Tula Tungkol Sa Mahal Sa Buhay の小説・ストーリー

FRANNY Sa Puso ng Tahanan: Mga Pangarap na Nabuo at Buhay na Pinagsaluhan Ang mga alaala ay mahalaga, ngunit ang kasalukuyan ang nagbibigay ng buhay sa mga ito. Matapos ang aming gabi ng paggunita sa balkonahe, muling bumalik ang mansyon sa kanyang masiglang ritmo. Hindi man ito ang dating ingay ng mga bata na nagtatakbuhan, napalitan naman ito ng mas sibilisadong pagtitipon, ng mga usapan tungkol sa mga pangarap, sa mga hamon ng trabaho, at sa mga bagong yugto ng aming buhay. Ang mansyon ay naging sentro ng aming pamilya, isang kanlungan kung saan ang bawat isa ay may puwang.

Palusot ko. "Kilala kita, hilain ko dila mo ng dumaretsyo pananalita mo e." Pagsusungit nito. "So san nga galing? Mukhang mamahalin ah?" Panguusisa nito. "M-may nagbigay b-birthday present.." saad ko. "Ahh ganon ba." Saad naman nito, wow parang di narinig na birthday? Ni hindi man ako ginreet kahapon tsk! May iba na kasing pinagkakaabalahan!

Hindi natin kailangan manloko ng tao at manggamit para lang umangat. Kung gusto ng magandang buhay, magsikap at paghirapan. Sana mai-apply at ma-realize iyon ni Tita Taliana. Pasalamat pa nga siya at hindi siya pinakulong. Pinaalis lang sila rito dahil kung makukulong si Tita Taliana, sa kulungan na ang magiging bagong buhay niya. Nakaupo lamang ako sa sofa ngayon habang nasa kandungan ko ang bulaklak. Napangiti ako at biglang gumaan ang loob ko sa hindi malamang dahilan.

Talaga nga. Ang pagbabago lamang ang tanging hindi nagbabago sa buhay, at walang magandang tumatagal magpakailanman. Sa sumunod na sandali, lumuhod si Elena sa sahig kasabay ang tunog ng pagkabog. “Kasalanan ko ‘to. Kasalanan ko ang lahat!”

Reen Habang patanda nang patanda ang tao, ay palungkot nang palungkot ang buhay nito. Well, gano'n nga siguro talaga. Dahil tulad ng takipsilim, sa tuwing sasapit ang dapit-hapon, unti-unti ay nawawala ito— dahil walang permanente sa mundo.

Tumingala siya, huminga ng malalim. “Hindi kahihiyan ang magmahal, Mama. Mas kahihiyan ang mabuhay nang walang sarili.” Tahimik ang lahat.

Paggiit pa niya. "Paano kung pasitive yan??" Alalang sabi nito. " Mhie, Tandaan mo, Ang buhay hindi parang mala-fairytale ha, na kapag nabuntis ka ng isang lalaki mare-realize nila na mahal ka nila. Hindi ganoon ang mundong ginagalawan natin. Ayaw lang kita masaktan." Hinawaka nito ang magkabilang braso niya at marahang hinaplos-haplos.

"Kung tama ang hinala ko ay buntis ka... ingatan mo yan dahil iyan ang magwawasto ng lahat ng mali sa buhay n'yo." *****

Wala naman siyang masyadong pangarap dahil simple lang ang gusto niya. “Simple lang, kahit na hindi nabibili lahat ng gusto ko basta tahimik at payapa ang buhay ko. I don’t need expensive things dahil makasama ko lang ang taong gusto kong makasama habang buhay, sapat na yun para sa’kin dahil para sa’kin walang papantay sa isang pagmamahal. Kung meron ka nga lahat pero wala namang nagmamahal sayo, ano pang saysay ng buhay mo sa mundo diba? at least kapag may kasama ka, masarap mabuhay kahit na may mga pinagdadaanan minsan.” Nakangiti niyang sagot. Ngumiti naman sa kaniya si Aiden saka uminom ng inumin niya.

KAALAMAN TIME! Llamado - mas malaki ang pusta. Dejado - mas maliit ang pusta. -------- -buhay ay uunlad kung bisyo'y iiwasan.