Ghost X Reader

Six years ago, Riven Cole disappeared the night Saint Monroe’s bike exploded on a rain-slick highway. The Big Saints called him a traitor and the city labelled him a ghost after that. But now, he’s back in Silverhaven carrying a secret that could burn the brotherhood to the ground. Luca Monroe, Saint’s son and the club’s new president, built his empire on loyalty and silence. But when Riven walks into his bar, the past crashes through the door with him. Old wounds reopen and the old flames spark. And buried somewhere between hate and hunger is the truth about what really happened that night. The Big Saints are no longer a brotherhood, they’re an empire of secrets. And in a world built on lies and blood, love might be the most dangerous thing of all. Because some ghosts don’t stay gone. And some fires never die.

Indira Parmadita, sudah hampir 3 tahun ia menjadi pekerja paruh waktu. Lebih tepatnya, seorang pengangguran yang bekerja asal ada pekerjaan yang datang padanya. Kerja serabutan nama kerennya. Satya Gusmananda, menjadi pemilik sekaligus CEO dari hotel dan apartemen Lilac. Dulunya. Setelah kabar kematiannya telah diumumkan secara resmi, di seluruh surat kabar ataupun televisi swasta. Namun, sebuah kabar miring muncul. Jika ruangan bekas Satya telah didatangi hantunya. Tidak ada yang berani mengambil alih posisi jabatan Satya. Atau malah nyawa mereka taruhannya. Jadilah perusahaan tanpa CEO di dalamnya. Pihak keluarga hanya dapat meng-handle hotel dan apartemen dari luar. Karena rumor mengenai 'hantu' itu, beberapa pegawai memilih untuk resign. 'Dibutuhkan segera pegawai tetap untuk pendamping CEO. Syarat utama: Disiplin, tepat waktu, berpenampilan menarik, dan indigo. Gaji: 50 juta/bulan.' "Serius syaratnya cuma begini doang? Dapat gaji sampai 50 juta?!"

I've failed to conceive despite being married for two years. Initially, I think it's because there's something wrong with me. I take various medications and undergo treatment. The night that I want to ask my husband, Sebastian Lockwood, to go for a check at the hospital, a voice appears in my mind. "He's not Sebastian! Sebastian's already been dead for three years!"

เขาเป็นผู้ชายเพรียบพร้อมไปหมดทุกเเละเป็นมาเฟียอันดับหนึ่งของประเทศ!!!ไม่มีใครกล้าล้ำเส้นเป็นอันขาด เพราะเขาโหดเหี้ยมที่สุดในบรรดาเมาเฟีย เขาทั้งหล่อ! รวย! เถื่อน! เย็นชา! โหดสุดๆ เเต่ทว่า...เเต่งงานเเล้ว!!! เนื้อหาในเรื่องบางส่วน "ไปไหนมา โทรไปไม่รับอ่านไลน์ไม่ตอบ" ทันทีที่เจอหน้าฉันน้ำเสียงเรียบเย็นที่เปล่งออกจากริมฝีปากหนาจนคนที่ยืนฟังถึงกับขนลุกชัน ในสมองของฉันตอนนี้หาวิธีพูดยังไงก็ได้ที่ทำให้เขาใจเย็นที่สุด เห็นหน้าเขาก็รู้เเล้วว่าสุดจะทนกับคนอย่างฉันอ่า จะตอบยังไงดี ตอบเเบบเดิมก็เเล้วกันฉันเดินไปยืนอยู่ตรงหน้าเขาพร้อมตอบคำถาม "กะก็ไปทำรายงานบ้านเพื่อนหนูไง" ฉันพยามคุมน้ำเสียงให้ปกติที่สุดเเล้วนะเเต่ทำไมมันยังสั่นอยู่ อย่างน้อยๆฉันต้องอ้างทำรายงานก่อนดีกว่าบอกว่าไปผับนิ นี่ฉันคิดดีเเล้วนะทุกคน "ฉันถามเป็นครั้งสุดท้าย ไป..ไหน..มา" เขาพูดเก็บอารมณ์เเบบสุดๆ เเละเน้นคำด้วยน้ำเสียงหนักๆใช่เขารู้เพราะนี้ไม่ใช่ครั้งเเรกที่ฉันเเอบหนีเที่ยว เเต่ก็พลาดอีกตามเคย...

“นายต้องการอะไร?” “นาย?” “ก็นาย…ไง” “เรียกชื่อฉันใหม่อีกที! ถ้ายังเรียกไม่ถูก เพื่อนเธอได้รู้เรื่องของเราแน่ๆ!”

เธอสาวมัธยมปลายไปสารภาพรักกับรุ่นพี่มหาลัยปี1แต่ก็โดนปฎิเสธกลับมา ผ่านไป3ปีพวกเขากลับมาเจอกันอีกครั้งในรั้วมหาลัย....แถมยังต้องให้มีเรื่องใกล้ชิดกันอีก ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...

ตามจีบ ตามเปย์เธอมาตั้งนานแต่สถานะดันเป็นได้แค่ รุ่นพี่-รุ่นน้อง เหตุผลหลักๆก็คือ ไม่คู่ควร! อีกฝ่ายฐานะสูงเสียดฟ้า แต่อีกฝ่ายกลับวิ่งวุ่นทำงานใช้หนี้ทั้งปีทั้งชาติ “กับไอ้แค่เศษเงินแสนเดียว ทำไมไม่ขอพี่?” สำหรับคนบางคนมันก็คงเป็นแค่เศษเงิน แต่สำหรับคนบางคนมันแทบจะให้ชีวิตใหม่กับตัวเองได้เลย แต่ไม่ว่าจะผลักไสผู้ชายคนนี้อีกสักเท่าไหร่ เขาก็ยังคงยืนยันที่จะอยู่เคียงข้างเธออยู่ดี ไทม์ บริหารปี4 หล่อ สุภาพ สายเปย์ เป็นที่ชื่นชอบของใครหลายคน หื่นนิดๆ นิสัย : เอาใจใส่ มีความเป็นผู้นำ ไม่หวงเงินกับคนที่ตัวเองรัก แต่บางครั้งก็ออกแนวบังคับให้ทำตามใจของตัวเอง “พี่ซื้อมาให้เราไม่ได้จะให้คนอื่น ถ้าเราไม่เอา ของพวกนี้ก็ไม่มีความหมายสำหรับพี่” มีนา บริหารปี2 สวยหวาน แต่ไม่ค่อยมีความมั่นใจในตัวเอง นิสัย : ชอบด้อยค่าตัวเอง ขี้เกรงใจ “ฉันไม่อยากดึงพี่เขาลงมาอยู่ในโคลนตมกับฉัน” “เมื่อกี้พี่กดเลขอะไรไป” “1215ค่ะ” “จำไว้ด้วยล่ะ ประตูห้องนี้พี่เปิดให้เราเข้ามาได้ตลอดเวลา”

พายุ นักธุรกิจหนุ่มเบื้องหลังของเขาคือมาเฟีย เขาไม่เคยชอบผู้หญิงคนไหน จนแม่กลุ้มใจเพราะกลัวว่าเขานั้นอาจจะไม่ได้ชอบผู้หญิง จึงได้เรียกลูกชายคนเล็กเข้ามาพูดคุยและได้ข้อสรุปก็คือให้สายฟ้าลองแนะนำหาผู้หญิงดีๆสักคนให้พี่ชายของเขาหน่อย ขอแบบที่อดทนและทนต่อนิสัยหยาบของพายุได้ และที่เห็นในตอนนี้แบบไม่ใกล้ไม่ไกลก็น่าจะเป็น..ชะเอม เพื่อนสนิทของอลิสแฟนสาวของสายฟ้านั่นเอง

ภูรินทร์ ประสบอุบัติเหตุจนเสียชีวิตแต่วิญญาณของเขากลับไม่อาจไปไหนได้ เพราะหัวใจของเขาถูกนำไปปลูกถ่ายให้กับ อลิส หญิงสาวป่วยโรคหัวใจ ยมทูตบอกความจริงกับเขาว่า อลิสคือ เนื้อคู่และเขาต้องอยู่เคียงข้างเธอจนกว่าเธอจะหมดอายุขัย อลิสสามารถมองเห็นภูรินทร์ตั้งแต่วันแรกที่ฟื้นขึ้นมา… และหัวใจของเธอก็เริ่มสั่นไหวให้กับวิญญาณหนุ่มผู้คอยอยู่ข้างกาย

I stared wide-eyed at the body in front of me. A girl. She was probably at seventeen years old wearing a school uniform. Like what I wear. Her body is contorted in an angle I couldn't quite describe but I know would be painful. Her face is covered with her long dry hair and her own blood. The thing that made me wide-eyed is.... I am that girl. ******************* This is the story of a wandering ghost as she also met one. And the two fell in love... The story and ideas is my own~ Don't plagiarize~ Enjoy!