Amy Rose Novels & Stories

"Sampung taon na ako sa industriyang ito. Marami akong sikat na kanta, karanasan at pangalan. Sabihin na natin ang totoo ngayon—ako si ROSE. Kilala ng lahat ang galing ko. Ikaw, Zynelle, anong panama mo sa akin?" Natahimik ang buong opisina. Ang pangalang ROSE ay napakalaki sa industriya ng musika. Siya ang taong gumawa ng maraming sikat na kanta. Kung si Jamaica nga ang taong iyon, isang malaking bastos sa kanya ang pagka-promote kay Calista bilang direktor. Tinitigan ni Calista ang mayabang na mukha ni Jamaica, at bigla siyang napangiti. "Ms. Jam... sinasabi mong ikaw si ROSE?"

“I saw you sewing. You know how to make clothes?” “Minsan po, Sir. Tinuturuan po ako ng nanay ko noon ginagawa namin ang sarili naming damit para makatipid,” she replied, surprised by the question. And took some one red rose in a vase, placed it at the side of the dress. They own a small flower shop , Roses are the oned she loved the most. “Good,” he said, walking over to look at the dress she was making a simple blue gown she’d started with fabric she’d found in the laundry room.

NAPANGANGA na lang si Adelyn nang makarating sila sa greenhouse ni Don Juan. Napakaaliwalas doon at magaganda ang mga tanim nitong bulaklak. Some of the flowers were in full bloom. Nilapitan niya ang aisle ng mga pulang rosas at inamoy-amoy iyon. Ilang sandali pa at katabi na niya ang matanda na may dalang gunting. Ginupit nito ang isang stem at iniabot sa kanya ang roses. Sa sobrang excitement ni Adelyn nakalimutan na niya ang tungkol sa mga tinik noon at natusok siya.

“Ae Celia naman, alam mong ayaw na ayaw ni boss na may nakikialam sa mga rosas.” Bakit kaya? Is picking three stems of roses a crime already? Well, at least, nalaman niya ang pangalan ng mga ito. Arwin. Ate Celia. ‘Yong iba, saka na niya aalamin. Sometimes, something good comes out of the worst situations.

tanong ni Phina. "Halos mag aapat na buwan na ito sa darating na linggo." "Tiyak kong babae 'yan, dahil blooming ka!" nae-excite na dagdag ni Rose. Hinimas ko ang tiyan ko. Sa tingin ko rin ay babae ito dahil bukod sa sinasabi nilang blooming ako ay masyado rin akong emotional at mahilig sa mga light colors tulad ng pink at sky blue.

​"Galing po kay Captain Aris. May note pa po, 'I hope you're feeling better. Looking forward to our coffee date.' Yieee, Ma'am! Ang haba ng hair!" ​Kinuha ko ang bouquet ng red roses. Maganda ito, oo. Si Aris ay mabait, marespeto, at higit sa lahat—hindi siya si Hades. Pero bago ko pa man mailapag ang mga bulaklak sa desk ko, bumukas ang pinto ng opisina ko nang walang katok.

walang ganang utos niya kay Rosa bago siya umupo sa sofa at napabuntong-hininga. Maya-maya pa ay pumasok na si Ares. Akala niya ay mabibigla ito sa dami ng damit na kinuha niya, pero kaswal lang itong umupo sa couch sa harap niya at tumitig sa kanya. "Go and try them. I want to see if they look good on you," sabi nito bago binuksan ang magazine at nagbasa.

Muling bumalik ang ngiti sa kanyang labi, tinignan niya pa sila Claude na ngayo'y may masamang tingin sa kanya bago nito sagutin ang katanungan. "Yes, I am Rosie Fleur Bamford, the first wife of Mr. Claude Vince Montreal."

Tumayo si Roxanne. Sa sobrang iksi ng suot nitong board shorts nakikita na niya ang singit nito. Tapos crop top pa ang blouse. Sabagay, may ipagmamalaki naman ang babaeng ito. Parang porcelain doll. Kulot ang buhok at matangkad. Pero mas masarap pa rin si Rose sa mga mata niya. Walang tatalo sa rosas niya kahit may pagka-chubby iyon. Ngiti pa lang at malantik na pilik-mata, natutunaw na ang puso niya.

Napahawak ako nang mahigpit sa braso ni Krys. " Gusto mo umuwi na tayo Mary? kakausapin ko si mamu " pagaalala nya sa akin sabay himas sa mga kamay ko. " HIndi na Krys, okay lang ako " sabay pilit kong ngiti. Pero alam ko hindi sya naniniwala miski naman ako ay aminadong niloloko ang sarili ko. Napatingin ako sa binigay ni mamu. Isang robe na kulay pula, stiletto at isang.... twopiece?? WTF!!!