Novel & Cerita Godly Words Of Wisdom

Ilang beses ko nang narinig na kinanta niya ang awiting iyon ng Casting Crowns; ganito pa rin talaga ang epekto sa akin. Unang beses ko itong narinig sa bible study na ginawa sa bahay ng pinsan kong si Belle. Inimbitahan niya ako na pumunta sa bahay nila. I cried and cried after hearing the gospel of the day. Nakatatak na sa isip ko ang verse na binanggit ng aming worship leader. "For I know the plans I have for you," declares the Lord, "plans to prosper you and not to harm you, plans to give you hope and a future." Jeremiah 29:11

Nakakagulat na ang mga matatanda ay nanlalamig kaagad nang marinig nila ang mga salitang iyon. Napatingin si Axton kay James na nababalisa. "Sabihin mo sa akin, James, sino ang nagturo sa iyo ng mga pangungusap na ito?" "Ito ang unang ilang pangungusap sa 'Banal na Gabay sa Paggawa ng Pill' at ito rin ang motto ng Medicine "Sa Simbahan ng Diyos, tama ba ako?" Dahan-dahang sagot ni James.

napakunot noo siya. "Ibig kong sabihin... kailangan lang nating pagsisihan ang pagkakamali na yon at matuto narin" napakagat labi ako..d'mn this! Bakit parang natutoto na ako ng WOW thing..as in Words of Wisdom?.. "Are you saying na pinapatawad mo na ako?" Namamanghang tanong niya.. "O-okay na yon..t-tsaka tama ka..m-may kasalanan din ako nong gabing iyon"

Tsk. “Kinakabahan ako at excited.” “Ako din.” Lilingon sana ako kay Athena pero inunahan niya na ako. “Wag kang makichismis sakin.” Kita niyo? Sungit ng dyosa niyo. Diba siya yung Goddess of wisdom malumanay dapat. Hindi yung may regla araw-araw.

"Binigay 'yan ng Dios sa'yo dahil nakita niya ang kabutihan sa puso mo. Lahat ng paghihirap at pagpupursige ng tao ay magbubunga ng maganda sa tamang oras na inaalaan Niya para sa'yo." Napangiti siya. 'Yan ang isa sa mga aral na laging ipinapaalala sa kanya ng lolo niya - patience, kindness, and determination. A dream is impossible without actions. Do what you must need to do and God will do the rest for you.

nakangisi nyang saad. “Hindi ko sya asawa!” “Woah easy. Tumataas na naman yang cholesterol mo sa katawan” “Huh? Come again?” Minsan ay hindi ko alam ang mga salitang lumalabas sa kanyang bibig. I asked him before but he said that its his ‘word of wisdom’. Ayoko namang makipagtalo pa kaya pinabayaan ko nalang. “Tsk wala. Sa sobrang talino mo ay nagiging b*bo kana. Buti ako average lang”

Patuloy niyang inusal ang dasal, bawat salita'y nagpapakawala ng liwanag na panandaliang nagtataboy sa mga nilalang ng dilim. "Imperat tibi Deus altissimus, cui in magna tua superbia te similem habere adhuc praesumis; qui omnes homines vult salvos fieri, et ad agnitionem veritatis venire," usal nito habang dumudugo na ang kaniyang mga ilong at tenga.

"Pagsubok lang 'yan, atsaka may syota ka naman, eh! Hindi pa gano'n ka miserable ang buhay mo!" "Tama ka, pare. Ang problema hindi na dapat pinoproblema pa dahil problema na iyon!" "Ganiyan nga, lance! Think positive, ipasadiyos ang problema!" "Gagu pare, anong ipasadiyos ang problema?" "Bakit?" "Nananahimik ang Diyos bibigyan mo ng problema? Tsss, wala ka talagang kuwenta!" "Eh pagsubok naman 'yon ng Diyos sa'yo, eh. Reverse card mo lang...ipasadiyos mo ang problema."

I spelled it without a doubt. Tiniyak niya ang kapasidad ko at sinisiguro kung nagbabasa nga ba talaga ako ng libro o ng dictionary. I think, and I know that people also think, that it is the 5th longest word in the English Language. It is defined as the action or habit of estimating something as worthless. Are we worthless or are we worthy to be less? Meron kaming halaga hindi lang nakikita ng Embassy. Before he completely says what he wants to say, my brain is functioning. Now, I am the one who is tapping my fingers and each letter I pronounce has one tap on the table. I just want to add some bang effect, it's so tedious.

Sa pag-iisip na iyon, matalino na gamitin lamang ang kapangyarihan bilang isang last resort. "Pinasasalamatan ko ang payo mo, god of Astral Traveler. Paniguradong hindi kita bibiguin!" sagot ni Gerald habang nakayuko. Natuwa ang god of Astral Traveler sa sagot ni Gerald kaya sinabi niya, “Tandaan mo, ikaw lang ang pag-asa ng mundo! Gamitin mo ng matalino ang susunod na tatlong daang araw!”