Tale In Tagalog Novels & Stories

Muling pagkukwento ko saka natawa na naman. "Out of curiosity, pumuslit ako sa likod ng Van namin. Sina Yaya ang kasama ko, nag grocery sila nang araw na iyon. Para akong bata na ngayon lang isinilang sa mundo. Manghang mangha ako sa nakikita ko. Ang daming tao, ang taas ng building. Hanggang sa nakita ako nang isang lalaki. Si Martin. Ikinuwento niya sa akin na dati kaming magkasintahan. Noong una, hindi ako naniwala kasi diba baka nag gagawa lamang siya ng kwento, noong nakita kita, ewan ko pero ang gaan ng loob ko sa iyo, siguro dahil tama ka, tama kayo"

Pagbukas niya nga ng pinto ay may ilang kalalakihang paalis na at sa kanilang pinto ay naroon naman ang kaniyang ama kung saan ay nakadapa ito. "Tay!" Mabilis siyang lumabas at pagkatapos ay dinaluhan ito sa lapag. "Tatay!" Iyak niyang tawag rito. Nakadapa ito sa lupa at ilang sandali pa ay pinilit niyang itihaya ito. "Tatay!" Sabi niya at pagkatapos ay tinapik- tapik ang mukha nito ngunit hindi ito gumigising at nananatiling nakahiga lamang ito at nakapikit.

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

“Sorry! Wala akong nakita! Ang dilim kaya!” Narinig ko siyang tumawa. Yung low, deep laugh na para bang lalong nagpapakiliti sa kaluluwa ko. Ambilis naman ng karma ko. Akala ko pa naman makaka-score ako ng konting tanaw. Ayan tuloy, nabuko pa! “Maligo ka na,” utos niya habang tumalikod at kumuha ng tuwalya. “Aalis tayo.” Napatigil ako sa pagtakip sa mukha. “Aalis? Saan tayo pupunta?”

“Si! Sagot!” Hindi pinalagpas ni Mary Joy ang kahit isang letra noong basahin niya ang orihinal na storya ng lahat. Noong matapos siya, napagtanto niyang mas kakaiba ang mundong ito kaysa sa nakaraan niyang misyon.

I heard my voice cracked, and shred my tears away. "Tigil na tayo ha? at baka magka-iyakan pa tayo nakakahiya at maraming tao." sabi sa amin ni Ana, sumunod ang tawanan lang sa amin. Nang may tricycle na ay nakisabay na rin ako sa kanila dahil madadaanan naman namin ang mansion bago makapunta sa kanilang tirahan, naging maingay ang byahe dahil sa kwentuhan at tawanan namin. Nang malapit na ako sa mansion ay nagpaalam na ako sakanila at bumaba na.

ani ko pa Napatigil Siya at huminga ng malalim. "Eh sa'yo ano naman ang love story mo?" Nagulat ako sa tanong niya kaya't napakamot ako sa aking ulo habang napapaisip sa aking sasabihin. "Ah eh kasi..." "Kasi ano..?" "Katulad din sa'yo nawala na lang din na parang bula," mahinang boses na pagsabi ko sabay huminga ng malalim.

Buti na lamang ay hindi ako tuluyang nasakop nito dahil kung hindi ay baka nasaktan ko na rin pati ang aking mga kaibigan. Tumungo na kami sa pasilidad upang ipakita ang aming mga nakuhang ulo. Nagulat sila dahil sa dala naming ulo ng halimaw na tigre. Ang tigre na ito ay kilala sa tawag na Teghasus dahil sa taglay nitong pakpak. “Paano ninyo nakuha ‘yan? Bago palang kayo dito ‘di ba? Pero nakatalo na agad kayo ng Teghasus?” nagtataka nilang tanong.

nagpigil ako nang tawag dahil sa tanong Niya. "Napagod po kami,kasi namalengke po kami tapos nagluto po kami nang marami at marami-rami siyang nakain kaya siya nasarapan bakit po? Ano po bang iniisip niyo?".nakahinga Naman siya nang maluwag. "..at pangalawa Rin po,oo at naligaw ako dito pero hindi ibig sabihin na Hindi ko--ako kakilala nang anak Niya,in fact we are b-bestfriend! Hehe!". galing ko talaga gumawa nang storya!

Tara na't pupuntahan konasya. Ive: Hello, Matagal kanabang nag aaral dito? Miko: Hi, hindi kakalipat kolang. Ikaw? Ive: Kakalipat kolang din. Friends? (Inabot ang kamay ) Miko: (nakipagkamay kay ive) Friendsss! Miko: Hala ang mga gangster papunta dito. Ive: Huh? Gangster? Sino? Miko: Ayan oh (tinuro sina allen at mga kaibigan nya na papalapit sakanila)