Sa unang tingin, ang 'Inaasahan' ay tila isang tradisyunal na kwento ng pag-ibig, ngunit habang umuusad ang kwento, mabilis kang mapapansin kung gaano ito katalino sa pagsusuri ng mga emosyon at relasyon. Ang pangunahing tauhan, si Celeste, ay nahahamon sa kanyang mga pangarap at pag-asa habang sinusubukan niyang makabangon matapos ang matinding pagkatalo sa isang bagay na mahalaga sa kanya. Sa gitna ng kanyang mga pagsubok, natututo siyang makitungo sa mga tao sa kanyang paligid, at ang bawat isa sa kanila ay mayroon ding sari-sariling mga laban at pangarap. Sachainn ang mga eksena ay puno ng pagninilay-nilay, na lumalampas sa mga simpleng eksena ng pag-ibig at bumubuo sa mas malalim na mensahe tungkol sa pagtanggap at paglago.
Kaya't ang mga karakter ay hindi lamang nagiging kasangkapan upang tumpak na ipakita ang mga tema ng pag-asa at pag-ibig, kundi pati na rin ang mga pagsubok ng kabataan na nahaharap sa makabuluhang mga desisyon. Ang pambungad na eksena, kung saan ipinapakita si Celeste na nag-iisa sa isang malawak na silid na puno ng kanyang mga aspiration boards, ay simbolo ng mga pangarap na tila malayo sa kanya. Napaka-passionate ang kanyang pagtahak sa landas, at habang lumalalim ang kwento, maraming mga likha ang nakatago sa likod ng kanyang mga simpleng pangarap. Tumatalakay ang 'Inaasahan' sa mga pighati, pag-asa, at ang kahalagahan ng pakikipag-ugnayan sa ibang tao, na nagiging kagat ng katotohanan para sa diwa ng bawat tao.
Sa huli, ang ipinapakitang paglalakbay ni Celeste ay nagbibigay-inspirasyon sa mga manonood na balikan ang kanilang sariling mga pangarap at alalahanin, na hindi nag-iisa sa laban. Tangyag na nasa ilalim ng lahat ng ito, bumubuhos ang pahayag na: kahit na madalas tayong matisod, mayroon tayong kakayahang muling bumangon mula sa ating mga pagkatalo—you just have to keep going! Ang 'Inaasahan' ay isang pelikulang hindi mo malilimutan, at sa dami ng emosyon na ibinuhos sa kwento, tiyak na makakarelate ka dito, anuman ang iyong pinagdadaanan sa buhay.