Isang Bala Ka Lang 2

Si Crisanta ay may matagal ng pangarap na maging isang sikat na news writer kaya naman madalas siyang tumambay sa opisina ng kanyang ninong na hepe ng pulisya sa kanilang bayan upang makasagap ng scoop or balita. Dito niya unang nakita ang gwapo at makisig na pulis na si Sergeant Alexander Ricarfort, pangalan pa lang ang kisig na. Tinamaan ka agad siya ng palaso ni kupido lalo na ng masalat niya kung gaano "katambok" at "katigas" ang abs nito. Gumawa siya ng paraan para mapalapit sa binata at ng makakuha na rin siya ng magandang article para sa kanilang newspaper. ayun nga lang mukhang lagi siyang inaalat, dahil sa tuwing mag lalapit sila ni Alex ay kung ano-ano namang kapalpakan ang nagagawa niya na lalong ikinainis ng binata sa kanya. Paano pa kaya siya magugustuhan ni Alex kung lahat ng gusto nito sa isang babae ay wala sa kanya? idagdag pa na meron na pala itong "babe". Wala na nga kayang pag-asa ang mapagmahal na puso ni Cris para sa makisig nating pulis?

“Ang tunay na sakit ay hindi nagmumula sa mga kalaban, mula ito sa mga pinahahalagahan natin.” Si Charlie Rae na dalawampu’t isang taong gulang ay natutunan ito mismo ng pagktaksilan siya ng mga taong mahal niya. Nangako siyang tatapusin na ang ugnayan sa kanila ng pang habambuhay. Pero ang pag drop out mula sa unibersidad ay hindi kasama sa kanyang pagpipilian, at imposible an iwasan sila sa campus. Ang kaisa-isa niyang paraan para tumakas? Ang lumipat sa tinutuluyan ni Taylor West–ang pinakamalaking karibal ng ex-boyfriend niya at kilalang bad boy ng unibersidad. Pansamantala lang ito dapat, pero habang tumitindi ang tensyon, napaisip si Charlie: tunay ba siyang nakatakas sa mga problema niya, o baka makakagawa na naman siya ng isa pang pagkakamali? *** “Linawin natin ito–housemates lang tayo. Hindi kita type, kaya huwag ka magtatangkang pagsamantalahan ako!” Nilinaw ni Charlie ang kasunduan. Ngunit, isang umaga, nagising si Charlie sa kuwarto ni Taylor. Ang gray niyang mga mata ay nakatitig sa kanya habang mapaglaro ang boses niya ng magtanong, “Ang akala ko ba hindi mo ako type. So, sinong nananamantala dito?”

Dahil sa hamon ng kanyang mga kaibigan, nauwi si Valeria Castillo sa kalasingan at napilitang makipag–one night stand sa isang hindi kilalang lalaki. Pagkagising niya at makita ang sarili niyang walang saplot, magkayakap pa sa iisang kama ang lalaking natutulog nang nakatalikod sa kanya, para siyang gumuho sa hiya at takot. Pero ang pagkawasak na iyon ay agad napalitan ng matinding takot at pangamba nang makita niya ang mukha ng lalaking nagmantsa sa kanya. Si Rafael Adrian Alvarez, ang nakababata niyang kaibigan na napakalamig, walang pakialam, at malupit. Ang taong pinaka-kinatatakutan niya sa buong mundo. Dahil sa matinding takot kay Rafael, hindi humingi ng kahit anong responsibilidad si Valeria at pinili na lang umiwas sa kanya. Ngunit laking gulat niya nang malaman niyang si Rafael pala ang napiling magiging asawa na itinakda ng kanyang ama para sa kanya. At si Rafael mismo ang umuwi mula sa ibang bansa para lang pakasalan si Valeria. "Para kang isang buhay na pader, Rafael. Ayokong magpakasal sa isang lalaking malamig, walang emosyon, at diktador tulad mo. At saka, masyado kang matanda para sa akin, ang laki ng agwat ng edad natin." "Sigurado ka? Kasi noong gabing iyon, hindi ako gumamit ng proteksyon. Inilabas ko ang katas ko sa loob mo, Valeria.” Namutla si Valeria sa sinabi niya!

“Benjamin, naging asawa mo ako sa loob ng tatlong taon ngunit ni isang beses ay hindi mo man lang ako nagawang hawakan! Ngayon, ito na ang pagkakataon ko. Ito na ang tamang panahon para bumawi sa lahat ng mga masasakit na pinagdaanan ko sa piling mo bilang asawa mo at bilang babaeng minahal ka ng napakatagal! Pinagsisisihan kong naging asawa kita!” Tumutulo ang mga luha ni Lunabella habang sinasabi iyon sa nakahiga at nakataling asawang si Benjamin Alvarez sa kanilang kama. “Huwag mong gawin ito, Luna. Sinasabi ko sa'yo, hinding-hindi kita mapapatawad! Bakit hindi mo na lang kasi tanggapin na hindi kita magawang mahalin? Na si Astra lang ang tanging tinitibok ng puso ko?!” Walang pusong turan ni Benjamin, puno ng galit ang mga mata. “Humanda ka sa akin kapag nakawala ako rito, talagang mapapatay kita!” Pilit itong kumakawala sa pagkakatali ngunit mahigpit ang ginawang pagkakatali rito ni Lunabella rito. ******* Mula pa nang highschool ay minamahal na ni Lunabella Cruz si Benjamin Alvarez. Wala siyang ibang nais kundi ang makasal dito. Kaya nang ipagkasundo silang dalawa dahil sa horoscope na pinaniniwalaan ng naghihingalong matandang Alvarez ay hanggang langit ang ligaya niya. Subalit ang sayang iyon ay kapalit ng tatlong taong paghihirap niya bilang asawa ni Benjamin Alvarez. Mahal na mahal niya ang lalaki ngunit may iba ito minamahal.

"Hector, totoo ang sinabi ko sayo. Gusto kong magka-in love-an tayo, at magkasama nang seryoso, tulad ng magkasintahan, mula sa pagiging estranghero hanggang sa magkaintindihan tayo. Gusto kong maranasan yung pakiramdam na pantay tayo. Ikaw si Hector, bilang si Hector na asawa ko at hindi tiyuhin ng ibang tao, at ako si Anne bilang si Anne na asawa mo at hindi kasintahan ng ibang tao. Mag-ipon tayo ng mga alaala, isang taon, dalawang taon, tatlong taon, sampung taon, kung okay lang sayo?" Inabot ako ni Hector at hinila para umupo sa kanyang kandungan, at sinabi nang mahinahon "Okay, pero, love, wala akong karanasan, kailangan mo akong turuan pa. Pero..." Hindi ko alam kung sinasadya ni Hector na biglang huminto at hinaplos ang kaniyang maiinit na labi sa gilid ng aking mukha "Pero... Pagdating sa pagkahulog, dapat ang lalaki ang mag-initiate. Maghintay ka lang, susuyuin kita."

" Kapag nasa kakahuyan ka na, tumakbo ka lang. Huwag kang hihinto at higit sa lahat huwag kang lilingon." Ang nagbabadyang luha ni Estella ay tuluyan ng kumawala na sa kanyang mga mata nang bitawan ni Lucas ang mga salitang iyon. Pakiramdam niya mapupunit ang kanyang puso habang naiisip niyang hindi na niya ito makikita pa kailanman. Ito na ang huli at wala siyang magagawa. Hinaplos niya ang maamo nitong mukha. Kitang-kita niya ang lungkot at pait sa abuhin nitong mga mata.  " Ngunit paano ka?Natatakot ako sa gagawin nila sayo kapag nalaman nilang tinulungan mo akong makatakas. Ayokong mawala ka sakin, Lucas. Ayakong-" Hindi niya natapos ang sasabihin ng siniil siya ng binata ng matamis na halik. Ninamnam niya ang nitong labi. Tahimik niyang naipanalangin na hindi na matapos ang halik na iyon kahit na alam niyang impossible. " Mahal kita," anito at dinala kanyang mga kamay sa matipunong dibdib nito. Ramdam niya sa kaniyang palad ang ritmo ng pagtibok ng puso ng binata. "Makakalimutan ka man ng aking isip pero patuloy na titibok ang puso ko para sayo." " A-anong ibig mong sabihin?." Natigilan ang dalawa ng may marinig silang mga yabag mula sa di kalayuan. Umaalingawngaw di ang kanilang mga boses.   " Malapit na sila. Tumakbo ka na at iwan mo na ako dito. " " P-pero..." pagsusumamo ni Estella sa binata. " Lilituhin ko sila upang mabigyan ka ng oras na makatakas dito. Diretsuhin mo lang ang kakahuyan at igigiya ka nito sa pangpang kung nasaan naghihintay ang isang bangka. Gamitin mo iyon upang makatawid sa kabilang isla." Niyakap niya ang binata ng mahigpit  bago tuluyang tumakbo papunta sa madilim na kakahuyan. Tanging ang liwanag ng buwan ang nagpapaninag sa kanyang dinaraanan. Hindi siya tumigil kahit na narinig niya ang napagsigaw ni Lucas sa di kalayuan. 

Malaking halaga ang kinakailangan ni Colleen Perez para mabili ang bahay na kanyang nais para sa kanila ng kaniyang kapatid. Ngunit dahil hindi sapat ang kanyang ipon ay pumunta siya sa bangko para kumuha ng loan. At ang housing loan lamang ang available para sa halaga na kinakailangan nya. Hindi naging madali ito dahil hindi pa siya pasado sa kwalipikasyon. May kinakasama o dapat kasal na ang maaaring maka avail lamang ng loan na ito. Dahil dito tinanggap niya ang alok ng kakilala niyang lola na makipag blind-date sa kaniyang apo at pumayag sa alok nitong kasal. Ang hindi niya lang inaasahan ay boss niya sa trabaho ang magiging ka blind-date niya at agad siyang pumayag sa idea na sila ay magkaroon ng isang contractual relationship sa loob lamang ng isang taon.

Paano kung gusto ka nga niya pero may mahal siyang iba? Yan ang katanungan ni Mira sa kaniyang sarili. Kontento na ba siyang pangalawa lang siya sa puso ng lalaking mahal niya na sa simula't simula pa lang ay naging tapat na sa kaniyang totoong nararamdaman?

“Chloe, noong bata ka pa, nag-arrange ng kasal ang pamilya natin para sayo. Ngayong nakakabawi ka na mula sa sakit mo, ayos lang ba sayo na bumalik sa Kingston City at magpakasal?" “Kung ayaw mo pa rin, kakausapin ko ang tatay mo at ikakansela namin ang engagement." Sa madilim na silid, tanging katahimikan lang ang naririnig ni Chloe. Habang iniisip ng tao sa kabilang linya na hindi niya siya makukumbinsi, bigla siyang nagsalita. “Ayos lang sa’kin na bumalik at magpakasal." Ang nanay niya, si Felicia, ay napahinto, malinaw na nagulat siya. “A… Ayos lang sayo?” Kalmado ang tono ni Chloe. "Oo, pero kailangan ko pa ng kainting panahon para asikasuhin ang lahat sa Marina City. Uuwi ako sa loob ng dalawang linggo. Mom, pakiusap simulan niyo na ang paghahanda para sa kasal.” Pagkatapos ng ilan pang salita, ibinaba ni Chloe ang tawag.

Nang dahil sa isang car accident na kinasasangkutan ni Mayumi Santillan at ng first love ng kanyang asawa na si Xavier Valerio ay nawala ang kanyang anak sa kanyang sinapupunan. Hindi pa alam ni Xavier ang tungkol sa kanyang pinagbubuntis dahil palagi itong nakatutok sa first love nitong si Ysabel Cotez. Oo, isang kasunduan lang kung bakit sila kinasal ni Xavier. Sa limang taong pagsasama nila ay hindi man lang siya nito nakuhang mahalin. She knows that Xavier doesn’t love her at hindi na niya kayang tumagal pa sa piling nito. “Xavier... I want a divorce!” “WHAT???” Sandaling natigilan si Xavier. Iniisip kung tama ang kanyang narinig. “You heard me, Xavier. I want a divorce.” “Mayumi, what game are you trying to play now?” “I’m serious!” “Xavier, pinapalaya na kita na makasama si Ysabel nang tuluyan. Nakikipag-usap na ako sa abogado. Andito ako sa ospital room sa itaas. Pumunta ka dito at pag-usapan natin ang tungkol sa diborsyo.” Pero bago pa siya makapagsalita ay pinutol siya ni Xavier. “Wala akong oras!” mabilis nitong sabi saka pinatay ang telepono. Nakatitig lang siya sa kanyang telepono. Bakit may pakiramdam siyang umiiwas si Xavier sa usaping diborsyo? Could it be… NO!… wala siyang pakialam sa akin. Hindi niya ako mahal at hindi kailanman mamahalin…