I promise you, Lira. I will survive this day, and I will tear down anyone who stands in my way just to get back to you. I love you." With one last, intense look that carried a lifetime of devotion, Gabriel finally let go of her hand. He turned around without looking back, stepping out of the house and locking the heavy steel door behind him. The war had officially begun.

Malakas na dinikit nito sa dibdib ng singkit na lalaki ang libro ko na basang-basa, nakita ko sa mukha ng mayabang na lalaki ang galit dahil sa ginawa nitong isa. "Feeling hero, Gabriel? Huwag mo nga ako patawanin. Huwag mo rin ako utusan na palitan ko 'yan." Mayabang na sagot nito. Nahulog na sahig ang libro ko at napatingin na lang ako doon, sinipa naman ng mayabang ang libro ko kaya mas lalo itong nasira. Tumalikod na ang singkit na lalaki at mayabang na umalis.

Binuksan niya ang ilaw para maaninag ang buong paligid. Pabalik balik siyang naglakad sa tatlong malalaking shelves ng mga libro. Hindi niya alam kung magbabasa ba siya o ano dahil hindi siya makapili sa dami ng mga iyon. Hobby siguro talaga ni Gabriel na magbasa ng mga libro. Sa pabalik balik na pag-lalakad niya ay bigla niyang nakita ang kanilang junior highschool textbooks. Nanlaki ang kanyang mga mata nang makitang malinis pa ang mga ito na para talagang iningatan!

Binitiwan ko ang mga kamay ni Gabby. "Fire element," aniya habang nakangiti. "Incendia!" saad niya habang nakaturo kay Gabby. Tumaas lamang ang apoy sa kandila ngunit bumalik din bigla sa normal. "What happened?" tanong ni Gabby. "Incendia is a spell for fire, Gab—" "You're mean! Papatayin mo ba ako?" "You're under Faith's protection, hindi ka mamamatay." Natahimik si Gabby. Kahit na ako ay hindi makapaniwala. Nagawa ko ba talaga iyon?

Tinapik ko naman siya nang marinig ko muli ang pagtawag ni Gabino na nasa labas lang ng aking pintuan. "Get off me, Gabriel." Napa-ungol lang ito na halatang ayaw niyang sundin ang nais ko. Pero gusto kong makita si Gabino kaya pinilit kong itulak paalis sa pagkakadagan sa akin si Gabriel. Nang makaalis ako ay ang masamang pagtitig niya naman sa akin, salubong ang mga kilay nito. He is mad. The devil is mad of me. But so what? I want to be with my son than with him.

Ito ay matigas, tila yelong hindi matitinag ng init ng kahit anong pagsisisi. Naramdaman ni Gabriel ang bahagyang hapdi sa likod ng kanyang kamay. Ang bahid ng guilt na kanina lang ay sumagi sa kanyang isip ay agad na napalitan ng matinding inis. He must be crazy to have felt sorry for her just now, sa loob-loob niya. Binawi niya ang kanyang kamay at tiningnan ang dalaga nang may mapangmaliit na titig.

Ngiting alam mong may lalabas sa bibig na mga salita na hindi ko nanaisin. "I am," sagot ko. "I am wondering why you guys are here? Sorry, not sorry, but you're not welcome here." May gumuhit na ngiting mapang-asar sa mga labi ng tatlo. "I really like you; straightforward magsalita, no filter, and direct to the point. Belial, by the way. I know you were not interesting to us, but let us introduce ourselves Gabriel." "Funny, right? Your name—Gabriel; one of the greatest soldier of God. And we; we're just a friend of Lucifer—even your wife—Mazekeen?"