Tula Ng Buhay Novels & Stories

STELLA LUNA Life is bitter sweet. Life is like a wheel. And right now, hindi ko na rin alam kung alin sa mga quotes na 'yon ang mas bagay sa buhay ko—o kung may sapat pa bang salita para i-describe yung gulo na unti-unti kong ginagalawan. Parang lahat sabay-sabay.

pagpapatuloy pa niya. “Kung may natutunan man ako sa buhay, iyon ay ang pera ang nagpapabilog sa ulo ng tao at kung tuluyan kang mabaliw nito doon ka sisimulang manira at manghamak ng kapuwa mo. Ayaw ko na iyong mangyari. Ayaw ko na.”

"Sa tingin mo kaya masaya na si Gabriela kung saan man siya naroon ngayon?" ani ni Lucas kay Celina. Nagpakawala ng malalim na buntong-hininga si Celina bago sumagot sa tanong na iyon ng binata. "Of course, ayon nga sa narinig ko sa isang Bible Exposition, ang buhay ng tao ay hiram lamang, mamamatay tayong lahat at saka tayo

kinakabahan kong tanong God, bakit ba napaka-complicated ng buhay? Alam kong mali eh at dapat kanina pa ako nag walk out at hindi na pinatulan ang mga sinasabi nitong si Kuya Ralph sa akin ngayun pero heto ako ngayun sa harapan nito. Patuloy pa rin na nakikipag diskusyon dito.

Baka tuluyan na akong mahulog. Pinaglalaruan niya ba ako? Baka naman sinusubukan niya lang ako? Ito ba ang paraan niya sa mga babaeng madalas dumidikit at nais dumikit sa kanya? Bakit ganito ang pakiramdam ko? Para akong tinutulak ng kalooban ko na sundin at ayunan ang gusto niya na mangyari sa amin ngayon. Sa mangyayari na pinangungunahan agad ng utak ko kahit mukhang malabo.

Pinilit kong huwag pansinin ang luhang nagbabadyang tumulo mula sa sarili kong mga mata. “Kung papatayin mo ako ngayon, sa kulungan ang bagsak mo. Habambuhay. Hindi ka na makakabangon. Gusto mo ba talagang ibigay ang buong buhay mo dahil lang sa pag-aakalang may kinalaman ako sa nangyayaring scandal sa buhay mo?” Isang mapakla, basag, at malademonyong tawa ang kumawala sa mga labi niya. Tawa ng isang taong tuluyan nang nawalan ng katinuan.

Ito ay ngiting puno ng pagtanggap—sa sarili, sa nakaraan, at sa posibilidad ng mas maliwanag na kinabukasan. “Live life to the fullest,” bulong niya sa sarili, ngunit sa pagkakataong ito, alam niyang iba na ang kahulugan nito. Hindi na ito tungkol sa pansamantalang kasiyahan o pagtakbo sa sakit. Ito na ang simula ng tunay na buhay—isang buhay na puno ng pag-asa at ng posibilidad ng pag-ibig, kahit hindi pa ngayon.

Naglakas-loob siyang linlangin siya at ginawang laruan. Ngunit nang tuluyan niyang nakumpirma na buhay pa pala siya, nawala ang galit. Kakaiba ang pakiramdam. Hindi niya inakala na mayroon pala siyang ganitong mahinahong pag-uugali. Bigla niyang naalala ang sinabi ni T. “Isinusugal niya ang buhay niya para makaalis sa’yo.”

Reen Habang patanda nang patanda ang tao, ay palungkot nang palungkot ang buhay nito. Well, gano'n nga siguro talaga. Dahil tulad ng takipsilim, sa tuwing sasapit ang dapit-hapon, unti-unti ay nawawala ito— dahil walang permanente sa mundo.

garalgal kong tanong kahit pa alam ko ang ibig niyang sabihin, sadyang parang ayaw ko lang tanggapin “Hmm.. dahil po sa dami ng dugo na nawala sainyo, nalagay po sa alanganin ang buhay nyo, and to save your lifr po we need to sacrifice tha f-tus.” sagot nito na tuluyang nagpahagulhol sakin.