Novel & Cerita Just Love

Palagi nyang sinasabi sa akin ito kaya inalis ko na sa isipan ko ang tungkol sa lipstick stain sa Polo nya. "Talaga? kahit kailan hindi ka titingin sa iba?" "Why should I? I almost got the perfect one. My perfect you." Justine gave me an assurance kiss na totoo ang mga sinasabi nya. As always naman. I feel guilty na pinag iisipan ko sya ng hindi maganda although I have reasons. "Babe, I am deeply inlove with you. Ikaw ang mahal ko kaya ikaw ang pinakasalan ko at kahit saang simbahan na gusto mo ay nakahanda akong pakasalan ka. Kahit na ilang beses just for you to feel na ikaw lang talaga."

Tumigil din ang pahinang-pahinang tunog ng suntok. "Damn, yes, Anastacia! I love you! After what happened... after what you did... after all! I hate this feeling but, I still love you!" Ramdam ko ang sakit at pait sa boses ni LJ. "Kaya sa kahit anong pag-pipilian. Basta naroon ka, ikaw lang ang pipiliin ko. Ikaw at ikaw lang..." Napangiti ako ng mapait lalo na nang ilang saglit pa ay kita kong umilaw ang phone mula sa bulsa ng coat.

Kahit isipin kong hindi masakit tang-ina parang may pinupunit siya na hindi mapunit-punit! "I'm sorry love.. but I can't stop now.." Sumungaw ang mga luha hindi dahil sa sakit, halos maiyak ako dahil sa muling itinawag. Tila nagbunyi ang puso at ang sakit ay tila hangin kung ikukumpara sa pusong nagagalak.. he pumped again.. sumasabay na ako ngayon sa kanyang galaw.. "Love.." He said in his erotic voice, sumasaway but I know he likes it too.. "Masasaktan ka.." He's pumping at the top of me pero pilit na inaabot ang aking noo para sa isang halik..

he whispered softly, his eyes warm despite the sadness hidden inside them, “if I had to choose again… I would still choose you.” I broke completely after hearing that. Because Jian always loved like that. Fully. Quietly. Without asking for anything in return. “You should hate me,” I whispered painfully, “I couldn’t love you the way you loved me…” A small smile appeared on his lips. “I know.” There was no bitterness in his voice. No anger. Only acceptance. And somehow that hurt even more. “You know what the cruelest thing about loving someone is?” Jian asked softly while looking at me carefully, “sometimes… loving them means being happy even if their heart belongs somewhere else.”

sambit ni Joy habang hinahaplos ang likod ng kanyang bestfriend " Bakit sa akin pa nangyari ito best? Masama ba akong tao? Ganoon na lang ba ako kapangit at kaboring para ipagpalit niya sa babaeng iyon na mukhang p****k? Mabait naman ako di ba? Best! Ayoko na!" sabay singa ulit sa tissue na nasa kamay niya. Awang-awa si Joy sa kaibigan

Lahat ng agam-agam at pangamba niya ay nawala nang magsalita si Louven. "You are always my favorite person, my favorite inspiration, my favorite love and my favorite everything." Tumalbog ang adam's apple nito nang lumunok para mas klaro sa kaniya ang mga susunod pa nitong sasabihin. "I know this is just the beginning of a bumpy road we have to face together. But I promise to never lose the faith as long as I have you by my side. Because what I know is I love you more than anything, more than the blood that binds us and I will continue loving you until death take me away from you."

Tanong ng Matanda at muling nag-angat ng tingin na may munting ngiti sa labi. Nakangiti man nitong sinabi iyon, alam niyang hindi gusto ng abuelo si Jasmin para sakanya. Almost two years niya nang fuck buddy si Jasmin, pero ang alam ng pamilya niya girlfriend niya ito. Hindi itinago ng pamilya ang pagkadisgusto kay Jasmin. Lalong-lalo na si lolo. Nakilala niya ito sa club, it was love at first sight tingin. Na-attract siya rito nung una niya itong makilala.

Umusog ako kay Gab at niyakap ko siya. I love hugging her it's feel so good... I love her smile, I love her nose, I love her irresponsible lips, I love her hair, I love her sweetness, I love the way she jealous, I love kissing her, I love every part of her, I love her charm, I love to be with her, I love her attitude, I love—fuck! Damn! I love every part of her, all of her... Do I love her?!

"'Di ba, hindi nga kami magkasundo?" "Baka akala ninyo lang po 'yon? Pero sige, given na hindi kayo magkasundo katulad noong sinasabi mo, Ma'am. Magagawan naman po 'yon ng paraan. Saka may kasabihan po kaya na... the more you hate, the more you love. Yie," panunukso nito. I actually do not hate him; I'm just annoyed most of the time. Si Mikey lang naman ang may hate sa akin.

Mamumula na naman ang braso ko kaka-hampas niya dahil sa pandidiri. Natawa ako ng bahagya. Johan will never turn his bottle of precious love for me. And i am too. We're just friends, that's it. Period.