Jail Booth Mga Nobela at Kwento

CHAPTER 40 Namamawis ang kamay ni Joana habang nakaupo sa isa sa mga lounge ng visiting area ng Bicol Provincial Jail. Malakas ang kabog ng kanyang dibd ib ngunit hindi niya naman naiisip na umatras. Kanina pa siya tinatanong ni Mang Toti, na siyang kasama niya pagpunta sa Provincial Jail, kung sigurado ba siya sa gagawin niya.

Napalunok ako, hindi ko lang dapat ihanda ang sarili ko sa sermon dahil paniguradong kakalbuhin nila ko sa sobrang late kong dumating. Wala akong nagawa sa apat na malalakas na lalaking 'to. Mabilis nila akong nakaladkad sa room na malapit lang sa court na pupuntahan ko. Bago pumasok ng room, may plaka sa taas na nakasulat ang JAIL BOOTH. F*ck jail booths, I want to get out. At sa bintana ng room, may iba't ibang mukha ang nakasabit. Siguro ito ang mga estudyanteng kagaya ko ay nabiktima. Kinuhanan muna nila ng litrato ang mukha ko bago ako pumasok sa loob ng room. Pagpasok sa loob, mukhang selda talaga sa kulungan ang ayos. Ang

sita sa kanila ng isang guard na lumapit pala sa selda nila. Ngumisi lang ang malaking preso sa gwardya. “Ah, wala naman, Ma’am! Tsine-check lang namin kung may sakit pa ba ito. Kawawa naman, eh,” pangangatuwiran ng babaeng nanakit sa kanya. Hindi na sinagot ng gwardya ang babae att tinatawag na lang nito si Jyla “Inmate 036, malaya ka na.” “Huh?” nagtatakang tanong niya. Akala niya ay panaginip lang ang lahat hanggang sa muli siyang nakatapak sa kalsada sa labas ng bilangguan.

Gayunpaman, ang mga reception room sa Brooklyn Prison ay nahahati sa iba't ibang kategorya. Una ay ang regular reception room, na ginagamit ng lahat ng mga bilanggo. May dosenang mesa sa loob ng kwarto, at dito nakikipagkita ang mga bilanggo sa kanilang mga pamilya at abogado. Ito ang reception room na walang privacy dahil maraming guard ang nagbabantay, at maraming mga bilanggo ang sabay-sabay na nakikipagkita sa kanilang mga bisita. Mahigpit na ipinagbabawal ang pisikal na hawakan at pagbibigayan ng mga gamit.