Horror X Dust

When my mom texted me, urging me to go home for a blind date, Charles had just finished with me. His warm breath brushed against the back of my ear, sending a tingling sensation straight to my heart. He wiped away the traces on my skin with gentle care, but when he spoke, his voice was chillingly indifferent. "Since Mrs. Shaw is pushing you, you should head back soon." I thought he was jealous, and a surge of sweetness filled my heart. I quickly grabbed his wrist, telling him my feelings. "Charles, I want to stay with you. I'm not going anywhere!" He froze for a moment, then let out a derisive laugh. One by one, he pried my fingers off. "You didn't actually think I was jealous, did you?" Tucking my damp, messy hair behind my ear, he remained as gentle as ever, but his words were almost cruel. "Rose is pure and innocent. I couldn't bring myself to touch her before marriage, so I used you to satisfy my needs. However, now, our engagement is set. She'll soon be my rightful wife. You're no longer needed."

The whole world got sucked into a survival horror game. While everyone else was grinding mobs and trying not to get wiped, the system bugged out and tagged me as an NPC. My role? Takeout girl. I cruised around on my busted scooter, dropping food at boss lairs. If my rating dipped under 9.0, I'd keel over instantly. I figured I was just some unlucky idiot skating on death's edge. Then a pack of dumb players tried to jack my ride. That's when the scariest bosses in the game roared at once: "Who the hell thinks they can touch my crew?!"

Banyak kasus kematian yang pada akhirnya berhasil Setya ungkap, bukan semata ia sengaja mencari petunjuk untuk membantu kepolisian. Hanya saja mereka sendiri yang datang untuk meminta pertolongan padanya. Tak jarang mereka datang tanpa tahu tempat, di mana pun bisa datang jika ada kesempatan, memperlihatkan diri dengan bentuk mereka yang bermacam rupa dari yang biasa saja hingga yang bisa membuat perut mual. Hal itu sudah biasa bagi Setya, ia akan membantu para arwah yang datang menemuinya dan melakukan hal yang bisa membuat mereka tenang.

Two years after I return to Cendria, I unexpectedly run into my daughter, whom my ex-wife had taken with her when she left me. "Do you regret everything you've done?" she asks, her voice dripping with arrogance. "If you apologize to my new dad, Liam, I'll try to convince Mom to forgive you." Before I can respond, an adorable little boy throws himself into my arms. "School's finally over, Dad. I missed you so much!" he exclaims. I take his hand and turn to leave. My ex-daughter is furious. "If you walk away from me now, I'll disown you!" she yells after us in frustration. I remain unbothered. She's free to do whatever she pleases. After all, none of it matters to me anymore.

In the second year of my marriage to Jeffery Sadler, he brought a young woman home. When his eyes met mine, Jeffery smiled carelessly and said, "Naomi, perhaps you should try it too." He added, "After all, young and energetic people are truly different." I knew he was only testing me; he had always enjoyed tormenting and toying with me. But what he didn't know was that this time, I was genuinely tempted. Later, as he stared at the fresh scratch marks on the "young person's" waist and abdomen, his eyes blazed red with anger. "Naomi Sloan," he growled, “Who gave you the audacity to actually take this seriously?”

หนียังไงก็หนีไม่พ้น! เพราะสุดท้ายเเล้วผู้หญิงเมื่อคืนนั้นกลับมาอยู่ตรงหน้าในตอนนี้หึ!เเล้วเจอกันสาวน้อย.. คำโปรย เขามีนามชื่อว่าเเวมไพร์มาเฟียที่มีอิทธิพล เป็นเจ้าของมหาวิทยาลัยชื่อดัง ผับ โรงเเรม คอนโด เเละอื่นๆอีกมากมาย รวยจัดเลยล่ะ หึ นิสัยปากจัด ชอบเเกล้งนางเอกมากๆ ขี้หึงสุดๆ เอาเเต่ใจตัวเอง หื่นหนักมาก..... "ดื้อนักจับเย_เเม่ง!!! จะเอาให้เอวพังเตียงหักไปเลย หลับไม่ตื่น ฟื้นไม่มี ที่สำคัญคือ หนีไม่พ้น โหด!! ดิบ!! เถื่อน!! ขี้เอา!! ต้องยกให้ผมครับ เธอหนีฉันไม่รอดเป็นครั้งที่สองเเน่ น่ารัก!!! เมียเด็กของกูเองครับ ยุ่งกับเมียกู...กูเด็ดหัวทิ้งเเน่!!!" เธอมีนามชื่อว่าน่ารัก พ่อเเม่ของเธอเสียไปตั้งเเต่ยังเล็ก เธอหางานทำเลี้ยงตัวเองจนถึงทุกวันนี้ "ทำไมฉันต้องมาเจอ คนที่ทำเรื่องน่าอายกับฉันไว้ด้วยนะ โอ้ยยย...ปวดหัวๆๆๆ เเต่ยังไงฉันก็ต้องผ่านมัันไปให้ได้สู้!"

“ฉันก็แค่อยากช่วยเพื่อนให้ห่างจากผู้หญิงแบบเธอ” “ผู้หญิงแบบฉันมันเป็นยังไง” “ก็อยากได้ผัวของคนอื่นไง!!!”

I endured hundreds of injections just to give Stanley Brighton a child. He was moved to tears and held me, promising that even if we couldn't have children, he would love only me. I diligently followed the doctor's advice and underwent treatment. The day I confirmed my pregnancy, I was so excited that I wanted to rush home and share the good news with Stanley. But what awaited me was unimaginable. Stanley and the female tenant we shared the apartment with were lying naked together in the bathroom, sharing an intimate bath. He was behind her, holding her close, his lips incessantly biting at her earlobes. "I'll give you as many children as you want! Ten, eight—whatever it takes! Just divorce her!" "Alright, just give me some time. I'll divorce her for sure!" Hearing their whispered entanglement, I turned away, stepping into the rain, determined to leave. I would disappear to a place where Stanley could never find me, not in this lifetime.

“นายต้องการอะไร?” “นาย?” “ก็นาย…ไง” “เรียกชื่อฉันใหม่อีกที! ถ้ายังเรียกไม่ถูก เพื่อนเธอได้รู้เรื่องของเราแน่ๆ!”

เขาเป็นผู้ชายเพรียบพร้อมไปหมดทุกเเละเป็นมาเฟียอันดับหนึ่งของประเทศ!!!ไม่มีใครกล้าล้ำเส้นเป็นอันขาด เพราะเขาโหดเหี้ยมที่สุดในบรรดาเมาเฟีย เขาทั้งหล่อ! รวย! เถื่อน! เย็นชา! โหดสุดๆ เเต่ทว่า...เเต่งงานเเล้ว!!! เนื้อหาในเรื่องบางส่วน "ไปไหนมา โทรไปไม่รับอ่านไลน์ไม่ตอบ" ทันทีที่เจอหน้าฉันน้ำเสียงเรียบเย็นที่เปล่งออกจากริมฝีปากหนาจนคนที่ยืนฟังถึงกับขนลุกชัน ในสมองของฉันตอนนี้หาวิธีพูดยังไงก็ได้ที่ทำให้เขาใจเย็นที่สุด เห็นหน้าเขาก็รู้เเล้วว่าสุดจะทนกับคนอย่างฉันอ่า จะตอบยังไงดี ตอบเเบบเดิมก็เเล้วกันฉันเดินไปยืนอยู่ตรงหน้าเขาพร้อมตอบคำถาม "กะก็ไปทำรายงานบ้านเพื่อนหนูไง" ฉันพยามคุมน้ำเสียงให้ปกติที่สุดเเล้วนะเเต่ทำไมมันยังสั่นอยู่ อย่างน้อยๆฉันต้องอ้างทำรายงานก่อนดีกว่าบอกว่าไปผับนิ นี่ฉันคิดดีเเล้วนะทุกคน "ฉันถามเป็นครั้งสุดท้าย ไป..ไหน..มา" เขาพูดเก็บอารมณ์เเบบสุดๆ เเละเน้นคำด้วยน้ำเสียงหนักๆใช่เขารู้เพราะนี้ไม่ใช่ครั้งเเรกที่ฉันเเอบหนีเที่ยว เเต่ก็พลาดอีกตามเคย...