Ang Aking Talaarawan Novels & Stories

Kailan pa kaya ito matatakot sa galit n'ya rito? "Ayokong nakikita ang pagmumukha mo, naintindihan mo ba?" "Ah! Ayaw mong makita ang pagmumukha ko? Sayang naman itong aloe vera na bitbit ko para pang gamot sana d'yan sa mata mo eh ayaw mo naman pala akong makita. Halika at bubulagin ko na lang yang mata mo ng tuluyan," mariing sabi nito sa kan'ya sabay talon at nangunyapit sa kan'yang leeg.

Galit niyang Sabi Nawala siya sa pagkakapatong sakin tatayo na Sana ako Ng mahawakan niya ko at pumatong sakin Saka ako sinuntuk sa Ang sikmura ko Nanghihina nako habang siya Naman ay tinuloy Ng pagalis niya Ng pants ko Tinulak ko pa siya ulit kahit hinang Hina nako pero sinuntok uli niya Ang sikmura ko Kaya nawalan ako Ng Malay "This is not meant to happen"Hina Kung Sabi saka tuluyan Ng nawalan Ng Malay Nagising ako sa sinag Ng Araw na tumatama sa Mukha ko Kaya napabangon ako Ng Wala sa oras Ng maalala Ang nangyari kagabi

Napagawi ang aking mga mata sa kinaroroonan nang malaking punong akasya na siyang tambayan naming dalawa. Tila ba'y naririnig ko ang aking mga magigiliw na halakhak at ang aking pagpupumiglas upang maka alpas sa mainit at matitipuno nitong mga bisig, at mga daliring siyang kumikiliti sa'kin. "Hi- hindi na ako makahinga, Salem!" Hindi na halos marinig ang aking boses na ngayo'y paos na. Kahit bumulong ay hirap na akong gawin.

Malamig ang aura. At nang makita ko siya— parang bumalik lahat ng sakit. “Freya Yang.” Tumigas ang katawan ko. “Long time no see.” Napatingin ako kay Torren. Then back to him. At doon ko narealize— hindi pa tapos ang laban. Hindi pa tapos ang katotohanan. At lalong hindi pa tapos ang gulo. — “Kung akala ko si Torren ang pinakamapanganib na lalaki sa buhay ko… nagkamali ako.”

Ilang sandali pa ay nawawala na ang sakit na nararamdaman ko at napalitan iyon ng sarap. Naka awang na ang labi ko at ang galaw ko ay bumilis. “Ahh..”shit! ungol naming Pareho ni kapitan.Hinawakan ako nito sa aking balakang upang alalayan ako sa pagtaas baba Ko sa talong nito.Kinagat ko na lang ang ibaba kong labi at halos magdugo sa sarap na nalalasap ko. Ganito pala ang pakiramdam kapag napasukan ka ng talong sa pangalawang pagkakataon.

Akala ko. Napahinga na lamang ako ng malalim bago ito dahan-dahang pinakawala. Mariin kong ipinikit ang aking mga mata para pakalmahin ang sarili bago humugot ng malalim na hininga. Tumingala ako sa kisame tsaka blangkong napatitig sa kawalan. Pinagpapawisan ako ng malamig at kinakabahan ako sa hindi ko malamang dahilan. Dahan-dahan at isa-isa ko silang tinignan ngunit agad ring nag-iwas ng paningin nang makita ang sakit, lungkot at galit sa kanilang mga mata na dinulot ng aking ama.

~Nagtakda at siyang unang umiwas Bakit nga ba ako'y iyong pinaasa~ Tiningnan ko yung kumakanta sa harap pero dahil malayo ang pwesto ko ay hindi ko makita ang kanyang itsura. ~Nahulog na'ng mga ulap, Buwan at araw, mga bituin Ang ginugol na panaho'y nasaan? (panaho'y nasaan) ~ Ipinikit ko nalang ng paulit-ulit ang aking mata. Medyo nagulat pa nga ako nang walang luhang tumulo mula rito siguro ay napagod na rin siya at tanggap na rin niya na ang katotohanan.

Simula Last Word Nanginginig ang aking buong katawan habang pa-ika-ikang naglalakad palayo sa mansyon kung saan minsan kong tinuring na isang paraiso. Wala ring tigil ang pagpatak ng dugo sa aking mga binti at ang dugo na nagmumula sa aking ulo. Kumapit ako nang mahigpit sa isang malaking puno at doon ay sumandal matapos makaramdam nang matinding hilo. Nanlalabo ang mga matang tinuon ko ang tingin sa unahan.

ZAICA POV "Sira ulo talaga 'yon! Hindi talaga ako makapaniwala na nahuhulog na ako sa lalaking 'yon!" Inis kong sambit ng makapasok nako sa cr saka ko tinitigan ang aking sareli sa isang malaking salamin , agad akong napahilamus sa aking mukha ng maalala ko nanamn ang nag aalalang mukha niya habang nililinisan ang aking sugat

halos pabulong kong wika. Nawala ang mga halamang nakayakap sa akin kaya halos matumba ako sa muling pagtayo. Mabilis siyang umalalay sa akin at nagsalita, "Ako nga, Aliara. Ikinagagalak ko ang muli nating pagkikita, ngunit hindi sa ganitong paraan. Gayunpaman ay hindi ko hahayaang paslangin ka ng mga kawal na ito. Daraan muna sila sa aking mga kamay." Binalot ng gumagapang na halaman ang sumugod na kawal sa amin gamit lamang ang pagkumpas ng kaniyang kamay.