Arrogant Ceo Loves Me Novels & Stories

sagot niya. Natahimik ito saglit. Kapagdaka’y nagpakawala ng isang malalim na buntonghininga. “Mukhang labas na ‘yan sa trabaho ko, ma’am,” magalang na sambit nito. “I’m not asking you as a waiter. I’m asking you as a man.” “Anong gusto mo?” Althea didn’t look away. “No strings. No expectations.” She leaned slightly forward.

pagtatampong sabi niya "Hey baby, 'wag kang magtampo. Mahirap maging CEO. I need to work hard. Napakalaking responsibility ang nakaatang sa balikat ko. Is this the reason bakit mo gustong maging PA ko?" masinsinang tanong sa kanya ng binata Isang tango lang ang sinagot niya sa binata.

‎ ‎Secretary Vergara… strawberry cake… shy face… ‎ ‎Oh no. ‎ ‎IT’S official. ‎ ‎The CEO is not only cool… but chaotic and totally suspicious. ‎ ‎

Hindi niya kayang mabigyan ng buo at masayang pamilya ang anak niya kaya sa pagmamahal at materyal na bagay na lamang siya bumabawi rito. Pero isang linggo lang ang nakalipas nang matanggap si Amara sa trabaho ay bigla na-acquire ng isang hindi kilalang korporasyon ang kumpanya na pinagtatrabahuan niya. Kasabay nito, isang bagong CEO ang pumalit. Laking gulat ng lahat, kabilang si Amara. Pero mas ikinagulat niya nang bigla siyang italaga bilang sekretarya ng bagong CEO, hindi niya maipaliwanag na dahilan.

“Pero siya ang mahal ko, siya ang ama nitong dinadala ko. Nangako akong ipaglalaban ko siya El.” “Kumain ka na nga baka gutom lang yan, sige na at magpahinga ka na pagkatapos ako na lang ang magliligpit dito.” Untag ko para ibahin ang usapan. “Nagsisinungaling ang Lovina’ng yun. Inaagaw niya sa akin si Troy.” Saad niya. Ayaw pa rin niya tumigil. “Ekay, please magmove on na lang tayo okay? Magkakaanak na sila at magkakaanak din kayo, Ano yun payag kang may third party sa inyo?”

gayong 20 years masasayang ang buhay ko sa paninilbihan na walang matatanggap na sahod. At tuluyan na ngang tumulo ang kanina pang luhang gustong pumatak dahil umalis na sila mama. Ano kaya ang mabgyayare sa akin sa mansion? ***** MERCEDES POV Masakit para sa akin na ipagpilitang itaboy at ipambayad utang ang anak kong si Nathalie. Pero yun lang ang naiisip kong paraan para mapabuti sya at mapalayo kay Arnold. Hindi naman sa hindi ko kayang ipaglaban ang anak ko kay Arnold, yun ay dahil gusto ko lang syang mapabuti at mapunta sa maayos na buhay.

"Maraming babae sa labas, Mr. Cervantes. Mga modelo, mayayaman, mga anak ng kasosyo mo sa negosyo. Bakit isang katulad ko pa na pumasok sa bahay mo para magnakaw?" "Dahil ang mga babaeng 'yon, may mga pamilyang mukhang pera na gustong makuha ang shares ko sa kumpanya. Ikaw? Wala kang kahit ano. Mas madali kang kontrolin," sabi niya sabay umabante nang kaunti. Ipinatong niya ang dalawang siko sa mesa, pinalalapit ang mukha niya sa akin. "Ginagamit ng mga pinsan ko ang lolo ko para alisin ako bilang CEO dahil wala pa akong pamilya o anak na magpapatuloy ng pangalan ng mga Cervantes. Kapag nagpakasal ako ngayong buwan at nagkaanak, ang buong kontrol ng kumpanya ay mananatili sa akin. Habambuhay

“Pangako mo sa akin, Damien, ha? Gumising ka. Para makakain na rin ako.” Dahan-dahan niyang idinilat ang kanyang mga mata. Mahina ang kanyang galaw. “Gising… na ako… mahal ko,” bulong niya. Magaspang at mahina ang kanyang boses. “Kumain ka na… utos… ng iyong CEO…” Napahagulgol ako sa luha. Hinalikan ko ang kanyang noo nang marahan. “Gago ka pa rin. CEO ka pa rin sa paningin ko kahit wala na ang kumpanya.”

Natutunaw ako sa ideya na ang bilyonaryong ito ang kinatatakutang CEO ay nagmamakaawa at nababaliw para lang sa atensyon ko. "I don't care about this damn office," mariin niyang sabi. Ang kanyang kamay sa ilalim ng palda ko ay mas lalong umakyat, marahang hinahaplos ang gilid ng aking underwear, na naging dahilan para mapasinghap ako at mapakapit nang mas mahigpit sa kanyang suit jacket. Ang kanyang mga halik sa aking leeg ay naging mas matindi, mas mapusok, tila ba nag-iiwan ng mga permanenteng marka sa aking balat na magpapatunay sa buong mundo na ako ay sa kanya lang.

"Alam kong galit ka... alam kong hindi sapat ang lahat ng ginagawa ko... pero please... just let me hold you for a moment. Ang mundong ito ay masyadong magulo... at ikaw lang ang kaisa-isang bagay na totoo para sa akin." Hinarap ko siya. Ang kanyang mga mata ay puno ng pagnanasa at pagsisisi. He looked so vulnerable... so human. Ang matigas na CEO ay tila naglaho... naiwan ang isang lalaking humihingi ng tawad sa pamamagitan ng kanyang mga titig. "You're a master of midnight deals... Adrian. Is this part of the bargain? Ang makuha mo uli ako para manatili ang kapangyarihan mo?" tanong ko... pilit na nilalabanan ang nararamdaman ko.