Novel & Cerita Hamilin Mama

“Hindi ako papayag ate Hazel, ako ang bahala sa inyo sa ayaw o sa gusto mo. Lalo na ngayon na buntis ka? Kailangan mong makapag rest at walang stress sa araw araw. ‘Wag niyo akong alalahanin dahil kaya ko at kayo ang pamilya ko.” Nagulat ang mama niya sa narinig mula kay Lira at hindi makapaniwalang napatingin dito. Kanina pa niya iniiwasan ang topic tungkol sa katotohanan na nalaman ni Lira ngunit sa bibig na mismo nito nanggaling na sila pa ‘rin ang pamilya niya.

“How about papa?” “We cannot save your father anymore. We need to scape here.” hindi na hinintay ni mama ang tugon ko. She pulled me, hurriedly. Kahit hirap na hirap si mama sa pagtakbo dahil sa kaniyang malaking tiyan, she still try to manage run properly. Moma is pregnant.

bulong ni Zain habang hinalikan ako sa noo. Lumapit si Lola Flordelisa na akala ko ay magwawala o malulungkot, pero this time ay matinog siya. “I lost the bet,” natatawang sabi niya. “But who cares? I’m going to have a great-granddaughter!” Napaluha si Mama habang yakap ako. “My baby is having a baby girl,” bulong niya. Samantala, ang Mama ni Zain ay halos hindi mapigilan ang excitement niya. “Oh, this is wonderful! A little Tahlia in the making!”

ang kanyang pagsusumamo habang pilit niyang itinatayo ang kanyang katawan mula sa higaan, ang kanyang mga galaw ay nagpapakita ng matinding sakit mula sa saksak sa kanyang balikat. "Huwag mong sayangin ang oras mo sa mga pangakong hinding-hindi mo na kailanman maibabalik, dahil ang isang tunay na ama ay hindi kailanman itinapon ang kanyang buntis na asawa na parang sirang basahan sa gilid ng kalsada," ang aking huling mariin at mapagparusang tugon sabay talikod sa kanya para kunin si Eliana na naghihintay sa labas ng p***o kasama ang aking security chief.

Napatigil ako at nanigas ang buong katawan sa boses na narinig ko. "4-400 million??" Ulit na tanong ko sa utak ko. Matagal bago na proseso sa utak ko ang sinabi nito. Kahit natatakot, napalunok ako sabay lingon. "Yes! 400 million" Pakiramdam ko nawalan ng lakas ang mga tuhod ko. Bumagsak ako sa sahig at paulit ulit na naririnig ang sinabi nito. Gusto kong magwala at umiiyak ng malakas sa mga oras na ito. Alam kong lumaki akong hindi nararamdaman ang pagmamahal ni daddy dahil sa galit niya sa akin. Ayon sa yayang nagpalaki sa akin, ako daw ang dahilan kung bakit namatay si mommy kaya hanggang ngayon ako ang nakikita ni daddy na dahilan at laging sinisisi.

aniya kaya tumango naman ako bilang pagsang-ayon. Sana nga talaga gumising na si Hailey para magkasama na sila ni Harlie. ~*~*~*~*~*~*~ "Anak, kung may kailangan kayo ni Harlie, pasabi lang kayo sa maid, nagpaluto na rin ako for lunch para hindi ka na mapagod. Mauna na ko, antok na kasi iyong nagbabantay kay Hailey." paalam ni Mamshie matapos naming mag-almusal, papunta siya ng hospital para siya ulit ang magbantay.

Kailangan ko lang iyong tanggapin kahit na walang kasing-sakit! “Pero alam mo, anak… siguro ay mas magiging masaya si baby k-kung mag-uusap na rin kayo ng daddy niya at tuluyan mo na ring matutunan sa puso mo ang magpatawad,” wika ni Mama na medyo nag-aalangan pang banggitin ang tungkol sa ama ng aking anak. Doon ko lang naalala na bago nga pala ako hinimatay sa labas ng kumpanya ay nakita ko si Liam. He was finally back!

Muling bumuhos ang mga luha ni Mommy nang dahil doon. "Hindi natin alam kung paano siya nagkaroon no'n. All I know is baka na develop iyon noong pinagbubuntis ko siya," ani Mommy. "I was workaholic that time and I forgot that I'm pregnant. Maybe that's the reason kung bakit mahina ang resistensya niya."

Hahalikan rin siya nito paminsan-minsan at didikit sa kanya na para bang linta. Sa sumunod na araw, kumain ng agahan si Madeline kasama ni Jeremy. Nang paalis na siya, nakaramdam siya ng sakit sa ibabang parte ng kanyang tiyan. Inisip niya na konektado ito sa kanyang pagbubuntis, pagkatapos ay naalala niya kung paano pinagpipilitan ni Jeremy na ipalaglag ang bata. Lumapit si Jeremy at hinawakan siya para humingi ng halik. Ngunit, nakita niya ang seryosong ekspresyon sa kanyang mukha.

Hindi ko mapigilang tanong. Narinig ko naman ang pagbuntong-hininga niya at sinabing, “Mama gave me permission to tell you this since you are already part of the family…” she looked at me and smiled before continuing. “Hailey is a sweet girl and I became close to her when my husband brought me here. She is nice to everyone and always provides her smile. Everyone loves her and this pack is always lively because of her but when she found her mate, everything changed…” she is smiling but it was a sad smile.