Jail Booth の小説・ストーリー

wika ni Julia. "Basta!" Hinila ako ni Miguel at dinala sa jail booth. Nagtaka ako dahil kaagad niya akong dinala roon ngayong wala pang nakaposas sa isang parte. Ngunit nang naroon na kami at tsaka ko natanto kung bakit. Nandoon na si Trevan, ang makakasama ko sa jail booth. Maliit lamang ang jail booth at may dalawang upuan. Hindi kita ang mga nasa loob.

Nasa likuran naman si agent J upang maging secure sila sa paglisan sa loob ng dark jail. Nang makapasok na sila ay agad ini-security lock ang system ng lagusan upang 'di makapasok ang mga alaga nilang four times ang laki ng kabilugan ng katawan kaysa kanina. And for sure walang kahirap-hirap itong lamunin sila ng buong-buo. Pagkarating sa monitoring room, agad naghanda ng upuan ang isang awtoridad para kay Shun upang maupo doon. Napahilot ng noo si Shun habang ang isang kamay ay nakatukod sa tuhod niya.

"Pero kung gusto mo, pareng Anthony, dito ka na lang sa jail booth." Natawa ako sa loob-loob ko dahil sa sinabi niya. It was a coincidence that Anthony literally got in jail after so many years. Pagkatapos itanong iyon ng nagvi-video ay itinapat niya ang camera sa jail booth na halos katabi lang ng wedding booth.

May nakitang booth ng shooting game sina Theo sa kabilang bahagi ng plaza. Maliit na air gun, mga lata na kailangang patumbahin, at stuffed toys na nakasabit bilang premyo. “Try natin,” sabi niya, para lang makaiwas sa usapan. Napataas ang kilay ni Theo. “Ikaw?” “Ano? Sa tingin mo hindi ako marunong?” “Wala akong sinasabing ganoon.”

Iba rin ang pakulo nila dahil mayroon silang jail booth, kissing booth, marriage booth, at horror booth. Hindi ko alam kung paano napupunta sa jail booth pero napansin nga namin na mayroong mga tao na nakakulong kuno sa loob. Tila ba naghihintay sila ng taong tutulong sa kanila para makalabas roon. Ilang saglit pa, may isang lalaking lumapit sa amin at may tangan siyang posas. Naka-uniform siya ng pang police.

Mga walang puso! Babad ng pinaghalong luha at sipon ang mukha ni Aylo nang marating ang pinakadulong silid ng pasilyo. Natanaw niya ang isang silyang gawa sa kahoy at kulay tsokolate ring lamesa sa sentro ng silid. Sa ibabaw nito ay nakapatong ang isang kalawanging toolbox. Pabalibag siyang binitawan ng jail guard sa harap ng isang naghihintay na opisyal. Alam niyang may mataas itong ranggo base na rin sa paraan ng pagkakayuko ng mga jail guards na sumundo sa kanya.

There were toys strewn around na pinagpupulot nila. “Put those in the toy jail,” ani Lucas at tinuro ang dog cage na ginawa nilang jail. Everyone moved and dumped toys into the cage. Lumapit naman si Lucas and locked the cage. “Parenting 101,” nakangiting turan nito, nakatingin kay Matt. Ngumisi lang si Matt. He felt good. “How does it work?” tanong ni Niam who was the perpetual playboy sa grupo. “Any toys that are not in their proper place get jailed. Tomorrow, they don’t get to play with them unless they bail them out,” sagot naman ni Mark.

May mga estudyanteng tumatakbo dahil ayaw makulong sa Jail Booth, lalo pa at walang sasalba. Isa. Dalawa. Tatlong hakbang, humarap sa akin tatlong ROTC. Napataas naman ang kilay ko sa kanila. Magsasalita pa lang sana ako ng bigla ako nitong hilahin. Tinakpan ang aking bibig. Wala naman akong necklace. Hindi sa Jail Booth, hindi sa kung anumang Booth. Dinala ako sa office ng head nila. "Hi! " ani Mathew. Malawak ang ngiti.

Malaki kasi ang sakop ng jail booth kasi alam ng mga student council na sobrang bida nitong booth na ito kapag foundation day. Edi kung sa amin yung jail booth, hindi ako mahuhuli. Kinalas na yung handcuff sa akin at inalalayan ako papasok. Inilibot ko ang paningin ko at na pinaghandaan nila ito. Dahil mainit sa field, nilagyan nila ng electric fan para hindi mainitan ang mga nakakulong. Ang considerate nila sa lagay na yan. Umupo na ko sa sulok. Mabuti na lang talaga at dala ko yung phone ko para may pagka-abahalan ako habang nandito ako.

, napaupo na noon si Guevarra at tinuloy na lang ang pag-uusap ng dalawa. May bubungan naman ang ginawa naming Registration Booth upang hindi mainitan o mabilad sa araw ang sinumang nakatoka roon. Mayroon din itong maliit na electric fan upang magaan ang kanilang pakiramdam. Naririnig na namin ang matapang na boses ng babaeng pulis na nagpapaliwanag sa unang paksa. Mabuti na lamang may nakareserbang tatlong upuan sa dulo ng silid.