Bulaklak Sa City Jail Novels & Stories

"Wala na rin naman saysay ang buhay ko, bakit pa ako lalaban?" Ipinikit ko ang mga mata ko at muling bumalik sa pagtulong. Nagising na lang ako na hirap na hirap nang huminga. Puno ng usok ang buong paligid namin. Anong nangyayari? Doon ko lang napagtanto na nasusunog ang buong City Jail. Pero ni isang pulis ay walang nagbubukas ng mga selda para ilikas kami at dalhin sa ligtas na lugar. Bawat minuto na lumilipas ay mas lalo pang lumalaki ang apoy at tinutupok ang buong lugar.

ALLISON P.O.V. As we made our way to the Manila City Jail in Oroquieta, Sta. Cruz, Manila, I couldn’t help but feel nervous and think negative thoughts. What if he escapes? What if he goes after another member of my family again? I prayed several times that he would be chained up multiple times and have his feet bound so he could never get away again.

Pwedeng maging siya, pero napaka-imposible naman na patay na iyon dahil malakas pa naman siya nang huli ko siyang makita. Kinabukasan ay maaga akong nagising para ihanda ang sarili. Babalikan ko ang matandang babae sa Antipolo, at alamin kung kumusta na siya. Subalit sa hindi rin inaasahan ay nakatanggap din ako ng tawag mula sa City Jail ng Parañaque. Pumasok muna ako sa loob ng kotse ko dahil malakas ang ulan ngayon. Umagang-umaga, ang pangit nga panahon.

sa pagtatangka sa buhay ko," sang-ayon naman nito. Mas diniinan pa nito ang pag-apak sa silinyador para mabilis kaming makarating sa kulungan. Napapahampas na lamang ito kapag humihinto kami dahil sa traffic lights at kung minsan ay dahil naman sa traffic. Nang makarating kami sa city jail ay nagmamadaling umibis kami ng sasakyan at para pumasok sa loob ng kulungan. Napakunot ang aming noo nang makita namin na tila nagkakagulo sa loob. "Ano ang nangyayari?" tanong ko sa isang guwardiyang dumaan sa aminat tarantang tumatakbo. "Bakit nagkakagulo rito sa loob?"

Malamig ang loob ng detention cell—isang uri ng ginaw na hindi kayang pawiin ng kahit anong jacket. Ang ilaw sa kisame ay mahina at kumikislap paminsan-minsan, tila sumasabay sa sira-sirang sistema ng hustisya sa labas. Ang bakal na rehas sa harap ni Aria ay magaspang at nagyeyelo sa kanyang paghawak, at bawat tunog ng sapatos sa hallway ay tila isang hatol na mas lumalakas kaysa dapat.

Mukhang narinig ako ng Maykapal at pinakinggan niya ako dahil noong gabing iyon ay binalot ng malaking sunog ang City Jail. Unti-unting nalagot ang hangin sa katawan ko at ramdam ang bawat paglamon ng apoy sa akin. Napuno ng hiyawan at paghingi ng tulong ang selda kung saan ako. Natataranta ang lahat, nagwawala, at umiiyak sa sakit, pero mukhang ito na ang kapalaran namin… ang katapusan naming lahat. Buhay pa man ay gusto na nila kaming sunugin sa impiyerno.

Muli na naman niyang naramdaman ang kabigatan ng pakiramdam sa kanyang dibd ib. “Sabi ng naka-usap ko sa City Jail, araw-araw iyang sinusulat ni Leticia. Nagvo-volunteer pa raw ang babae na linisin ang opisina ng mga clerk at ibang opisyal para lang makahingi ng papel at ballpen.

And lastly, sabi ni Dale malapit na raw ang katapusan ng aming pamilya. Kung p'wede nalang lumipat sa ibang lugar, nagawa ko na. 'Di ko ba alam sa namamahala sa amin kung bakit bawal ang lumabas ng syudad. 'Yung para bang ang nag-eexist na lamang sa mundo ay 'yung Mort Ville at Ordinary City? Wala akong nababalitaan na may nakalabas na ng syudad na ito. Well, iisang syudad lang naman talaga ang City A at City B. Pinaghiwalay lang talaga. "Dapat talaga pumayag ka nalang kay Keif na doon ka na manirahan sa condo. Pampasikip ka lang dito sa bahay ko eh."

“I have a contract in Spain. Probably na bumalik ako doon if wala pa akong project next month. May training rin ako ngayong araw I'll be a stand alone model. Kaya mauuna na ako.” “I'll drive you there.” Inismiran ko siya. “Hindi na. I-a-update nalang kita kapag papunta na ako sa city jail.” __ Natapos ang appointment ko at agad nagtungo pabalik ng Manila. Nasa waiting area ako ng city jail. Masang-sang ang amoy ng lugar. Parang tulad ng tenement pero mas malala pa, sa tenement, komunidad lang ng mga taong hindi pinalad pero ang mga nakapiiit ngayon dito? Mas malala pa.

Mababaliw na ako sa loob ng kulungang ito. "Sandra Deliona we will transfer you on city jail. Please get out now." Ordered the policeman. He opened the railing and I came out. They handcrafted both my hands. As we are walking out of the jail I was surrounded by policemen. Hindi naman ako tatakas pero bakit kailangan pa paligiran ako ng mg police. "Bakit kailangan niyo pa akong ilipat ng city jail? Pwede naman akong mag-stay rito." paliwanag ko sa mga police habang naglalakad kami papuntang sasakyan.