Jack Of All Master Of None Novels & Stories

Teka, medyo matindi ang pagka-loner ng mga karakter na pinag-iisipan ko — at gustong-gusto kong pag-usapan sila nang detalyado. Sa tingin ko, madali nating itapal sa listahan ang mga kilalang solo acts tulad ni Bruce Wayne o 'Batman' — mukha niyang sobrang independent pero halata ang lungkot sa likod ng mask. Ganoon din si Guts mula sa 'Berserk': literal na gumagala nang mag-isa, dala ang mabigat na pasado at kalasag ng nakaraan. May mga dahilan: trauma, obligasyon, o simpleng pagpili na tumalikod sa lipunan para makamit ang sariling layunin.

Tingnan mo si Geralt mula sa 'The Witcher' — hindi siya totally anti-social, pero natural siyang umiwas at kusang lumalayo kapag napapasok ang komplikasyon. Sa kabilang banda, si Levi mula sa 'Attack on Titan' ay loner dahil sa sense of duty at distrust; focus niya ang misyon at bihira niyang ipakita ang softness. Ang pagkakaiba sa mga ito ay makikita sa kung paano ginagamit ng mga manunulat ang solitude: may nagtatanim ng tragic depth, may ginagamit bilang cool factor, at may nagiging paraan para mapakita ang internal growth.

Ako, palagi kong na-appreciate ang mga sandaling tahimik lang ang mga ito sa kwento — kapag napapakinggan mo ang sarili mong paghinga sa pagitan ng polisiya at eksena. Nakakatuwang makita kapag unti-unti silang bumubukas, o kaya naman ay nananatiling buo sa sarili nila hanggang sa huli. Sa akin, interesado ako sa loners na may lihim na hangarin — complete loners or loners-by-necessity, pareho silang nagbibigay ng intense na emosyonal na reward kapag na-crack mo ang kanilang armor.