Novel & Cerita Joy Quotes

tanong niya. The man smiled wider. "That's for you." She stilled. "What? For me?" pag uulit niya, na tinanguan lang ng lalaki. "But why? Para saan 'to?" Zandro sighed. "That is a gift from Joy. She ordered that from CJewelries, and since she can't go out, she asked me to take it and give it to you." kwento nito. "Pero para saan?"

proud na saad ni Aida saka sumukyap kay amirah kaya napasulyap na rin ako sakanoya at naabutan ko pang ngumisi at nailing iling si Amirah. "I'm a judo player!" sigaw ni Joy saka sinipa si Aida ang kaso nahawakan niya 'to at pinaikot ang paa ni Joy dahilan para sumigaw ito at napahiga ng malakas sa lapag. "Bagal!"saad ni Aida saka pinagsasabunutan at sampal si Joy hanggang sa narinig namin ang hikbi ni Joy. Tumayo si Aida. Pawis na pawis siya kahit pa may aircon. Napatingin naman kami kay Joy na lantang gulay at dumudugo na ang mukha.

Nang marinig ito ni Joy, namilog ang kanyang mga mata. Minimum na konsumo ay 100,000? What the fvck! bulalas ng isip ni Joy Sapat na ito para makabili ng bag na talaga namang makakabali na ng leeg ng ibang kababaihan! Mukhang tama siya ng hinala. Ang Hector ng pamilya Valderama na naka-wheelchair ay talagang mayaman! Dala-dala ni Joy ang basket ng prutas at lumabas na masaya, natatawa siya habang kumakanta na halos humuhuni na lang.

Mabilis niya iyong tinungga saka um-order ulit ng isa pa. “Wala na ba kayo nung mayaman mong dyowa, ha? Or nalaman nya ang tunay mong trabaho kaya hiniwalayan ka nya?” pangungulit ni Joy, halatang ayaw siyang tantanan hangga’t hindi niya sinasagot ang mga tanong nito.

Hindi na niya pinagkaabalahan basahin iyon. "Congratulations and thank you for accepting this job Judas. You made me happy!" galak na pasasalamat ng dalaga matapos silang makapag-kamay nito. Tumango lang naman si Judas. Gusto niyang mapa-ismid, ngunit nagpigil siya. Alam naman niyang pakitang-tao lang naman ang inaakto ng babae. Ginagamit lamang siya nito!

Sinubukan ni Sherry na kumbinsihin ang babae ng matagal, pero hindi pa rin siya nito pinayagan. Sa huli, inabot ni Joy ang basket ng prutas sa staff "Kung hindi ko naman pala makikita ang Kuya ko, sa inyo na lang po itong basket ng prutas para kainin.” "Hindi na Miss. Salamat na lang!” Tumanggi ang staff nang malamig.

Joyce. "Oh coffee! Masarap yan!" Natigilan ako sabay harap kay Ms. Joyce. "T-Thank you...hmmmm and sorry po about kanina..." "Nako! Hindi mo need mag-sorry ano ka ba, alam mo sanay na kami kay Ma'am, sabi ko nga sa'yo, kung mahina ang loob mo, nga-nga! Lalamunin ka niya ng buo! Mas gusto niyan nang namamahiya, mas masaya pa nga iyan eh, kaya ikaw, kalma ka lang, pasok sa kanan at labas sa kaliwa!"