Novel & Cerita Imperfections

Kabaligtaran ang maamo nitong mukha sa ugali nito. Nagkakatinginan na lamang sa isa't isa ang ibang mga head. Kailangan nilang paghandaan ang kanilang report. Perfectionist si Gil. Hindi ito basta-basta nakukumbisi sa mga hokus-pokus na report. Hinihimay nito ang lahat ng detalye ng report. "Y-yes sir." Mahinang sagot ni Brenn tila umurong ang kanyang dila.

Agap at nag-aalalang saad ko. "Seryoso kase ako sayo." He showed his boyish smile kaya naman nakahinga ako ng maluwag dahil doon, I thought that I offended him or something. Napailing ako tsaka agad ko siyang sinuklian ng ngiti, I encode my password kaya ilang segundo lang ay nasa loob na kami ng unit ko. It's a fourty square meter unit with two bedroom. Kahit ako lang naman ang mag-isa sa unit ay talagang pinasadya kong magpalagay pa ng isang kwarto incase someone will sleep over to my unit pero mas malabo pa yun sa tubig kanal dahi I don't have any friends puro acquiantance lang ang meron ako. I built my walls so high that no one can actually break it, masyado din kase akong nagpa ka obses

Nakikinita na ni Kenneth ang magiging hitsura ng madrasta niya kapag maguwi siya ng mga tulad ng nasa isip niyang klase ng asawa. "Imperfect Wife" yun ang idea na pumasok sa kanya. Alam ni Kenneth na magpuuptok ang tumbong ng madrasta at alam niyang sasakit ang tiyan niya sa kakatawa kapag nakitang nakataas ang kilaty nito habang pinapasadahan ng tingin ang ihaharap niya.

Pero kapag gising ay dinaig pa ang mga spoiled brat sa sama ng ugali. Pero okay lang sanay naman na ako sa kanya. Sanay na sanay na ako sa kanyang ugali na ganyan at tanggap ko kung anuman siya. Lahat dito ay tanggap ko maging ang mga imperfections nito. Kung ako nga na naging kabit ay tanggap niya siya pa kaya na dalagang dalaga at ang ganda ganda. Hindi ko na rin naman namalayan na naka tulog na rin ako kaka titig sa maamo nitong mukha.

Sobrang saya ko din. Hindi ko din alam kung kaya ko pang mabuhay sa mundo kung magkahiwalay kami ni Bjorn. I just hope that we'll stay like this forever. I'm flawed. Trying to be perfect pero mas madami ang aking flaws, ang good qualities lang naman sa akin ay ang aking looks, status — which is money, hindi din ako mabait. Sana hindi siya magsawa sa akin. I promise myself na babawasan ko na ang pagiging m*****a.

Tumingin lang ito sa kanya't naghintay sa mga sasabihin niya. "I don't even know if I have the right to confront you." Natatawa niyang sinabi pero naroon ang matinding lungkot na alam niyang mararamdaman nito. "I'm not even perfect. I do have many flaws and imperfections. Marami rin akong pagkakamali, worst is kasalanan at pagkukulang sa relasyon namin ni Brix." Dugtong niya at hindi na napigilan ang pag-alpas ng mga luha sa mga mata. Pinatatag niya ang sarili at marahas na pinahid ng kamay ang pisngi.

dagdag naman niya. "Yup, right ka diyan kaya don't judge the person kung di mo pa naman talaga siya kilala. And beside bakit mo huhusgahan ang iba kung may mali sila na nagawa at may hindi kanais-nais sila na katangian. E, bakit perpekto ka ba? There's nothing perfect in this world kaya ayos lang na makipagkilala at makipagkaibigan tayo sa kahit kanino. God create his creations with both good and bad images in equally appreciation." Ang napakahaba na sagot ko sakanya na napakunot noo pa siya sa sinabi ko. Ewan ko nga ba kung saan iyon nanggaling na parang daig ko pa ang pinangangaralan siya sa buhay niya.

Pilit siyang tumawa. Ramdam ko ang sakit na nararamdaman niya. Hatred. Disappointment. Pain. “I was born like this, Helena. I can't be perfect in your eyes. I can't give a perfect life and future to the both of you.”

Napabuntong hininga naman ako at inirapan siya. “I still have flaws, so I’m not perfect,” giit ko pa rito. “Sana all,” bulong pa nito. “Kung makasana all ka ah parang wala ka nang mga binaggit mo eh halos ni-didescribe mo na nga ‘yang sarili mo.” Ngayon ay siya naman ang umirap sa akin. “I don’t have a perfect family,” mahinang sabi niya. Napatahimik naman ako dahil do’n. Tahimik lang kami hanggang sa makapunta kami sa kanya kanya naming building.

Naramdaman ko ang panunubig ng mata habang nakatingin kay Hank. I have flaws, I also have a ball of insecurities na hanggang ngayon ay dala-dala ko. I'm not perfect. May kulang sa akin at may pagkakamali ako, pero kapag nagbigay ako, alam kong tama at totoo. Nabuhay ako na nakakulong sa kadiliman at kalupitan ng mundo. Comfort? I barely experienced that. Sa mga nangyayari sa akin ay pati sarili ko nakalimutan ko na rin. I built walls and I became too hard on myself. I'm a young woman who lived in so much pain.