Keep Safe Always Novels & Stories

And maybe, just maybe, this time, ako naman ang kailangang umunawa. “Seeing and watching your contents, kahit ako ay nag-aalala para sa’yo,” marahang sabi ni Tita Marie, bakas ang sincere na concern sa boses niya. “Regulo doesn’t even need to tell me how worried he was kasi dama ko rin iyon. Kitang-kita ko sa kilos niya, sa pananahimik niya, sa paraan ng pagtingin niya sa phone kapag nakikita niya ‘yung posts mo. Kaya sana… don’t be too careless, hija. Have a bodyguard with you. Hindi lang ito tungkol sa’yo, pati sa safety mo at sa peace of mind naming lahat.”

Hindi sila dapat makasagap ng balita sa labas. “Salamat talaga at naligtas mo kami. Dito, siguradong safe na kami,” sabi naman ng matandang lalaki. “Opo, sure na ligtas kayo dito. Sa ngayon, dito muna kayo habang walang sinasabi si Giapson. Lahat naman ng kailangan ninyo ay nandito. May pagkain at maayos na matutulugan. Bawal nga lang muna sa cellphone at baka ma-locate po kayo dito. Mainam na ‘yung safe na safe ang lahat, lalo na itong napa-cute ng baby girl na ito,” sabi ko sa batang babae na nakatitig sa akin. Nginitian niya ako. Hindi na siya umiiyak at natatakot. Gets ko na kung bakit favorite siya ni Giapson, sobrang cute naman kasi.

Sumama na muna ako sa sasakyan nito kung saan nakaparada. "Always remember na nandito lang ako. Lahat ng pagsubok, lalagpasan ko para sayo. Makasiguro lang ako na safe ka araw-araw. Stay calm and focus, wag ang emotion mo ang dapat na pairalin mo. Try to be strong... hmm?" Malumanay na paalala ni Ralph. Tumango-tango ako. Sinapo niya ang magkabila kong pisngi. Sabay pa kaming ngumiti bago dahan-dahan niya akong hinalikan sa labi.

“Ano ang gagawin natin?” “Una, kailangan nating i-secure ang lahat ng communication. Ang phone mo, dapat off palagi at hindi detectable. Susunod, kailangan nating magkaroon ng temporary ID at documents kung sakaling kailanganin mong lumipat ng lugar agad,” paliwanag ni Nathan. “At saka… kailangan nating maghanap ng ligtas na ruta kung sakaling kailangan nating umalis ng mabilis.”

Sino pa ba ang gustong sirain ang buhay ko? O si Audrey? "Kailangan nating magbantay," wika ko. "Kailangan nating protektahan ang sarili natin." "Tama ka," sagot ni Papa. "Magdodoble tayo ng seguridad. Siguraduhin nating walang makakalapit sa'yo na hindi natin kilala." "At hahanapin natin yung pulubi," dagdag ni Mama. "Kailangan nating malaman kung sino ang nagbayad sa kanya."

depensa ni Sean sa kaibigan niya. “For now, umuwi na tayo hangga’t hindi pa gano’n ka-late. I also created a group chat for us para doon tayo mag-update kung safe ba tayong nakauwi na sa atin,” ani ni Sean. “I also create a tracking safety device para sa atin,” dagdag niya at ipinakita sa amin ang hawak niyang tablet kung kailan may mga pangalan namin doon at may bilog ito na kulay green.

"See you again soon, Zaria." Ngumiti siya. "Likewise." "Mag-ingat ka ha!" Kumawala sa yakap sa akin si Zaria. Pagkatapos ay hinawakan niya ang dalawa kong mbalikat. "Ikaw ang mag-ingat, Khiana." Nakita ko ang pagwo-worry sa expression ng mukha niya. "Ha?" She smiled. "I am just telling you to always stay safe and be careful. Especially to the people you trust—"

Ito ay, marahan, puno ng pag-aalaga at pangakong kayang tumalo sa kahit anong takot sa mundo. “You’re safe with me, Selene. Always.”

One week without Chloe is like hell for me. May tiwala naman ako sa pinsan ko at alam ko, na pagkatapos ng gulo na ginawa ni Grec sa kanila ay hindi na iyon basta magtitiwala pa, but doubling or tripling the security are still more important for Chloe’s safety.

Dahil mahal ko siya. He needs to be safe.