Ghosts In The Machine Lyrics の小説・ストーリー

Tanging tunog lang ng makina na nakakabit kay Alessandro ang nagsilbing musika sa tahimik na silid. Parang bawat beep ay paalala ng manipis na linyang naghihiwalay sa kanya sa buhay at kamatayan. Lumapit ako sa kama, pinagmamasdan ang mahina niyang dibdib na bahagya lang umaangat sa bawat hinga.

Parang tumunog ang mundo. Parang gumuhit ang electric current sa pagitan naming tatlo. Parang bumalik ang lahat— ang malamig na sahig, ang amoy ng dugo, ang huling sigaw ko bago ako malagutan ng hininga. “Lilith…” mahina kong sabi. “Huwag kang mag-imbento.” “Hindi ako nag-iimbento, ate.” She steps forward, whispering every word like poison.

Cold eyes. "I should be over all the butterflies but I'm into you, I'm into you And even baby our worst nights I'm into you, I'm into you Let 'em wonder how we got this far, 'Cause I don't really need to wonder at all Yeah after all this time I'm still into you I'm still into you I'm still into you I'm still into you" I sang as I hit the drums the last time. When I look to the crowds again I saw that eyes was not looking at me anymore. But the girl Infront of him.

Nang magsimula ang instrumental na may mabibigat na bass, naramdaman ko ang pag-vibrate ng sofa, o baka katawan ko na 'yon na nag-aabang sa susunod na mangyayari. "O, hayan, may background music na tayo para hindi masyadong tahimik," sabi ko, sabay patay sa main switch ng ilaw gamit ang isa pang remote sa tabi ko. Ngayon, ang tanging natitirang liwanag ay ang neon lights mula sa screen na nagpapakita ng lyrics. Ang mukha ni Lucas ay nababalutan ng anino, pero ang kumikinang niyang mga mata ay nakatutok pa rin sa akin, parang leon na handang sumakmal ng biktima.

Pababa, taas ang ginawa kong paggiling dito. Hanggang sa habang gumigiling ako ng napakalambot. Unti-unti namang umaangat ang telang puti at lumantad na sa kanila ang napakaganda kong katawan. Para akong isang dyosa na bumaba sa lupa. Your eyes are where I'm lost in Underneath the chandelier We're dancin' all alone There's no reason to hide What we're feelin' inside Right now

"Malapit na. Konti na lang." Nag-uusap sila. Hindi ko maintindihan ang kanilang sinasabi. Halos pabulong na lang kasi ang kaya kong gawin. Hindi na ako makasigaw. Parang may nakabara sa lalamunan ko. At saka, sino ba ang makikinig sa akin? Natakot ako nang gumalaw ang hinihigaan ko. Malaking machine pala ito. Isang machine para gumawa ng giniling. Isang malaking gilingan ng karne.

Habang hapong-hapo naman ako sa sobrang pagod, para akong tumakbo ng ilang milya. Papapikit na ang mga mata ko ng biglang gumalaw ulit ang daliri niya. Napamulat tuloy ako ng wala sa oras. “We’re not yet done.” Bulong niya ulit, saka sumilip sa bandang ibaba niya. “We’re far from done, Vamaila. Feel this?” at binundol sa hita ko. Fuck? Ganon katigas ‘yon?

Billionaire's Possession Chapter 6 Part 4 The Arizona sky Burning in your eyes You look at me and Babe I wanna catch On fire It's buried in my soul Like California gold You find the light On me That I couldn't find So when I'm all choked up But I couldn't find the words Everytime we say goodbye Baby it's hurts When the sun goes down And the band won't play I'll always remember us This way Lovers in the night Poets trying to write We don't know how To rhyme But damn we try But all I really know You're where I wanna go The part of me That you will never die So when I'm all choked up

"Sino ba rito ang nasaktan at nabigo? Itaas ang kamay at sumabay!" Isang pabagsak na tunog ng drums biglang hudyat sa simula ng tugtog. Kumarera ang electric guitar na sinabayan ng malamyos na tugtog ng piano. Napangiti ako at napa-headbang. Naka-on ang video recording ng digital camera. Sumigaw pa ako para i-cheer sila. "Every night I dream Vivid dreams of past Past we took granted and forsook!"

Katulad ng liwanag ng araw sa umaga, ay lumulubog upang papalitan ng liwanag ng buwan sa gabi. Ang kwartong naging okupado sa pagbuhay ng pusong malapit bumigay, ang pasilyong naging iyakan ng mga magkakaibigang paulit-ulit na nagdarasal, at ang asawang nanlalamig at nanghininang nakatayo sa may pintuan habang tahimik na nagsusumamo sa Maykapal, silang lahat ay napahinto nang tumunog ang machine. Tila nawalan ng ingay ang buong kwarto at tanging tunog ng flat line galing sa monitoring machine lamang ang nananaig.