Insults Novels & Stories

Umasim ang mukha nito at umikot na lang ang mga mata ko at nag-iwas ng tingin para hindi siya makita. “Ano’ng sabi mo? Daga? Tinawag mo ba akong daga? Sino kaya sa ating dalawa ang mukhang daga? Maaaring mamahalin ang lahat ng nakakakabit sa katawan mo ngayon pero mukha ka pa ring cheap. At hindi mababago ang katotohanang isa ka lang sa mga babaeng parausan ni Lance. Ilang panahon na lang, itatapon ka rin niyang parang basura kapag nagsawa na siya sa iyo! Magagaya ka rin sa iba niyang mga babae na pagsasawaan at pagkatapos ay iiwang luhaan,” may himig na galit ang bawat bitaw niya ng mga salita. Medyo masakit iyong iba dahil totoo naman. Sinikap kong gawing malamig at hindi apektado ang hits

Lance smile and pointed the different Mason now. Tumango na lang si Mason kahit sa loob-loob niya'y nagwawala sa galit. Hindi ito ang casual awra niya dahil wala sa bokabularyo ang maging bugnutin, kaya isang insulto ito sa kaniya. ‘Kasalanan mo 'tong, babae ka! Kapag nagkita ulit tayo, ihahampas kita sa abs ko!’ Sa isip ni Mason.

Hindi naman ‘yon ang ibig niyang sabihin. “Pera na lang ang hingin mo.” Sagot naman niya na kahit ba parang nainsulto siya sa pasaring ng dalaga ay binalewala rin niya. Isa pa iyon na hindi niya matanggap. People around him often looked at him as dark, cruel and evil, and when this woman speaks and insults him, he easily gets pricked. Sanay na siya at mas malala pa nga ang inaabot niyang mga insulto at salita pero sa bibig ng isang ito ay hindi siya masanay at may nasasaling pa rin sa parte ng pagkatao niya.

Unti-unti kong binuksan ang puting papel na masinsin ang pagkakatupi. "Ano ba kasi 'to?" Hindi kaya may nakasulat na something to insult me? Lagi kasi niya akong iniinsulto. Kesyo tumataba na raw ako, kesyo nangingitim na raw ako, pati raw siguro kili-kili ko maitim na rin kaya magtawas daw ako! Buwisit talagang Xylon ito! Sisirain na naman niya ang araw ko!

Wala siyang karapatan na insultuhin ako dahil wala kaming ugnayan at wala siyang naiambag sa buhay ko. "Marumi? Sigurado ka ba? Kung marumi akong babae bakit pinipilit mong ipagsiksikan ang sarili mo sa akin? Dahil ba mapera ang pamilya ko at gusto mong maambunan ng kahit kaunting yaman ang negosyo niyong palubog na?" nang iinsulto kong sagot sa kanya. Lalong nag alab ang galit sa mga mata nito habang nakatitig sa akin. Sapol ko yata ang ego niya kaya halos patayin niya ako sa mga titig niya.

Nang-iinsulto nitong pahayag bago yumukod, dahil naramdaman ko na lumapat ang mainit niyang katawan sa aking likod. “Hindi ka na naiiba sa isang babae na mababa ang lipad, slut.” Mariing bulong niya sa tapat ng aking tainga kaya muling bumalong ang mga luha sa aking mata. Ang paulit-ulit na masasakit na salitang lumalabas sa kanyang bibig ay tila isang patalim na humihiwa sa aking puso.

I've heard those words before countless times yet i'm always in pain. "I don't feel assured that he won't hurt me, either way... I don't think I can stop making him feel upset. It's my nature to annoy people anyway." Napapaos na tugon ko habang nakatitig nang malalim sa kanyang mga mata. Napataas-baba ang kanyang baga at alam kong unti-unti nang umiikli ang kanyang pasensya.

Nakita ko pa ang gulat sa mukha niya ng sumagot ako. " You insulted me first. You should have apologized to me 'coz your boyfriend almost hit me. But what you did? You belittled me, bullied me. Sino ka para insultuhin ako? Dayo lang kayo dito ah. Matuto kayong sumunod sa batas dito." "Almost lang, hindi ka naman natamaan."

Singhal nito sa 'kin sabay tawa ng nakakapang insulto. Napakabilis kumawala ng mga luha sa mga mata ko. Napakasakit isipin na hanggang ngayon ay napakababa pa rin pala ng tingin sa akin ni Zander. Wala na ata akong nagawang tama sa paningin niya kahit binago ko ang sarili at prinsipyo ko para sa kanya. Kahit pa man halos buong buhay ko pinagsilbihan ko siya. "At saan kayo uminom? Nagmotel ba kayo pagkatapos? Magkano namang ibinayad ng hambog na yun sayo?" Dagdag na pang iinsulto pa niya kaya nanlaki ang mga mata ko.