Padre Damaso Monologue Script Novels & Stories

pagbabanta ni Kaiser kay Damon. Hindi pa tapos si sir Damon sa pamimikon nito kay Kaiser kaya naman sumagot pa ito muli, "Na threatened ka ba Kaiser a.k.a Kuya Mon?" naka ngising sabi ni sir Damon. Hindi na nagsumagot pa si Kaiser agad na ako nitong pintayo at umalis kami sa restaurant na iyon, ang sabi ko pa paano ang kuya niya ang sabi naman niya i memessage niya nalang iyon.

“Okay. Pag naisilang ko ang anak mo, palalakihin ko ito at ipapakilala kita bilang ama.” Malungkot na napailing na lamang si Oliver. Duda siya sa huling sinabi ng babae. Dahil oras na isilang nito ang isa pang kamukha ni Banjo Canoy ay tiyak na pandidirihan rin niya ito tulad ni Chantal. Mukhang malabo ang kasabihang only mother can love kapag kamukha ito ni Banjo. Chantal don’t love her son. Mahalin kaya ni Misis De Asis ang kanya?

At makalipas nga ang ilang tensyunadong segundo ay muli nang narinig ang klasikong musikang pandigma na mismong sinulat ng Don para sa kanyang yumaong minamahal. 'Ang aking Oropeza...' The Mafioso closed his eyes as he mentally read the Morse code he wrote. 'Natagpuan ko na ang ating anak. Pauwi na siya para kitlin ang buhay ko. Nagustuhan mo ba ang dekorasyon ng ating bahay? Pumasa ba sa panlasa mo ang pagsalubong na inihanda ko para kay Romano? Sana oo, aking esposa—'

Sigaw ni Kristen sa pangalan nito, “Tang-ina lumabas ka, Damon!” “Why are you shouting my name, woman?” Isang baritong boses na mula sa likuran niya. Salubong ang kilay ni Kristen at mabilis ang paghinga niya, “Nasaan si Papa? Pakawalan mo siya Damon, ginawa ko naman ang gusto mo!” Naiinis na wika ni Kristen at tinitigan siya. She feels like Damon's going to eat her anytime soon. Dahil sa klase ng kanyang pagkakatingin sa kanya,

si dimitro naman ay nasa gilid ng pinto malapit sa light switch,nakapamaywang at magkasalubong ang medyo makapal na mga kilay at masama ang tingin kay denver. Bumangon ng dahan-dahan si denver,hawak nito ang kaliwang pulso."what kind of question is that kuya! of course,binibisita kita."sabi nito at nakaupo na. "Fuck you! bisita sa ganitong oras?"inis na sabi ni dimitro.

i smirk. Kasinungalingan. I'm lying dahil hindi naman talaga sinabi ni Tita yun, hindi ko pa nga nareplayan ang last text niya dahil iniisip ko pa kung paano mag susumbong sa mga ginagawa ni Kuya West. "Pagud sila galing Colombia kaya hindi paaalisin ni Daddy si Mommy sa bahay." "Edi ako ang pupunta don."

At parang may kung anong pwersa na nais niya malaman pa ang tungkol rito pero hindi muna sa ngayon. “At alam mo din ba Hija na palagi ka bukambibig ni Damian. You’re doing your best daw and many more.” Ngumunot naman ang noo ni Amanda at napalingon kay Damian. Namula nang bahagya ang pisngi ni Damian sa gilid ng mesa. “Mom, please,” saway nito, mababa at may bahagyang hiya. Natawa si Don Rafael. “Let him blush, Celestine. Ganyan na ganyan din ako noong kabataan ko.”

Dama nila ang tensyon at galit nito. "Katarungan?!" Naguguluhan kami, kung sino ka man! Paano ka namin matutulungan?!" saad ni Jia. Muling tila may mahika na kusang may tumipa sa pahina ng blangkong libro na nagmula kay Padre Damian. "Kailangang may mamatay — isang bulong mula sa panahon ng himagsikan, at isang anino sa panahon mo — bago tuluyang lumabas ang katotohanan." saad ng nakasulat.

sabi ni Mama, “kumusta ang baby?” Ngumiti ako. “Ma, okay siya. Malakas ang tibok.” Nagliwanag ang mukha ni Mama. “Salamat sa Diyos…” Lumapit si Daddy Darius. Kahit nakaupo sa wheelchair, kita ang ginhawa sa mukha. “Anak,” wika niya kay Damien, “huwag mong sisihin ang sarili mo. Ginawa mo ang lahat.” Napatingin si Damien sa ama niya. Mahina pero malinaw ang boses niya.

"Lasing ka na naman! Ano ang tingin mo sa sarili mo?" Si Dad ay tumayo, ang mga mata niya ay may kaunting galit din. "Damian, anak, pakiusap, mag-explain ka sa amin. Bakit ka lasing?" Gusto kong magsalita pero hindi pa sa ngayon. All I can say is just 'SORRY' "Sorry?" sigaw ni Mama, ang boses niya ay mahigpit at galit. "Sorry? Hindi sapat ang sorry, Damian! Kailangan mong magbago, kailangan mong mag-isip ng tama!"