Inu Inu No Mi の小説・ストーリー

WARNING!!! May bembangan dito, bawal sa mga minor.. Iwasang magbasa kung feeling mo, demure ka! Kapag di mo bet, skip mo na lang, pero pag bet mo, eh di go!!! Isang misteryosong lalaki, ang naghanap ng isang babae, para magkaanak naturally. Meaning, eh di ano pa nga ba.. alam niyo na yun!! Kinakabahan si Roselynn habang nakapiring ang kanyang mga mata, at nasa loob siya ng isang mabango, malamig at magandang silid. Bagong paligo siya. Sinabon niyang maigi ang kanyang "bataan!" "Lord, bakit naman kasi ngayon na agad? kung kailan hindi ako nakapag shave?" Saka nanlalamig ang kanyang kamay, ng marinig niya ang langitngit ng pintuan.. "Wag kang matakot, wala akong gagawing masama sayo.." grabe ang boses ng lalaki, parang pang DJ! Sa isip isip ni Roselynn, "eh di wow, ikaw na! bebembengin mo ko, kukunin mo ang virginity ko, tas wala kang gagawing masama? OMG!" "This is it! magready ka na.. aararuhin ka na niya.." kasabay ng isang dalangin na sana, hindi siya masyadong masaktan.

No! no!...its impossible….no way…ayoko…. Confused. Curious. Self-denial. Fear. Mixed emotions. Yan ang nararamdaman ni Belle a nursing student na nagpupursige na makapagtapos sa kolehiyo para maiahon ang buhay nilang mag-ina sa kahirapan. It’s a weird thing para sa isang babae na magkaroon nang kakaibang feelings sa kapwa ya babae. She’s never been into girls before. Straight na straight siya pagdating sa gender preference nya pero ito ay nag iba nang makilala nya si Dina Joy Benitez, a criminology student, a feminine lesbian, a shy type person. Walang nakakaalam ng tunay niyang pagkatao maging ang kanyang pamilya na siya ay isang tibo maliban sa mga piling kaibigan. Saan kaya hahantong ang nararamdaman ni belle?

“Emerald Buenavista, kung iniisip mong maaari kang magpakasal sa ibang lalaki, nagkakamali ka. Akin ka lang, noon at magpakailanman!” **** Buong buhay ni Emerald Buenavista, hinangad niyang mamahalin siya ng asawang si Sebastian Montemayor matapos mabuntis sa anak nito at matapos ang kanilang kasal, pero doon pala nagsimula ang mas malaking dagok ng kanyang buhay, ang mas malalang pighati ng kanyang puso sa paulit-ulit na pagpapakita ng lalaki nang hindi pagkagusto sa kanya, at ang panloloko nito. Walong taon na niyang mahal ang lalaki nang hindi nito alam, at pagkatapos ng sakit na kanyang nakuha mula rito, sa wakas ay sumuko na siya. Dala ang wasak na puso, umalis siya at bumalik matapos ang limang taon. Sa pagbalik niya, hindi na siya ang dati. Isa na siyang matagumpay na babae. Akala niya ay tapos na ang lahat sa pagitan nila ng kanyang ex-husband, pero nagkakamali siya. Doon, natuklasan niyang, ito naman ngayon ang humahabol sa kanya.

“Gusto mo?” His voice was low, almost teasing, lazy yet dangerous. Sumiksik si Amanda sa kanyang dibdib, namumula ang mukha, nanginginig ang katawan habang umaatake ang kanyang kondisyon. She bit her lip, then nodded. Isang taon na siyang kasal kay Warren Garcia pero ni minsan, hindi siya hinawakan. A wife… who was never desired. Dahil doon, unti-unting nasira si Amanda. Tuwing aatake ang kanyang sakit, she loses control, trapped in a body longing for something she was never given. Until one night… nahuli niya ang asawa niya, kissing her sister’s photo. That’s when everything shattered. Hindi siya asawa. Hindi siya mahal. She was just a substitute, a replacement. A second choice. Desperate, she goes to the hospital and meets a young, dangerously handsome doctor. But something goes wrong. Because that night, she almost crossed the line. And she didn’t even know his name. Kinabukasan, her world turns upside down.The same man is now the newly appointed CEO. Her boss. Her temptation. Trying to act like strangers, Amanda kept her distance but fate had other plans. Na-promote siya. Diretso sa tabi ng CEO. As his personal assistant. “Sir, may asawa na ako… are you trying to be the other man?” Namumula sa galit si Amanda habang napilitang mapaupo sa kandungan nito. He held her waist tighter. Then kissed her. “Baby… did you forget?” His voice dropped into a whisper. “Last night… you called me ‘husband’ all night.” In the end, Amanda walks away. No hesitation. No turning back. She remarries. Choose someone else. Chooses herself. But the man who never touched her, finally breaks. Namumula ang mata, puno ng pagsisisi.. “Amanda… let’s start over. Please, don’t leave me. I’ll do anything.” She looks at him cold, unfeeling. “Sorry.” A faint smile. “I’m not interested in a useless man.”

ROOM 808. It was just a normal night at kwarto lamang ito sa iba, ngunit para kay Rosa, ito ay isang masamang panaginip. She never saw the man who made love with her or even knew his name. Ang naalala lang niya, ang kakaibang init at minty na labi nito. After being planned and trapped sa isang silid ng dahil sa plano ng stepsister at kapatid para mapaalis siya, nagbunga ito ng isang anak na lalaki. After 5 years passed, ang pag-uwi nila sa Pilipinas ang magiging simula ng unti unting paglabas ng katotohanan at ang nalalapit na pagkikita ng dalawa from that night. Will she get the revenge she deserves? Or will she never find the truth about her son’s father?

Life is short, so don't waste every minute, dedicate it to something meaningful, Every minute ends, but it doesn't just end in sadness, it can also end with the beginning of a new life and hope.

After five years trapped in a loveless marriage, Cecily believed that finally carrying a child would give her life meaning and perhaps soften a husband who had never learned how to love her. But when tragedy steals her unborn child before it ever draws its first breath, the fragile world she clung to collapses completely. Left with nothing but grief and quiet betrayal, Cecily makes the boldest decision of her life: she walks away from her marriage, her home, and the identity she sacrificed everything to protect. Yet leaving is never simple when she has spent years living under the shadow of one name. Without the title of being Linus Shaw’s first wife, who is Cecily? Will she truly build a life that belongs only to herself?

Nasa palengke ako ng may matandang babae na hindi ko kilala ang humawak sa kamay ko ng mahigpit. Agad ko na pinrotektahan ang baby bump ko, pero sinabi niya, “May naglagay ng swap spell sa iyo. Malapit na ilipat ang patay na bata sa katawan mo.” Sa tingin ko sinungaling siya, pero sinabi niya, “Bilisan mo at subukan pasukahin ang sarili mo. Dapat mo subukan isuka ang isdang kinain mo hanggang sa kaya mo.”

Isang pagkakamali na naging sanhi ng isang aksidente. Pinagsisishanhan ngunit huli na ba ang lahat kung ang mahal mo ay nasa bingit ng kamatayan na alam mo ikaw ang may kasalanan. Kayanin mo ba harapin ang katotohanan kung sa huli ay ikaw ang sisihin ng lahat. Kaya sa puntong ito ang tanging magagawa mo lang ay ipagdasal ang kaligtasan ng mahal mo dahil kung hindi dahil sa iyo hindi siya ngayon nakaratay sa ICU naghintay ng oras ng pagbigay ng didisyon ng maykapal kung mabuhay ba siya o hindi.

Ang ampon ng aking ama ay ikinulong lamang sa masikip na storage closet nang halos labinlimang minuto, ngunit tinalian niya ako at itinapon sa loob bilang parusa. Tinakpan pa niya ang ventilation gamit ang mga tuwalya. "Bilang nakatatandang kapatid ni Wendy, kung hindi mo siya kayang alagaan, marapat lamang na maranasan mo rin ang takot na naramdaman niya,” seryoso niyang sabi. Alam niyang may claustrophobia ako, ngunit ang aking mga desperadong pakiusap, ang aking matinding takot, ay sinagot lang ng malupit na sermon. "Magsilbi sana itong aral sayo para maging mabuting kapatid." Nang tuluyang lamunin ng kadiliman ang huling hibla ng liwanag, nakakaawa akong nagpumiglas. Isang linggo ang lumipas bago muling naalala ng aking ama na may anak pa siyang nakakulong at nagpasya siyang tapusin na ang aking parusa. "Sana'y naging magandang aral sa iyo ang isang linggong ito, Jennifer. Kung mangyayari pa ito muli, hindi ka na pwedeng manatili sa bahay na ito." Ngunit kailanman ay hindi niya malalaman na matagal ko nang nalanghap ang aking huling hininga sa nakakasulasok na silid na iyon. Sa kadiliman, unti-unti nang nabubulok ang aking katawan.