Mula Noon Hanggang Ngayon Novels & Stories

Kabanata 7 - Mula Noon, Hanggang Ngayon PARANG aalpas sa dibdib ni Alexa ang puso niya. Nanlalaki ang mga mata niyang napaatras habang nakatunganga sa ahas. Kahit na maputulan siya ng litid doon. Hindi siya maririnig dahil nasa dulo ang musuleyo.

At ngayon, nandiyan ka na Di mapaliwanag ang nadarama Handa ako sa walang hanggan Di ka paasahin Di ka sasaktan Mula noon (mula noon) Hanggang ngayon Ikaw at ako Shemay! Sarap tumili gondo ng boses niya beh, ang cool ayyt. Buong kanta niya ay sa'kin lamang siya tumitingin, diba bongga damang dama mo talaga para sayo ang kanta owshiii heavennnnn *-* (Instrumental)

🤗 Your author, Bing😘🫶 It's 7 o'clock in the evening pero wala pa rin hanggang ngayon si leonardo,tapos na rin akong maghapunan,at ngayon ay nasa terasa ako,hinihintay siya.mukhang uulan pa dahil ang dilim ng langit,puno ng itim na ulap at parang anumang oras ay papatak na ang ulan.

Hanggang Sa Walang Hanggan Chapter Twelve Umabot sa limang beer na ang nainom ni Loco at langong - lango na s'ya sa alak. Wala sa sarili s'yang tumayo mula sa kanyang kina-u-upuan at inihakbang ang kanyang mga paa palabas ng gate at menaneho ng wala sa puwesto ang kanyang kotse dala-dala ang annulment papers para sa asawa.

Hindi pala tapos ang laban. Ngayon pa lang ito nagsisimula.

Total wala naman syang kasama? Maaga pa dahil quarter to 5pm pa lang naman.. Ini on nya ang sorround sound theater dun .Namangha sya dahil meroong ganun sa loob ng jacuzzi room at my flatscreen tv pa .. Naeexcite na binuhay nya ang malaking screen " ohh, updated yung playlist nila.." manghang wika ng dalaga saka na c-curious kung narining na ba nya ang mga iyon.

Ngumisi siya. “Twelve midnight ang midnight snack, Maribel. 10 pa ngayon.” Napakamot siya. “E di ten oclock snack na lang, Ma'am.” Napabuntong hininga ako. Nanatiling nakatanaw sa labas ang mata ko.

Jenelyn Ang matinis na tunog ng pito ang unang bumasag sa katahimikan ng umaga—isang tunog na tila direktang tumusok sa tenga ko at agad nagpaalala kung nasaan ako. Military training pa rin at huling umaga na namin dito ngayon. Konting tiis na lang at bukas ay babalik na kami ng Manila.

° ["Hala, nasa Laguna kami ngayon! Hindi ka agad nakapagsabi, late ka na. Hayaan mo, babawi na lang kami sa Chinese new year hahahaha." "Baliw ka talaga, Pia. Sige sige, okay lang." Hindi sila available lahat, miski si Kile ay hindi din kasi as usual, nay pamilya na yung tao. Wala akong maisip na pwedeng gawin aside sa pagtulog kaya mas mabuti kung magluto na lang kaya ako? Tama, magluluto na lang ako ng carbonara!

Hindi niya aakalain na ang isang Adrian na kilala niya ay nanonood ng mga ganoon. “May isang linya doon na pwede kong ibahagi sa ’yo.” “Ano iyon?” tanong ni Maliya. Mabagal siyang nagsalita. “The past is history, the future is a mystery, but today is a gift. That is why it is called the present.” Napakurap nang bahagya si Maliya. “Kaya huwag ka nang magpakalunod sa nakaraan o mag-alala sa hinaharap. Focus on today.”