Novel & Cerita Handsome Doctor

He was wearing a white doctor’s coat na binagayan ng crisp black fitted shirt sa loob, at medyo naka-unbuttoned sa leeg, just enough to show a teasing glimpse of his collarbone. Nakatiklop ang sleeves niya hanggang forearm, revealing his toned arms and that annoyingly sexy wristwatch na parang sinadyang ipakita. His dark hair was slicked back in that classic, clean cut na lalo lang nagpatingkad sa sharp jawline niya. At 'yung glasses na naka-hook sa collar niya? Hindi ko alam kung ginagamit niya ba talaga ‘yon o pampa-pogi lang—either way, it was working. Grabe. Kahit sino sigurong pasyente, gagaling agad pag siya ang doctor.

"Brat. For a kid, you have a mouth." Umirap ako. "Perve. For a doctor, you're such a dick and have a filthy mouth. And why the effin' F are you wearing a belt bag?" Sa gulat ko'y malakas itong tumawa. Namamalikmatang napatitig ako guwapong mukha niya. Mabilis na nagbago ang aura nito, from being a predator to being a huge handsome doctor. Siguro kapag ganito ka-macho at ka-gwapo ang gagamot sa isang pasyente, pati cancer cells mai-inlove. Mukhang isang ngiti lang niya, mawawala na ang sakit mo sa katawan.

Kailangan niyang matapos ang ginagawa. Bumangga siya sa kasalubong. “Aray… sorry po—Doc?!” Nanlaki ang mata niya ng makilala ito. Maski ito ay nagulat. Si Doc nga! Ang gwapong Doctor sa hospital! Tumawa ito. Ibang level din ang kagwapohan nito. Pang model ng close up. Palangiti kaya lalong lumalabas ang aking karisma. Hindi kagaya ng tito ni Carrie na madamot ngumiti.

Nagpalipat-lipat ang tingin ng doktor sa dalawa. Ang unfair talaga! Sa kanila ay mabilis lang malamang mag-ama sila dahil magkamukha. Kami ni Akihiro, madalas mapagkamalang magkapatid dahil hindi talaga kami magkamukha at hindi rin pansin sa akin na may anak na. "Yes. I am Akihiro's father, Doc." He gladly responded to the doctor. He even wrapped his arms around his son, who was on his phone.

Pag-akyat niya sa itaas, agad niyang nakita ang isang grupo ng mga doktor na papasok. Ang lalaking nangunguna ay may maitim na buhok, nakasuot ng puting coat, at may suot na salamin na may pilak na frame sa kanyang matangos na ilong. Mukha siyang banayad at marangal. Siya si Zander Lopez, ang espesyalistang cardiopulmonary at pangunahing doktor ni Jaden. Nang makita ito, ngumiti si Ruby, "Hello, Dr. Lopez."

pakilala nito sa kanya at yumukod pa. Her mouth formed O as she nodded. Looking at both of them now, her first impression of Helios wasn't wrong at all. Malaki ang pagkakahawig ng dalawa. Both of them are dashing handsome. It's just that Helios was young—so young to be her doctor. "Nice meeting you too but then huwag mo sanang mamasamain pero are you really a doctor? I think you're too young. " Curious niyang tanong.

The way he speaks to the doctor, the way he places both hands in his pocket, and the way he postures himself screams authority. My amusement at how he evolved into the best version of himself cannot be hidden. Even our little one will be proud to know how intelligent and amazing his father is. “Ms. Montreal,” the doctor called me. “Yes?” I shifted my gaze at her. She was standing by my bed so I smiled at her. Her morena skintone makes her look beautiful. She appears to be in her mid-30s, and a peek into her left hand tells me she is already married.

halos magmakaawa ang boses niya. Lumabas ang doktor, may seryosong mukha. “Stable na po siya, pero...” sandaling tumigil ito. “Pero ano, doc?” hindi na niya napigilang itanong. “Hindi po iyon mukhang simpleng pagkakadulas,” diretso nitong sabi. “May tama siya sa ulo na parang… galing sa matigas na bagay. At may konting bakas ng struggle sa katawan niya.”

mahabang paliwanag ng doctor " K-kamusta naman po ang aking anak d.. doctor?" tanong ni aling Myrna habang umiiyak " Naalis narin po namin ang namuong dugo sa kanyang utak..... ngunit kinalulungkot kong sabhin comatose ang pasensya tanging...... Hindi ko na pinatapos ang doctor sa kanyang sasabihin agad-agad ko itong hinila at hinawakan sa magkabilang kwelyo ng kanyang damit

Seryoso ang ekspresiyon ni Aster ngunit pakiramdam ni Dalton ay nagbibiro lamang ang babae. Di na mabilang ang magagaling at kilalang doktor mula sa iba't ibang panig ng mundo ang tumingin at mag eksamin sa kondisyon niya, ngunit lahat sila ay walang kakayahan na matulingan na muling makalakad ang kalaki. "Alam mo ba kung gaano kalaking kahibangan ang sinasabi mo sa isang baldado na tulad ko?" Wala siyang pakialam kung magalit ito sa kaniya, ngunit wala itong oras makipagbiruan sa babae.