I Feel Betrayed In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

nakiusap siya sa akin at marahang naglakad na papalapit. Walong taon s'yang nanirahan sa ibang bansa kaya marahil hindi na siya sanay magsalita ng tagalog pero siguro naman naiintindihan niya pa rin kung tagalog ang sasabihin ko. "Wala na tayong dapat pag-usapan, wala na si mama at wala ka na ring babalikan pa, simula ng iwan mo kami kinalimutan ko nang may ama pa ako." matigas kong binitawan ang mga katagang iyon saka nagpasya na akong talikuran sila, patakbo ulit akong naglakad pabalik sa taas dahil ramdam ko ang pangingilid ng luha ko na hindi ko na makayang pigilan pa.

Nanatili akong nakatayo na pinagmamasdan ang mag iina ng mapatingin sa gawi ko ang magkapatid. Halo halong emosyon ang nakikita ko sa kanilang mga mata, GALIT. SAKIT. AWA. HIYA. Pero ang nangingibabaw sa lahat ay ang betrayal. Alam ko ang nararamdaman nila pero masyado na akong kinakain ng galit ko at hindi ko na alam kung ano ang gagawin ko. "I'm sorry, you are not supposed to

Bahagya pa itong napapalakpak at kinilig dahil sa sinabi ko. Samantalang ako ay kaagad tumalikod at tumingin sa itaas upang hindi malaglag ang aking luha. Nasasaktan ako. Sobrang saya ni Grizelle sa ipinangako ko at nasasaktan ako dahil alam kong imposibleng mangyari iyon na makabalik pa kami sa Batangas.

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

Talagang nagsilabasan na silang lahat. "P-pinagkatiwalaan kita! Ibinigay ko ang lahat sa iyo! At m-minahal kita. Pero bakit? Bakit mo ako niloko?! Gaano ba kalaki ang kasalanan ko sa iyo at nakuha mo akong saktan ng ganito! I felt so betrayed, Leon. I've trusted you but you betrayed me. Ang sakit sakit ng mga ginawa mo sa akin," iyak ko habang tinuro turo ko siya sa dibdib niya.

Nagtagal kami ng ilang minuto sa ganoon. "Sobra akong nahihiya kay Brielle. Dahil hindi ko nagawa ang pangako ko sa kaniya. Nasaktan kita ulit. Kaya I'm deserve this. Deserve kong maranasan nag paghihinayang, Lanche. And you deserve to be happy," nakangiting sabi ko kahit na sobrang sakit sa dibdib. Gusto ko na rin ilabas ang lahat. Ayoko nang magtago. Mas maganda yung mailabas ko ang lahat para madali na akong maka-move on.

“ Awang awa ako sa kaibigan ko. Simula ng mawala sina Tita at Tito ay parang nawalan na din siya ng pag asa na mabuhay. Para pang pinipilit niya na lang na maging malakas lalo na kapag humaharap siya sa amin, pero madalas ko siyang makita sa sulok na tahimik na lumuluha. Elisha is not only my best friend, but she's like a sister to me. Kaya masakit aa akin na makita na unti unti siyang nawawasak at wala man lang akong magawa. Mabuting tao ang mga magulang niya na kahit ako ay tinuring nilang parang anak. Hindi ko man lang nasabi sa kanila kung gaano ako ka swerte na nakilala ko sila.

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

"Can you give me another chance and forgive me just this once?" Hindi siya umimik. "I missed you. And you know how much I loved you." "Kinasuklaman kita dahil sa lahat nang taong puwede mong kalimutan, bakit ako pa? I felt betrayed dahil nangako kang hindi mo ako iiwang mag-isa." "I know, I know. And I'm really sorry. It wasn't my plan. Pero hiningi iyon ng pagkakataon. Alam ko kung gaano kita nasaktan. Please, patawarin mo ako."

sagot niya pagkatapos ay nagkibit ng balikat. Napatango naman ako dahil sang-ayon ako sa sinabi niya. Kahit ako ay sabik din sa alaga ng isang ina dahil lumaki ako at nagkaisip nang hindi man naramdaman ang pag-aaruga ng nanay ko.