Introduce Yourself Tagalog Novels & Stories

tanong niya ulit. “No,” sagot ko sa kaniya. Kasasabi ko lang na bago lang ako dito e! Ta’s magtatanong pa kung kilala ko siya. “Then let me introduce myself,” tumayo siya ng tuwid at nilagay ang kanang kamay sa d****b. Ngumiti siya, “My name is Sy, from the clan of Silver-Fox,” pagpapakilala niya. Natunganga ako nang tiningnan niya ako na para bang naghihintay na magpakilala din.

Tinangap ko ang pakikipagkamay niya at nagpakilala na din sa kanya "Autumn, my name is Autumn Montenegro." nakangiting wika ko "Nice to meet you again, Autumn. Teka lang, umalis ka na pala ng Thailand? This time, kung hindi mo mamasamain, saan ang punta mo?" nakangiting tanong niya sa akin.

tila ito batang nagrereklamo. "Nakakaintimidate ka kasi, who would have thought, na gusto mo pala ako. I'm just sixteen then, now eighteen, I have no idea paano makipagcommunicate sa mas matanda sa akin tapos gusto pa pala ako. Wala tayong formal introduction but we had already an argument. Then on my birthday you came, with flowers and necklace. I was shocked when you kissed me. The next day you're out. Then here you are again, saying you missed me and even declaring you like me. And then you claim that you own me. Now you're here inside my room. Trying to seduce me. Things are happening so quickly, and it's taking me by surprise, Miguel" mahabang saad nito at sa mga mata ay humihingi ng pa

Wag nila akong gawing tanga. “Ugh!, Excuse me… Ugh!”O bakit na naman ako nasaktan? Oo, nagkunwari na lang akong masusuka at tumayo nga saka lumayo sa kanila. Nagkulong sa silid. There's a possibility we will be together. Sentence of the day! @Death Wish Hi sa lahat! Alam ako na ang makakapagbasa lang naman nito ay yung marunong umintindi ng tagalog. Ahahaha. So Nice to meet you all! Pa-REVIEW NA DIN PO.

Bakit nakatingin 'to sa akin? "What are you looking at?" "Nothing. You're just uhh beautiful," saad n'ya kaya tumango na lang ako dahil alam ko sa sarili ko na maganda ako. Hindi na ako iiling doon. "Well, I'm done with your plates so I don't have kasalanan," wika niya at inayos maigi ang plates ko bago i-abot iyon sa akin. "Yeah." "Hinde pa pala ako nakakapag pakilala sa iyo. I'm going to introduce formally myself to you," mahabang saad n'ya. Ano naman pake ko sa pangalan niya? Tumango na lang ako.

Kagayang-kagaya nung una palang naming pagkikita "Kilala niyo po ba ang taong 'to?" My heart is beating so fast that I could even hear its own beating from the outside. Kagat ang labi kong lihim na nanalangin na hindi ako mapansin. "Sorry, I haven't encountered this person yet here." Wayde's hand travelled in my back and caressed it back and forth. If we would be in our normal circumstances, siguro ay pulang-pula na ang mukha ko ngayon.

Anong pinasok ko at ginugulo ko talaga ang aking sarili ng ganto. Pumasok ako sa aking silid. Napabuntong hiniga ako. Napasandal sa pinto. At ipinikit ang mga mata. Bakit ko nga ba yun ginawa kagabi? Normal lang ba na maging tanga kapag nagmamahal ka? @Death Wish Hi sa lahat! Alam ako na ang makakapagbasa lang naman nito ay yung marunong umintindi ng tagalog. Ahahaha. So Nice to meet you all! Pa-REVIEW NA DIN PO.

sagot niya na kinangiti ko. "Salamat kung ganoon." I said smilingly. "For what?" he asked. "For walking with me." I said. "Assuming." Sabi niya na kinakunot ng noo ko. "Hindi ako assuming. I'm just grateful na naisip mo ring maglakad. Atlist may kasama ako." I said explaining my side. Assuming ka diyan! Pero pwede rin. Bigla akong napangiti sa naisip.

aniya habang tumatango tango. Muli siyang humarap sa akin at sa pagkakataong ito ay naglahad naman siya ng kamay. “I’m sorry, so that's why you won't talk to me. My name is Vladislav Stepanov I'm a Russian but for some circumstances raised in Germany,” litanya niya. Mahina akong natawa, para kasi siyang nag-re-report sa klase iyong introduce yourself ba.

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.