Novel & Cerita Jesus Said

“Kung side effect yong lagi akong sabik sa yo sa tingin ko magandang bagay yon.” Kumislap ang mga mata niya. “Jesus,” siniil niya ako ng halik sa bibig, “paano akong hindi mababaliw sa ‘yo?” Iginigiya na niya ang pagkalalaki niya para ipasok sa akin. “I love you.” “I love you, too.”

Nag-tataka ng sabi ni Zeny. “You're stupid.” Sabay silang napalingon sa taong nag-salita at agad naman nilang nakita si Yeshua na walang emosyong naka-tingin sa kanila habang nakaupo ito sa sanga ng puno na hindi kalayuan sa kanilang puwesto

dasal ko habang nag sign cross. "I-ayos ninyo ang paglagay ng mga Droga! Ihanay ninyo ng maayos bago tabunan." rinig kong sabi nito. "Akala ko premonition ko na eh! Ako lang talaga ang ginamit ni Jesus upang mapuksa ang mga kasamaan!" kombinsi ko sa aking sarili. "Hi Boys! Ma-init pala sa loob magtago kaya lumabas na Ako."

Gusto n'ya mang habulin ang mga ito ngunit nag-aalala s'yang baka magtaka na si Socrates sa inasal n'ya. Tanging pagsunod na lamang ng tingin ang nagawa n'ya sa mga ito. Hindi s'ya kumbinsido kung anak ba talaga ito ni Socrates. Narinig n'ya kanina ang sinabi ni Zacheus bago ito mawalan ng malay. May tinawag itong daddy at nagpapasalamat na dumating ang daddy nito.

"Madami boss. What I mean is—" Devi interrupts Alice from talking. "In the Bible, Jesus said: “Whatever you do for the least of these you do for me.” We do Christ’s work when we act with and for people affected by hunger and poverty. God teaches us, through the prophets, that we are not to withhold nourishment from anyone (Nehemiah. 5:1-13). So, kapag may taong gutom, pakainin. Kapag nauuhaw, painumin. So, ano ang gagawin mo kung maka-encounter ka ng ganyan? Hindi mo ba pakakainin kahit may pagkain ka naman na sobra? Hindi mo paiinumin kung may tubig ka naman na sobra sobra?"

tanong nito habang nakatingin sa yaya nitong nakaluhod at tahimik na nagdarasal. “Shh . . . Davvy lower down your voice, huwag ka maingay dahil nagdadasal si Yaya mo. Oo, church ito. At ’yon . . .” Tinuro ko si Hesus na nakapako sa Krus. “Siya ba si God?” Mahina na ang boses nito. “Opo, siya. Siya ang Diyos natin. Ito ang bahay ni God. Church.” Tumango-tango ang bata. “Hindi ka ba dinadala ng Daddy mo sa kahit saang church?”

giit ni Mama na mukhang mumurahin na ako. Ngumisi naman si Jesusa sa akin. "Hayaan mo na Mama at inggit lang iyan, kasi ako ang may debut—ay oo nga pala saling pusa ka lang pala dito kaya hindi ikaw ang priority," pang aasar pa niya. Akala mo naman ay apektado ako.

Hindi ko alam kung gusto kong itigil o ipagpatuloy. “Hmm?” sagot niya, paos din ang boses, puno ng diin at halong pagnanasa. Umiling ako, pilit na nilalabanan ang sarili. “We’re crazy.” “Maybe,” sagot niya habang mariin ang hawak sa hita. "Nakatitig sa atin si Jesus." mahina kong sabi. "Just close your eyes, Jacinta." sagot niya sabay pasok ng dalawang daliri niya.

taka kong tanong bago inilabas ang isang relo sa lagayan na kahon. "No dear, hindi naman kami nagaway tampuhan lang," humahagikhik na sagot ni Jesusa. Tumango na lang ako bilang pagsangayon kahit pa ang totoo ay naaasiwa na ako sa kanilang dalawa. Parang kahapon lang ay akala mo isa siyang bata na kung makaiyak ay inagawan ng laruan.

Ngumiti nang bahagya ang Queen at sinabi, “Hindi ito mahalaga. Ang ganitong uri ng himala ay parang isang milagro, at ang mga taong nakaranas lang nito talaga ang kaya itong paniwalaan.” Pagkatapos itong sabihin, ngumiti nang may alam ang reyna at sinabi sa nagpapasalamat at may masayang ekspresyon sa kanyang mukha, “Marahil ay ang ibig sabihin din nito ay mas pinapaboran ako ng Diyos kaysa sa inyong lahat. Sinabi dati ni Jesus na ang mga taong naniniwala lang ang makakakita ng mga milagro!”