Hudyat Novels & Stories

kahit labi niya ang ganoon rin. Ano bang Meron? "H-hija...Si..s-si Luther Hija" Napalunok ako.. "He..he try to kill himself" nanlaki ang mata ko.. "S-sinadya niyang ibanga ang sasakyang minamaneho niya"

Saway nito sa asi habang yakap siya sa baywang ng isang braso. Ang isa nitong kamay ay nakataas sa ere, pinagagalitan ang alaga. The dog automatically stopped. Nang lingunin iyon ng dalaga ay maamong aso na iyon na nakadapa sa sahig. Diyos ko. Mamamatay siya sa nerbyos. Baka sa susunod ay kabayo na ang humabol sa kanya, baka at kalabaw. It was a Siberian Husky in Sable and White color. Its name is Jumbo. Mukhang bagay talaga roon ang Jumbo dahil ang laki laking aso.

Lalo pang nangigigil dahil nakikita niya akong natatawa sa kanya. "Kuyaaaaaaa! Kuyaaaaaaa! I hate you! You're so pangit! Kuyaaaaaaaaa! Nagmamadali namang pumasok si Derick kasunod si Hugo, basa pa ang mga ito dahil galing sa pool. Nakita ko ring nagmamadali si Hendrick pababa ng hagdanan.Muntik pa itong mahulog sa sobrang pagmamadali niya..

Medyo tago kasi daw 'yon at wala masyadong kumakain na from school. Sa akin sumabay si Larah. May motor kasi si Henry at sa kanya sumabay si Kuya Red. Naunang dumating sina Henry sa Green Café. Mukhang pinalipad niya ata ang motor niya kaya nakatanggap siya ng batok mula kay Larah. Henry just laughingly put his arms around Larah's shoulder saka iginiya siyang pumasok na sa loob ng café. "May something sa kanila?" I asked Kuya Red, who's left with me. Huli kaming pumasok sa café.

Dahan-dahang bumukas ang p***o at tumambad doon si Hakeem mismo. Naka-oversized na asul na hoodie ito ngayon, gulo-gulo ang kaniyang buhok na tila bagong gising o sadyang hindi lang talaga nagsusuklay, at ang kaniyang mga madidilim na mata ay may kasamang matinding pagod at kaunting iritasyon nang makita kung sino ang nakatayo sa labas ng kaniyang property.

At hindi rin ito basta-basta bumibigay. "Oh, I'm sorry. I am just congratulating Radley on his marriage. Huwag mo sanang lagyan ng malisya. It was just for old time sake. Anyway, I'm Harriet Bonapart. Kung hindi mo naitatanong, Radley and I had--"

mga nasa tatlong minuto rin silang nasa ganoong posisyon at magkatitigan. "sorry. Dito ka na lang. Hindi naman ako naiilang, e. Isa pa, malamig sa labas at alam kong pagod ka. pasensya na talaga." "sure ka? hindi ka talaga naiilang? Huh?" mart said uring a husky Voice. sobrang lapit pa rin ng mukha nila sa isa't isa.

Nang nakaahon ako bigla nalang siyang nawala. "Mabait ang mama mo Santi..nagkausap na ba kayo?" "Yeah..." hinalikan ulit ako nito sa buhok. Nagiging hobby niya na yata. Umakyat kami sa hagdan na bato hanggang sa makarating kami sa malawak na lupain. Ang malawak na lupa ay puno ng bulaklak at mga puno at kung hahawiin ang mga dahon makikita mo sa gitna ng malawak na lupa ang isang white house. Nasa tatlong palapag iyon at ang pinakatuktok na palapag ay purong kristal na dingding! Wow!

Halos isang minuto rin ang tinagal bago mag proseso sa kaniya ang mga binitawang salita nito at idinaan na lamang niya sa pekeng pagtawa ang kirot na naramdaman matapos ng madinig niya " Well, invalid pa rin ang reason mo, " bulong na lamang niya at ipinagpatuloy ang paglalakad sa pasilyo ngunit nang mamataan niya ang dalawang pamilyar na babae sa hardin, muli siyang huminto. Dala ng kuryusidad, pasimple siyang nagtago sa nakaharang na pader malapit sa pwesto ng mga ito upang maki-usyoso sa dalawang taong magiging dahilan lalo ng ingay sa Hacienda. ***

Proud na ngumiti sabay kumagat sa suman. “A-Adobong Kangkong?” Kunot-noong ulit ni Jane. “Hindi ko alam yun e. Ano pa?” “Yun lang.” “Yun lang??” Medyo nainis si Ash sa tono ni Jane. “Bida naman siya dun, noh.” “Aaah. Syempre nagtataka lang ako. As in yun lang?”