Novel & Cerita Forever Grateful For You

“Thank you... Thank you so much for loving me, Clint. Thank you for everything. Thank you for your love, my dream guy.” TO BE CONTINUED...

Gaya ng laging nangyayari, napasunod ang tingin niya sa ginawa nito. Bago paman umabot sa kung saan ang iniisip niya ay nginitian niya ito. "Maraming salamat. Salamat dahil sa loob ng tatlong taon na wala man lang ako sa tabi ninyo ay ipinakilala mo kay Trixie na ako ang ama niya at higit sa lahat, salamat dahil sa kabila ng lahat ng nagawa kong kasalanan sayo ay heto ka pa rin, patuloy na umiintindi at minamahal ako. Hindi ko alam kung anong nagawa ko sa past life ko para biyayaan ako ng Diyos ng babaeng katulad mo pero masayang masaya ako dahil sa dami ng tao sa mundo na pwede mong makasalamuha at mahalin, ako ang napili mo."

To: Bro I frel so luvky ti have yiu in my lir,, you are a great frirnd and I feel lile you reslly understand and respevt me. I lpve spending tome with you and I love talkong to you abiut anything. You make me lsugh and we always have so much fun togwther. I really appreciate evwrything you do for me, I don't know what I would do without you, you have bewn there for me so many times and I am so gratwful to have you as my friend. Sent!

Agad akong napaatras nang makita kung sino ito. “Eliam?” Eliam grinned when he saw my puzzled reaction. “Wala man lang bang thank you riyan?” Imbes na magpasalamat ay sinamaan ko siya nang tingin. “Sana hinayaan mo nalang ako mabasa.” Inis na sabi ko saka tumalikod sa kaniya. “Gano’n lang iyon? Grabe ka talaga, George. Kahit thank you lang hindi mo talaga maibigay sa akin?” masama ang loob na sambit niya.

"Thank you for coming into my life. Thank you, for loving me..." "No," mabilis kong tugon. "Thank you, for making me feel the happiest person in the world. Hinding hindi ko ipagpapalit ang aking buhay, kasama na ang mga pinagdaanan ko. Dahil kahit gaano kasakit at kahirap iyon, alam ko sa dulo azy naroon ka at ang anak natin na naghihintay at nagmamahal sa akin. At 'yun na ang kabuuan ng buhay ko."

"Pwede ba?" "Oo naman, bakit hindi." "Thank you." At doon nagsimula na maging magulo ang buhay niya...

THANK YOU FOR COMING UNTIL THE END! THANK YOU, THANK YOU FROM THE BOTTOM OF MY HEART. SPREAD LOVE AND KINDNESS! ADÍOS! [< ʕ´•ᴥ•̥`ʔ ʕ´•ᴥ•̥`ʔ ʕ´•ᴥ•̥`ʔ ʕ´•ᴥ•̥`ʔ ʕ´•ᴥ•̥`ʔ ʕ´•ᴥ•̥`ʔ ʕ´•ᴥ•̥`ʔ >]

Itinuro nya ako. "To my Mom and Dad—thank you for everything. You two have shaped me into the person I am today and for that, I will forever be thankful. You have instilled in me principles, discipline, and compassion, and you have guided me when I need it most. I love you both. Thank you. To my groomsmen: you all are great. I can’t imagine any group of people who I would rather have here with me tonight. You have all been great friends to me, and I hope I have done the same for you. To Anita, you were great tonight; You’re an amazing friend to my wife and to me, and I’m happy you’re here tonight."

Gusto kong huwag ituloy ang aking pag alis pero ito lang ang paraan… at wala na akong magagawa dahil para ito sa ikakatahimik ng lahat. Mahigpit kong hinawakan ang mic. “T-Thank you,” mahinang sambit ko. “Thank you kahit na sandaling panahon lay ay naging masaya ako at masuwerte ako dahil nakilala ko kayong lahat. I am going to miss you all so much, and it is so obvious that this feeling cannot be expressed in words. Thank you for coming into my life. Thank you for everything.” Pagkatapos ko sabihin iyon ay yumuko ako sa harap nila bilang tanda na pag respeto ko sa kanila.

Ang mga salita nila na humaplos sa aking puso, parang isang malambot na kamay na unti-unting nagbubura sa lahat ng lamig at lungkot na matagal kong nadama. Hindi ko maiwasan na maging emosyonal sa kanilang mga salita. Kahit na marami akong pinagdaanan, nagpapasalamat pa rin ako na may mga tao na nagmamahal sa akin at laging nariyan para sa akin. They comforted me, they healed me, and they helped me get back to my feet. They made me strong again. Lalo na ang mahal kong si Azi at Aaron, na patuloy na nagbibigay sa akin ng lakas at dahilan para harapin ang bawat araw. “Thank you…” I smiled, my lips trembling slightly as I spoke, feeling the weight of gratitude and love. “For staying by my side