Grateful For You Meaning Novels & Stories

"Okay ka lang ba?” “Salamat, Babe. Sobrang saya ko ngayon… Hindi ko maipaliwanag ang saya sa puso ko. I know thank you isn't enough for everything, but still thank you…” nakayuko niyang salita. Agad naman na hinawakan ni Raven ang kanyang panga at iniharap sa kanya. "Looked at me!” maatoridad na salita nito. "I did these for you. Thank you isn't important to me. You and your presence is enough for me, Babe. Ikaw at Ikaw lang talaga!" seryosong wika naman nito.

Agad akong napaatras nang makita kung sino ito. “Eliam?” Eliam grinned when he saw my puzzled reaction. “Wala man lang bang thank you riyan?” Imbes na magpasalamat ay sinamaan ko siya nang tingin. “Sana hinayaan mo nalang ako mabasa.” Inis na sabi ko saka tumalikod sa kaniya. “Gano’n lang iyon? Grabe ka talaga, George. Kahit thank you lang hindi mo talaga maibigay sa akin?” masama ang loob na sambit niya.

With everything that's happening to my life right now, there's one person I should be thankful of for it. 'Thank you God for everything.'

Bakit ba kailangan kasi niyang pansinin pa iyon? "Bago ko tatapusin ang aking mensahe, gusto kong magpasalamat muna sa mga taong patuloy na naniniwala sa aking kakayahan. First and foremost, I would like to thank God for His never-ending grace, mercy, and provision during the toughest times of my life. I consider this as a blessing from Him. Being the new Chief Development Officer of The Partners I know that I needed His enlightenment most of the time.

Hinila niya ako ulit ng ma-ingat papalapit sa vanity dresser at umupo ako doon. Nakita ko ang aking mukha na namumutla nga katulad ng sinabi ni Tita Naomi. “Tita, thank you po.” Bigla na lang lumabas sa aking bibig ang salitang ito dahil ito talaga ang kanina ko pa gustong sabihin sa kanya. “You don’t have an idea how thankful I am to know that you’re my son’s girlfriend.” Bumilis ang tibok ng puso ko dahil sa sinabi niya, thankful siya? Sa akin?

"Hindi namin 'to ginawa para paiyakin ka, we want you to be happy. At gusto kong maramdaman mo na special ka sa amin, at sa akin." "Yes po Ma'am. That's right. This is our way of saying thank you sa pagtitiis niyo sa amin, for staying with us kahit na pasaway kami, and our way of saying sorry sa mga nagawa naming mali sa inyo," wika ni Daphne. Mas lalo naman akong naiyak sa sinabi niya. At nang muli nila akong yakapin, naramdaman ko ang sincerity nila.

Bakit siya pa ang nagpapasalamat sa akin? "Ehh? Bakit ka nag T-thank you? 'di ba dapat ako? Kasi nag effort ka para sa dinner natin, Ezekiel I am very happy and its because of you. Thank you..." Hinaplos ko ang pisngi niya na kaagad niya ring hinawakan ang kamay ko na nakahawak sa pisngi niya. "My pleasure Love, all I want is to make you happy with me. Gagawin ko ang lahat para sa ikasasaya mo, ganu'n kita ka-mahal. Mahal na mahal kita..."

Papa, nandito na po ako. "They deserve our thanks and gratitude, they deserve our warmest round of applause. Thank you so much.. you don't know how thankful I am to be with your sides... Thank you so much for including me in your college journey.. and this medal..." I held my medals and I lift it. "This is all for you.." Nagbuntong hininga ako ng maramdaman kong nanggigilid ang luha ko, I wiped it and I continue.

iyak kong sabi dito wala syang ibang nagawa kundi ang tapikin ang likod ko at patahimik ako. After a long grief, I stay like that for a while. But then once i felt like i can handle myself again. I looked at him and tell him how grateful i am. " Thank you for always on my side kahit alam ko na nasasaktan na din kita. I'm grateful to have you in my life. " Sabi ki sa kanya at tumingin sa mga mata nyan kaya hinaplos nya ang mukha ko at pinunasan ang mga luha sa mata ko.

Then she flashed a big smile as Shy touched Daniel’s face. “Thank you so much for this… it really means a lot Dan, “ her voice cracked as she grasp an air and continue telling how grateful she was, “ pinaiiyak mo ako ngayon pero hindi sa lungkot pero sa sobrang tuwa, thank you for making me feel that I am worth to be loved Dan… mahal na mahal rin kita.”