Taco Inanimate Insanity Novels & Stories

Sa performance niya palang nung may nangyari saamin, batikan na. Napa-inom ulit ako nang alak. I let out all my frustrations by combing my hair hard. Isinandig ko ang aking likod sa couch at tumingala. The colorful lights bombarded and the loud music show-off. Funny how I find this place a comfort for me?

"D-d-ati k-k-abang t-t-@ng1na!! At n-n-agagawa mopa t-t-alagang ngumisi k-ahit n-a ang sakit sakit, saka pwede bang t-t-igilan mo m-una y-ang g-inagawa-- arrggghh!!!! Napahiyaw ako ng bigla niyang paglubogan sa loob ko ang kaniyang alaga kaya natigil ang dapat kong sasabihin "Püt@ng1na moka" saway ko dito peru nginisian lang ako ng luko "Ugh~ wag kana lang kasi umimik mas lalo kalang mahihirapan baby" sinunod ko nalang ang kaniyang sinabi " Ughh hmmm!!" Ungol ko ng Habang tumatagal ay pasarap na ng pasarap ang bawat pag bayo niya gustohin ko man yumakap sa kaniya ngunit hindi ko magawa kasi kapit-kapit niya ang dalawa kong kamay

Napatingim din siya sa hawak nito at nakita niyang medicine kit iyon. Inilapag nito ang hawak sa mesa at binuksan nito iyon. "Give me your hands," wika nito. Naging sunod-sunoran naman siya dito. Ibinigay niya ang kamay niyang may sugat at agad naman nito iyong hinawakan. Hindi naman niya inalis ang tingin sa seryosong ekspresyon ng mukha nito. Hindi siya sanay na makita ito na seryoso. Sa maikling sandali na nakasama kasi niya ito ay lagi itong nakangiti, kung hindi naman ay lagi itong nakangisi kapag inaasar siya. Para ngang hindi si Seven ang kasama at kaharap niya sa sandaling iyon dahil sa seryosong ekspresyon ng mukha nito.

WARNING! MATURE CONTENT [R-18] HINDI mapigilan ni Maruja ang kanyang sariling mapaluha ng maalala ang kanyang dating nobyo. Ilang taon na ang nakakalipas ngunit naroon pa rin ang sakit. Gusto niyang makalimot, gusto niyang sumaya muli. Ngunit bawat araw na lumilipas ay lalo lamang siyang nasasaktan at namimiss ito. Deretsong itinunga ni Maruja ang isang basong puno ng alak at panandaliang natulala.

Bakit hindi ako na inform? "Iinom, malamang. Hindi naman pwedeng magzumba tayo doon, duh? Utak naman, pakigamit," pang-iinsulto pa nito sa akin. Sinamaan ko naman ito ng tingin. "Hindi ako pwede sa crowded places." "Hindi naman crowded ang S-Bar dahil private bar naman place 'yon, duh?" "Tigilan mo ako sa kakaduh-duh mo diyan, hindi ko nga alam kung bakit sumama ako sa 'yo eh hindi naman tayo close."

Masaya niyang ninamnam ang pagkain. Samantalang si Dylan, parang may bumabagabag sa kanya. Nakatingin siya kay Lucille nang hindi kumukurap. Allergic siya sa mint?! Eh ang gamot kagabi, may matapang na amoy ng mint! Napansin ni Lucille ang titig ni Dylan kaya nag-angat siya ng tingin. Nagkatitigan sila. Bahagyang nag-panic si Dylan pero nagpatuloy sa pagiging matigas ang ulo. “Anong tinitingnan mo?”

Kapag tuluyan siyang nakapasok sa presinto ngayon, napakatindi ng tiyansa na hinding-hindi na siya makalalabas pa. Subalit bago pa man niya matapos ang kaniyang tindi ng pagmamakaawa, ang malamig na bakal ng baril ay mas lalong idiniin sa kaniyang balat. Sa tindi ng lamig nito, tuluyang nanghina ang kaniyang mga tuhod. Hindi na niya nagawang maglabas pa ng kahit anong tindi ng tunog. Marcus is a literal psychopath! May tindi ng moralidad si Beatrice, may prinsipyo si Simon, pero si Marcus—walang kahit anong tindi ng preno o takot sa katawan!

Utos ni Lance. Naghuramentado ang buong sistema ko nang naramdaman kong tumayo siya sa likod ko. Nanginig ang kamay ko habang hinahawakan ang taco. Agad niyang tinabunan ang daliri ko ng kanya para hindi yon manginig. "You're shaking." Bulong niya na halos hindi ko marinig. Kumalabog ang sistema ko. Gusto ko na lang tumakbo ngunit ayaw kong may mahalata sila sa kinikilos ko.

I cursed in my head before walking toward my table. "Yeah? I'm Auxerre Kailani. I'm a Vixen. So know your goddamn place or your family will see you again, but this time...in pieces." I smirked before sitting down. I saw how his adam's apple move up and down making me chuckle. If he's gonna threaten me at least do it with full confidence. He's like a small kitten pretending to be a brave tiger in front of me. Fucking pathetic. "Okay, chill. I was just going to ask you out on lunch, my treat."

sagot ni Mang Tacio na may halong tawa. Samantala, si Eros naman ay tahimik na ngumiti habang iniisip kung kailan siya huling kumain ng ganitong klase ng pagkain. May kung anong init sa dibdib niya habang pinagmamasdan ang masayang eksena sa harapan niya. "Well, Alex, it looks like you brought some good energy to this table," ani Eros habang inaayos ang sarili. "But let’s see if you can handle Mang Tacio’s secret chili sauce later," dagdag niya na may ngiti sa labi.