Healing

. นี่หรือคำว่ารัก ? “ หยุดนะมิน พี่บอกให้หยุด จะไปไหน ! ! ! ” “ ปล่อย ฉันไปที่ไหนก็ได้ที่ไม่ต้องเห็นหน้าคุณ ! ” “ อย่าฝันไปเลย ” “ มินหยุุด ! ” การฉุดกระฉากดึงและผลักของทั้งภวิชทั้งมินตราทำให้ทุกคนชะงัก มินตราสะบัดมือออกจากเขา ภวิชเองก็เริ่มโกรธจัดแล้วเหมือนกัน “ พี่บอกให้หยุด มิน ปัง ๆ ๆ ๆ ” เสียงปืนหลายนัดที่ดังขึ้นมาทำให้ทุกคนตะลึงตกใจ รฎายกมือขึ้นปิดปากไม่คิดว่าเขาจะกล้าทำ ภวิชมองปืนในมือตัวเองที่เล็งไปที่มินตราเขาเล็งลงพื้น ทุกคนในบริเวณนั้นไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ มินตราเองก็นิ่งงันไม่แพ้กัน เขายิงเธออย่างนั้นเหรอ เขาทำแบบนี้ได้ยังไง ควันจากกระบอกปืนที่ยิงลูกกระสุนออกไปทำให้ภวิชถึงกับมือสั่น ไม่มีใครในบริเวณนั้นขยับไปไหนสักคน อากาศบริสุทธิ์ไม่น่าพิสมัยเช่นเดิม มันอึดอัดยิ่งกว่าอะไรดี...

เขาเข้าใจว่าผู้หญิงในความมืดคือเด็กคนเดิมที่ถูกส่งให้มานอนด้วยเป็นครั้งที่สอง จึงกระทำกับเธออย่างไม่ปรานี แต่พอถึงตอนเช้า แม่เล้ากลับโทรมาขอโทษว่าเด็กแอบหนีไปก่อนหน้านั้นแล้ว เลยไม่รู้ว่าตัวเองมีอะไรกับใครเพราะตื่นมาแล้วไม่เห็น เห็นแต่สร้อยที่สลักชื่อ 'รวิกานต์ นิรากร' ตกอยู่หน้าห้องน้ำ ผ่านไปปีกว่าเขาได้เจอกับเธออีกครั้ง แต่ไม่รู้ว่าเด็กที่เธออุ้มมาเลี้ยงในที่ทำงานด้วยคือลูกของตัวเอง

‘เจวิส’ สำหรับเขา ผู้หญิงก็แค่อาหารว่างตอนอยู่บนเตียงก็เท่านั้น ! “เลว? หึ ก่อนหน้านี้เธอไม่ได้พูดแบบนี้”

Alpha Fabian's first reaction to learning I was his fated mate? Rejection. But drunk at the bonfire festival, he couldn't fight the pull of fate. He marked me. Marking a rejected mate came with a price. His power weakened. Forced into a bond with me, he despised me. For two years, I bled for him. I did 100 impossible things, just hoping for a single glance. I snuck into forbidden lands for rare herbs. I negotiated with enemy packs. I fought on the front lines for him in pack wars, always coming back covered in scars. But the one he truly loved was my adopted sister, Gloria. Even my own parents, the pack's Beta, hated me. I was their lost daughter, raised by rogues for fifteen years. But they only had eyes for their perfect, obedient adopted girl. Then, on my 100th task, I nearly died in the Valley of Shadows. When I woke up, I had amnesia. I was done chasing a cold mate and a family's love I'd never have. And when I finally walked away, Fabian discovered the truth. It was never me who couldn't live without him. It was always him.

My wife is a pilot. We had our wedding three years ago, but she's stood me up 18 times since then when we agreed to register our marriage. The first time she stood me up was when her apprentice took his first flight. I waited outside city hall the whole day for her. The second time she stood me up was when she turned around after receiving a call from her apprentice. She left me by the roadside. Later, whenever we set a date to register our marriage, her apprentice would run into all sorts of trouble. Finally, I decided to leave her. But after I board a flight to Avalonia, she chases me all the way there like she's lost her mind.

Without Kaelen's knowledge, I had his little plaything sent out of North America. That same night, he cast a blood-vine curse on my parents, banishing them to the wilds—a wasteland prowled by rogues. He was going to trade my parents' lives for the whereabouts of his plaything. Kaelen pushed a communication crystal in front of me. Inside it, my parents were ensnared by blood-red vines, the thorns digging deep into their flesh. Drops of dark crimson blood fell, one by one, onto the barren earth. A countdown timer pulsed in stark red digits on their chests. 23:59:59 23:59:58 He sat across from me, a black suit tailored to perfection molded to his lean, powerful frame. His long fingers tapped a light, steady rhythm on the solid wood table, as if he were waiting for a trivial business deal to close. "Estelle, you have twenty-four hours." His voice was low and calm, laced with a venomous tenderness. "Tell me, where did you send Cassandra?"

My husband, Finn Dawson, and I get into a car crash on our way home for the holidays. When I open my eyes again, I find myself back to before Finn and I started dating. In my past life, we were married for seven years. We got along well enough, yet he refused to give me a child. Only later did I find out it was because he was still hung up on his true love. Now that I've been reborn, I decide to give him what he wants. He and I delete each other's numbers and keep our distance. We choose wholly different paths in this life. Seven years later, Finn becomes one of the world's best traders. He and his true love, Yvonne Gray, make things official during a class reunion. When he sees that I'm alone, he can't help but mock me. "I know I'm the one you love most, despite living two lives, Sylvia. You don't have to keep waiting around for me, though." I ignore him and hold my son's hand. The blood drains from Finn's face when he sees this, and his eyes turn bloodshot. He snarls, "Didn't you say you would love me forever? Didn't you say you would only have my children?"

ชีวิตผมกำลังอยู่ในเส้นระหว่างความเป็นกับความตายแต่แค่เพียงลมพายุพัดกระหน่ำท้องฟ้าวิปริตแปรปรวนเสียงร้องคำรามของสัตว์สี่ขาและเสียงร้องเอะอะของผู้ร้ายก็ดังสลับกับเสียงร้องหวยโหยก็ดังขึ้นมาพร้อมๆกับสัตว์สี่ขาร่างกายใหญ่โตลายพาดกลอนและเขี้ยวแหลมของมัน บ่งบอกได้ชัดเจนว่ามัน คือ 'เสือ'

"อึก ศิลาอย่าทำฉันเลย ฮือๆ ปล่อยฉันไปเถอะนะ" "ถ้าปล่อย แล้วเธอจะกลับมาคบกับฉันไหม?"

เจ้าไฟ อนาลา ศิลาหัตร์ทัย >อายุ 29-30< [-หัวร้อนเอาแต่ใจไม่ชอบให้ใครมาเถียงหรือขัดใจ-] เขาพาเธอมา ก็เพื่อแผนการแก้แค้น แต่ทว่าหัวใจดันกระโดดลงไปเล่นในเกมนี้ด้วย ทำให้เส้นทางมาเฟียที่จะได้เป็นต้องเลี้ยวกะทันหัน และเกือบเสียหลักเพราะโดนพ่อตาสั่งกระทืบ แก้มขวัญ กีรติกร >อายุ 19-20< [-นิสัยคล้ายเด็ก ดื้อ ชอบเถียง ขี้อ้อน หลอกง่าย-] วันนั้นที่เขาช่วยชีวิต เธอจึงหวังว่าเขาจะเป็นที่พึ่งสุดท้ายและเป็นคนที่จะสามารถปกป้องเธอได้ " ฉันชอบคนที่ฟังคำสั่งฉัน!! แต่เธอกลับดื้อด้าน ชอบทำให้ฉันโมโห!!! "