Caged System Novels & Stories

Hindi ko alam kung guni-guni ko lang ba iyon pero nakita kong kumuyom ang kanyang dalawang kamay. Hindi ko na lamang siya pinansin at inayos ko na lamang ang mga gamit ko. MONTEFALCON RESIDENCE Tumigil kami sa isang napakalaking gate na kulay asul. Sa loob nito ay nakatirik ang isang napakalaking-bahay.

Parang may libo-libong signal na sabay-sabay dumadaloy. Mga camera feeds. Mga satellite links. Mga encrypted transmissions. Ang system ay parang isang buhay na organismo na nagsisimulang gumising. Napapapikit siya sandali habang pinipilit kontrolin ang biglaang daloy ng impormasyon. Naririnig ko sila. Sino. Ang network. Ang mga node ng system. Nanlamig ang dugo ni Alexander. Hindi ko gusto ang tunog niyan.

Sya pa yung mas worried sakin kaysa sa maging worried sa sarili nya. Cazen took a deep breath, her eyes were welling up and it is probably my first time to see her this way. "It was a nightmare, Tori. The last time I remember is that there was loud and destructive explosion and then when I woke up. I just find myself in an enclosure." " What do you mean?" " They had this facility, a hidden one. It was like enclosure for animals. Only then hindi pets ang nasa loob, kundi mga tao. Dinala kami dun ni Alexander, and we were almost sliced up at gawing specimen.

“Centro Draconis para la Agencia de Inteligencia” “Señor, el sistema no puede detectar la ubicación de Cenizas. Hay algo que está bloqueando nuestro sistema, y un hacker está intentando ingresar a la página web de nuestra agencia.” (Sir, hindi madetect ng system ang kinaroroonan ni Cenizas. Merong humaharang sa system natin at pilit na pinapasok ng hacker ang website ng ating ahensya)

Bahagyang namamanhid at nangangalay ang buong katawan ko subalit hindi ko na pinansin iyon. I went in my room. Sa halip na humilata sa kama ay sa laptop diretso ang tungo ko. Ikinonekta ko ang server sa CCTV ng kwarto ni Summer roon sa system laboratory at tagumpay ko nang napagmasdan ang kaganapan sa loob. She was still leaning on the wall. Nakayuko ang ulo habang nakapatong sa magkabilang tuhod. She was a woman that was seemingly alive, but dead.

"Kapit lang" Nagpatuloy kami patungo sa isang maliit na pinto sa tabi ng warehouse, tila hindi iniintindi ng mga guard ang paligid. Pagpasok namin, halos maingay ang mga makina ng conveyor belt. Itinabi ko si June sa tabi ng isang kahon at binuksan ang maleta na may fingerprint scanner at encrypted laptop. "Gamitin mo 'to para i-hack bagsak ang system," sabi ko, sabay gawing mabilis ang connection.

Tahimik lamang na nakaupo si Caden sa loob habang mabilis na gumagalaw ang mahahaba nitong daliri sa laptop. Sunod-sunod na code ang lumilitaw sa monitor. Ilang segundo lamang ang lumipas ay tuluyang nag-blackout ang buong surveillance system ng mansion. Nagawa niyang i-hack ang camera nang sa gayon ay magawa niya ang balak.

“First phase, around fifty units. All high-end. Second phase depends on how stable the system runs.” Ngumuso ako kasi hindi ako makarelate sa usapan nila. I heard Zio hum. “Fifty is manageable. Enough to test, not too big to risk failure.” Rio tapped something on the page kaya mas tinignan ni Zio ang tinuturo niya. “Each unit needs to function independently but still connect to a central system.” Zio nodded. “Hybrid setup. Local control inside the house, then a central AI managing overall security and data.”

Pagdating niya sa main door— Huminto siya. Hindi ito ordinaryong entrance. Layered security. Biometric. Code. Neural scan. “They don’t want anyone getting in,” bulong niya. “Or out,” sagot ni Adrian. Nagtrabaho siya sa panel—override, bypass, inject. Seconds felt like minutes. “Come on…” Click. Nagbukas ang pinto. Sa loob— Ang core. Isang massive system, puno ng servers, cables, at central processing unit na nagpi-pulse ng data.