Promdi Manila Novels & Stories

Biglang bumilis ang tibok ng puso niya. Hindi magandang kutob ang gumapang sa dibdib niya. “Sinong gago naman ang may kayang magsara ng buong kalsada?” reklamo ng isa. Narinig niyang tumawa ang isa pang lalaki. “I heard it’s Arturo Mendoza.” Napatigas si Dawen. “President ng Mendoza Group?” “Yeah. Manila is basically his territory. He can do whatever he wants here.” May isa pang sumabat.

"So are you from here? Work?" Umiling si Pio. "I am just here for a quick vacation. I do some modelling, but I'm based in Manila." "I see." "Ikaw?" "I am here for work. Just a week. I do marketing work, mostly campaigns. Anyway, I'm going for a swim. Mauna na ako sa 'yo."

tanong ko. "Dahil sumama ka sa akin ngayong gabi, I'll promise you that this is worth it," saad niya sabay ngiti at nag focus na ulit sa pagmamaneho. INTRAMUROS, LA CATHEDRAL CAFE, MANILA "You're not the type of man that will go here just to have coffee," saad ko sa kanya dahil hindi ako makapaniwala na dito niya ako dinala.

"Let's go." Tahimik ang buong biyahe. Hindi ko alam kung anong sasabihin. Siya naman, abala sa pagbabasa ng tablet. Makalipas ang ilang minuto, hindi ko na napigilang sumilip sa bintana. "Grabe..." Mahina kong sabi. "Ang lalaki pala talaga ng Maynila." Hindi siya tumingin sa’kin pero nagawa pa rin niyang sumagot.

imporma ni Isidro sa akin paglapit niya at naupo sa upuan sa harap ko. "Anong oras ang punta natin sa Manila?" "Mamayang mga alas-singko ng hapon. Bago dumilim." I just nodded at Ice. "Okay." Iyon lang at ibinalik ko sa labas ang paningin ko. "May... problema ba tayo, Mayumi?"

Hindi naman nagprotesta ang lalaki dahil may pinakitang order mula sa mayor ng Aklan na dalhin si Mario sa Manila para magamot agad. "Kailangan mong sumama, Mario, ikaw si Lake Monteverde. Matagal ka nang hinahanap ng pamilya mo kaya sa ayaw at sa gusto mo, ipapadala ka namin sa Manila." Ito ang saad ng isang pulis nang ipaliwanag ang sitwasyon. "May mga ebidensya ang pamilya mo at ang asawa mong si Millow na ikaw si Lake kaya pinapayagan namin silang maipagamot ka sa Manila. Bumalik ka na lang dito kapag magaling ka na para maayos mo ang lahat." Nang maisakay na si Mario sa chopper, humabol si Emily. Nag-iiyak ito habang binabantaan ang pamilya ko.

, siya. Hindi na ako nagsalita at tinuon nalang ang pansin sa mga nakikitang establishment. It looks like a Manila for me sadyang madami lang talagang nagtatayugang building sa Manila.While this place is just simple city.Puerto Princesa City nga pala ang lugar na ito. Ilang minuto ang nakalipas nakarating na kami sa hotel. "Magkano po manong?" "Byente lang po ma'am"

Dederetso na kasi sila Summit Media Network building kung saan gaganapin ang press conference. “What took you so long, Vilmie Jiang?” maarteng tanong niya sa manager. Vilmie rolled her narrow eyes. “Excuse me? It’s traffic, Ms. Kensington. Nasa Pilipinas tayo hello?” sarkastikong turan nito.

sabi niya. Inilapit niya ang kaniyang mukha sa akin. Nararamdaman ko ang kaniyang hininga. "Aya, promise me one thing. No matter what we find in Manila, no matter who that E.D. is... hindi mo ako iiwan. We’ll face it together." "Promise," bulong ko.

Chapter 55 – New Dawn The sun was just beginning to set when Liam and Celine finally arrived at the private resort. Malayo ito sa Manila, isang lugar na pinili mismo ni Liam—secluded, tahimik, surrounded by the soft whispers of waves crashing against the shore. Walang kasama, walang istorbo, walang cameras—just them.