Chain Of Hearts Novels & Stories

Ang problema nga lang, ang naturang puso ay may deperensya. Ang naturang puso ay pag-aari ng isang kabataan pang babae na merong hearts desease. Nang makakuha na ng heart donor ay sumailalim ito sa surgery at ang kanyang puso ay ipinaubaya na lamang sa hospital para sana pag-aralan, ngunit hindi akalain ni Lorraine na magagamit n'ya iyon kay Nathalie.

Natakot ako dahil baka masira ng nararamdaman ko ang mga plano ko. Napatingin ako sa babaeng katabi ko nang mahagip ng paningin ko ang keychain sa cellphone niya. Umawang ang labi ko nang mamukhaan ang babaeng nasa litrato na nakalagay sa keychain. Napalunok rin ako. Sikat na sikat na si Alicia—bagay na pinapangarap niya lamang noon. Dahan-dahang nalukot ang mukha ko saka umiwas ng tingin mula sa keychain.

Alam niya na umiibig na siya kay Duwayne, ngunit saan siya dadalhin ng pag-ibig niya sa binata kung alam naman niyang si Maricar Asuncio pa din ang nagmamay-ari sa puso nito. Napabuntong hininga siya ng maramdaman ang pamilyar na sakit na gumuhit sa kanyang puso. Napapikit si Hannah. Paano kung muli silang magkita ni Duwayne at kasama nito si Maricar? Steffie snapped her fingers to get Hannah's attentions. "Natahimik ka bigla, Miss Lindsey?" "I'm sorry, may naalala lang ako bigla," pag-amin niya.

Tinulak niya si Cassie na nasa kanyang daan, at binuhat ang dalagang walang malay sa sahig, buhat buhat nya ito na parang isang pambihirang kayamanan na hindi mo dapat pabayaan: “Doctor, may congenital heart disease si Chloe.” Tulala lamang na tinitigan ni Cassie ang lahat ng nasa kanyang harapan, at nagkaroon lamang ng oras upang iunat ang kanyang kamay upang protektahan ang kanyang tiyan, at ang buong katawan niya ay malakas na tumama sa pader. Ang matinding sakit ay dumaloy sa kanyang katawan na parang isang alon, at ang malamig na pawis at luha ay tumulo sa sahig.

At ang mga De Rivera, wala silang karapatang pumipili kung sino ang mamahalin nila. Masyadong maagang dumating ang sumunod na umaga. Ang repleksyon niya sa salamin ay tila isang estranghero—maputla, may mga matang walang sigla, binalot ng puting puntas at mga kasinungalingan. Habang nagsimulang tumunog ang mga kampana ng kasal, unti-unting humigpit ang kanyang dibdib hanggang sa masaktan ang bawat paghinga.

Ang singsing ni Cayden naman ay mas simple, ngunit hindi matatawaran, isang itim na platinum band, matibay at malamig, na may inukit na lihim na simbolo: C ∞ S. Nang bumalik ang tingin ko kay Cayden, nakatitig siya sa akin na para bang ako lang ang umiiral. Ang ngiti niya’y mapanganib at nakakaakit, at sa ilalim nito’y ramdam ko ang bigat ng kanyang mga salita. “This is not just jewelry, Sera. This is a mark… a chain that binds you to me for eternity. No one else in this world will ever have the same, because it only belongs to us,” bulong niya, mahigpit ngunit puno ng damdamin.

“After ng renovation ng bahay nina Lana.” Sandali akong natigilan sa pagkain pero agad rin akong kumilos para hindi iyon maging halata. Ramdam ki na naman ang pagbilis ng tibok ng puso ko. Alam ko nang tatapusin niya muna ang renovation bago umalis, ang hindi ko lang inaasahan ay ang pagbanggit niya sa pangalan ko. Why does it sound so different? “Ay, hands on yarn? Pak na pak!” Tumatawang aniya na naman ni Grace. “Magtatagal ka pala rito kung ganon? Wala ka bang naiwan sa ibang bansa? Girlfriend or wife? Family mo?”

Mas lalong lumakas ang tibok ng puso niya. Lumingon siya at napagtanto na walang tao. Lumapit siya sa pintuan. Nang hipuin niya ang doorknob, malamig ito. Sinubukan niyang buksan pero naka-locked. Bigla siyang napalingon nang makarinig ng kaluskos sa likuran. Isang anino ang mabilis na dumaan sa hallway.

Para din akong magkakaroon ng heart attack sa bilis at lakas ng aking heart beat. "Hmmm... You're a good kisser, Hendrix." Ngumiti siya. "Happy birthday, baby..."

Sa bawat hakbang, ang bigat ng hindi niya masabi ay nagiging mas malinaw. Sa kabila ng lahat, ang puso niya ay nanatili sa estado ng pagkakahiwalay—hindi buo, hindi handa, at hindi pa rin nakakalimot. Sa gabing iyon, sa ilalim ng tahimik na kalangitan, muling nanumbalik ang alon ng emosyon na tila walang hangganan. Alam ni Michael na ang tunay na labanan ay hindi nasa korte o sa trabaho—ito ay nasa loob ng kanyang sariling puso.