Novel & Cerita Pangakong Iibigin Ka

Kabanata 18 Ina The fucking bastard is now out of breath... Hindi pa rin kuntento dahil hanggang ngayon hindi pa rin mahanap ang totoong pakay! Damn it! Isang malakas na sipa pa ang ibinigay at mas lalo pang ngumisi ng marinig ang kanyang pag-igik. Humihingal na siya, at kahit madilim, tanaw pa rin ang pamumutla ng kanyang mukha.

Pangakong hindi ka iiwanan at hindi pababayaan Oh anong saya ang nadarama 'di kailangan mag panggap walang kailangang baguhin Sadyang ginawa para sa isa't-isa di kailangang mag madali buti na lang di pinilit Alam ko naman na ikaw ay darating oh kay tagal kitang hinanap oh kay tagal ka ring nangarap na makapiling ka oh aking mahal... at nakita na rin niya ang kanyang mga magulang tulad ng kanyang asawa ay napaluha na rin ang kanyang Ina.

sabi ko " Iwan ko sa yo" sabi nya Shit lalo syang gumaganda pag napipikon sya, kaya hindi ko na napigilang yakapin sya at siilin ng maalab na maalab na halik, hindi sya tumugon kaya pinisil ko ang pwet nya kaya napanganga sya at sinamantala ko kaagad ang pag uwang ng bibig nya hanggang sa tumugon na rin sya sa halik ko, sobrang init kaagad ang dumaloy sa buong katawan ko.

Mia's POV Hindi. Baka parehas lang ng pabango. Siguro naman madaming gumagamit ng pabangong yun kaya may posibilidad na hindi siya at kaparehas lang. Yan ang paulit-ulit kong sinasaksak sa utak ko simula pa kanina. Gusto kong paniwalain ang sarili ko na hindi siya yun. At kung sakali man, na sana naman ay hindi talaga, na siya yun ay mukhang hindi niya naman ako nakikilala.

dagdag pa nya "yaan muna kaysa naman mag mukmok yun dito sa bahay simula nang ikaw na ang manage ng kompanya nyo palagi nalang syang andito. Kaya siguro nung bumalik ang kaybigan nya panay na labas . Paliwanag pa neto Nay Kilala mo ba ang kaybigan nya ? Tanung nya rito "Hindi eh" sagot neto sa kanya

sa akin? Papaalis na Sana. KO nang may kabanggaan 'Ako. Nang mamadali ito mag lakad kaya di niya ako napansin. dahil dumidilim na at nang babadya ang kalangitan na umulan. nang araw na yun. SA lakas nang bangan namin sa isa't isa ay parehas Kami nawalan nang balance at parehas kaming. Napaupo. sa Damuhan ng park.

Last Words (Alaric's Point of View) Laglag ang panga ng lahat ng nakarinig sa sinabi ng babaeng staff. Kahit ako natahimik at pakiramdam ko ay nananaginip lang ng masama ngayon. Animo ay binagsakan ng mabigat na pasaning habangbuhay kung dadalhin. I felt numb. “Anong sabi mo?” paninigurado ni lola.

"Suckin' on my balls, lickin' on my balls!" "WAAAHHHH ITIGIL NIYO 'YAN! PESTE KANINO IYON?" Wala na, wala na ang exciting part! Sino bang poncio pilatong nagpatugtog n'on? Sigurado akong hindi sa kwarto namin galing iyon kun'di sa labas! Naku, ang kambal na naman ba? Tutubuan talaga ako ng uban sa mga iyon kung sila na naman ang may pakana!

naiinis kong sabi "Pumasok ka na sa bahay ko. Dun ka sa bahay magbihis di yung nakabalandra ka jan"aniya saka naunang pumasok ng bahay niya

nakayuko kong wika "Anak, hindi ka naman namin pinagbabawalan na makipagkaibigan pero sana, maglagay ka naman ng boundaries. Ang Prince na iyan, kailan mo lang nakilala. Masaya naman kami na nagkaroon ka ng bagong kaibigan pero palagi mong tandaan na hindi lang sa kanila dapat umikot ang mundo mo." seryosong wika ni Mommy Kaagad din naman akong napayuko. Sa totoo lang, nahihiya na ako sa kanila. Lalo na at tama din naman kasi ang sinabi ni Mommy eh