Güzel Pasif の小説・ストーリー

Herkes bilirdi ki, Denizşehir'in bir zamanlar en namlı asi mirasyedisi Kerem Demir, soğuk ve dahi ruhlu çocukluk aşkı Aslı Yılmaz'ı deli gibi severdi. Bir trafik kazası. Aslı komaya girdi. Kerem hafızasını kaybetti. Aslı gözlerini açtığında, aradan iki yıl geçmişti. O vakit, Kerem'in yanında çoktan başka biri vardı. Sevdiği kadın uğruna, Denizşehir Üniversitesi'nde Aslı'nın fotoğraflarını yaydı, onu boşanmaya zorladı. Aslı hayal kırıklığıyla çekip gitti. Beş yıl sonra. Aslı başkasıyla evlenirken, Kerem kızarmış gözlerle kapısının önünde belirdi. "Aslı, her şeyi hatırladım. Başkasıyla evlenemezsin!" "Anneciğim, kötü amcayla konuşma, babam kıskanır!" Minik Ege bunları söyledikten sonra, arabadan inen Kaan Arslan'a ellerini uzattı. "Babacığım, kucağına al beni!"

Eşim katı bir inanç sistemine bağlıydı ve şehvete kapılmak onun için en büyük yasaklardan biriydi. Evliliğimizde yakınlaşma yalnızca her ayın on altısında olurdu; her şey onun sıkı kontrolü altındaydı. Sınırı aşacak olursam, tereddüt etmeden ilişkiyi keser ve giderdi. Beş yıl süren evliliğimiz boyunca içimde nice hoşnutsuzluk birikti; ama onu sevdiğim için her defasında susup geri adım attım. Onun duygusuz biri olduğunu düşünsem bile, yine de en azından beni sevdiğine inanıyordum. Ta ki bir gün, çıkan bir yangın nedeniyle ekiple birlikte bir otele kurtarma görevine gidene kadar... O an, ne büyük bir yanılgı içinde olduğumu fark ettim. Onu bulduğumda, eşim başka bir adamın kollarına sığınmıştı; aralarında ise küçük bir çocuk vardı.

Judy’in ruh eşi, Likan Başkanı Gavin’in kızıyla evlenmek için onu reddetti. Bu da yetmezmiş gibi ailesini yerle bir etti ve onu gizli metresi yapmaya çalıştı! Judy’in cevabı mı? “Seninle olmaktansa kayınpederinle yatmayı tercih ederim!” Gavin; gücü, serveti ve hiçbir kadınla asla iki kere birlikte olmamasıyla tanınır. Ancak Judy, onun tüm kurallarını altüst etmek üzere… Hem de tekrar ve tekrar.

Kerem ile evliliğinin üçüncü yılında Asu, nihayet onun kalbinde kim olduğunu öğrendi: Ağabeyinin eşi Lale. Ağabeyinin öldüğü gece, Kerem yanında karısı Asu dururken hiç çekinmeden Lale’yi korumak için tokadı göze aldı. Asu biliyordu: Kerem onunla sırf itaatkâr ve anlayışlı diye evlenmişti. Ve gerçekten de öyleydi. O kadar anlayışlıydı ki boşandığında bile Kerem’e zorluk çıkarmamıştı. Kerem bilmiyordu, Asu çoktan boşanma dilekçesini hazırlamıştı. Kerem bilmiyordu, neredeyse başka biriyle evlenecekti. Asu kanserin çaresini bulan ilacı geliştirdiğinde tüm dünya onun için alkışladı. Sadece Kerem tek dizinin üzerine çökmüş, gözleri kıpkırmızı olmuş bir halde af diliyordu: "Asu'cum, hata yaptım. Lütfen arkana dön de bir bana bak, olur mu?" Oysa Kerem kusursuz bir adam gibiydi, el değmemiş bir beyefendiydi… Peki nasıl olur da hata ederdi? Asu bir adım geri çekildi. O anda ulaşılmaz diye bilinen Koray, elini Asu'nun belinin arkasına koyup Asu’yu kendine çekip şöyle dedi: "Üzgünüm, ama o evleniyor. Benimle evleniyor."

Doğuştan engelli birinin aşkı bulması kaderinde yoktur. Ayla Sancaklı doğuştan işitme güçlüğü çekiyordu, annesi tarafından istenmiyordu. Evlendikten sonra da zengin kocası ve çevresindekiler tarafından aşağılanıyor, hakarete uğruyordu. Kocasının eski sevgilisi geri döndü ve tüm dünyaya her şeyi geri alacağını ilan etti. Ayla'nın karşısına dikilip kibirlendi: "Hayatın boyunca aşkın tadını asla tadamayacaksın, değil mi? Tolga sana hiç 'Seni seviyorum' dedi mi? Eskiden bana sık sık derdi." Ayla işte o zaman acı gerçeği fark etti, yanlış yapmıştı. Kalbini yanlış adama vermişti. Kendisini asla sevmeyecek biriyle evli kalmamalıydı. Onu bırakmaya, Tolga Karaoğlu'na özgürlüğünü vermeye karar verdi. "Boşanalım. Bunca yıldır sana zaman kaybettirdim." Ama Tolga Karaoğlu buna razı olmadı. "Boşanmak mı? Ancak ölürsem!"