Novel & Cerita Handsome Doctor

Wala sa sarili na napatitig ako sa lalaki. He's in his trunk. Basang basa rin ang buong katawan niya, may tumutulo pang tubig sa katawan niya, magulo ang buhok niya at may malaking towel na nakalagay sa balikat at likod niya na siyang nagsisilbi upang takpan ang buong katawan niya. At. . . hmm abs. Iyon din talaga ang una kong napansin. Maganda pala ang katawan ng doktor na 'to. Sabagay, hindi naman siya basta doktor lang, he's a military doctor.

Binuksan niya ang Hermes Birkin at nagmamadaling hinila ang checkbook. "Please, Doctor.. what's your name? I need to repay you. Please tell me how much.. I can write you a check right now, any amount—" Tumingin ang doktor sa checkbook at marahang tumawa, umiling. "Please, don't. Don't do that.” "But you saved my son! You—" "I did what any doctor would do. I couldn't just sit there and watch." Tumingin ito sa mga mata niya, deretso ang titig. mabait ang mata. "I'm not doing this for money."

She was scrolling her phone's screen nang biglang may pumasok na doctor sa kan'yang private room. "Doc?" tawag ni Madeleine rito at agad na binaba ang cellphone. Ang pumasok na doktor ay isang lalaking doktor na medyo may edad na. May makikita na ring mapuputing hibla sa buhok nito at nakasuot ito ng eyeglass. Lumilinga-linga muna ito at inayos ang glasses na suot. "Nasaan ang kasama mo? We have to talk about something," sabi nito sa seryosong tono.

Nang lumingon siya sa akin, his jaw was tight, his eyes sharp. Pagbaba namin ng entablado, agad kaming nilapitan ng ilang doctors. “Damian,” bati ng isang lalaki na sa tantya ko’y kasing-edad lang niya. Matangkad, mestizo, may self-assured smirk. “Adrian Verano. Neurosurgery.” Ah. Siya ang narinig kong papalit-palit binabanggit ng ibang staff — ambitious, mabilis tumaas, parang laging handang agawin ang spotlight.

natatawang saad ni Gold. Hinaplos ko ang aking tiyan. "Paano niya kaya nalaman, hindi pa naman malaki ang tiyan ko."ani ko kay Gold. "He's a Doctor.Nakasama ko siya sa med course, pero after niya naka graduate, hindi na siya kumuha ng Physician Licensure Examination." Nanlalaki naman ang mga mata ko. Ang tagal na naming nagkakilala ngayon ko lang nalaman na Doctor pala siya.

He was wearing a doctor’s suit and Dionne’s attention was dawned to what seemed like angelic yet devilish look of his face. He had dark eyes, perfectly fine jaw, beautifully curved lips that have a pinkish glow. His skin was dark and he was so tall, if only this guy wasn’t wearing a doctors suit and was not equipped with medical tools he could be mistaken as a run way model. “Hello there Miss…” Sandaling tumigil ang gwapong doctor sa pag sasalita na sinabayan pa ng pag kunot ng noo nito habang pinapasadahan ng basa ang hawak na papel.

Masyadong mahinahon at kalmado. "You owned everything but all I see was you owned nothing." ani ng doktora at saglit pang tinignan mula ulo hanggang paa ang itsura ng pasyente. Yes, he can also say that. Phil Montes has a long beard like he doesn't care like he's neat or not. Besides, he doesn't look like a wealthy person. "Are they real or not?" Muling tanong nito.

He uttered that made us laugh. Umpisang kita ko pa lang kay Doc Demion ay magaan na anh pakiramdam ko sa kaniya. Kung tutuusin ay ma-swerte si Stephanie dahil total package na ang Doktor na kasama niya. Magaling sa propesyon, gwapo, maalalahanin, matalino at higit sa lahat ay mabait. Mabait naman si Doc Emman, hindi nga lang madalas.

sabi nito sa akin, namumula yung mukha ko, bakit sa lalaking doctor niya ako nilapit jusko naman. "Thanks bro" sabi niya dito, napatingin ako sa kanila, maybe they know each other. "No worries" balik na bati niya dito at mahinang sinuntok ang braso ni Aries, at tumingin muli sa akin, ang gwapo ng doctor na ito. "I know Florence ang gwapo ng doctor na ito" sabi nito bigla akong pinamulahan ng mukha sa sinabi nito, nagbabasa ba ito ng isip.

Sa simpleng pamumuhay nito, walang mag-aakala na siya pala ay isa sa mga apo ng bilyunaryong may-ari ng Fantell Architecture Firm, Sorren Fabroa. “Do you still suffering from that dream again?” ang tanong ng doctor ni Cassius. Mula sa puting sahig, itinungo ni Cassius ang mga mata patungo sa kaniyang doktor. Ang liwanag mula sa araw na tumagos mula sa bintana ay suminag sa guwapo niyang mukha. He has ma marine cut and penetrating eyes, bible-black eyebrows on an artist’s face, a lordly nose, a thin pinkish lips and a pale skin. Sa kagandahan nitong lalaki, walang mag-aakala na ang tulad niya ay may sakit sa pag-iisip.