Kamui Tip Novels & Stories

Nakakarelax kasi ang gaan ng kamay. Isang oras din akong ganun at nilagay na ang kaliwang kamay ko sa maliit na machine na tama lang para sa kamay. Paglabas ng kuko ko ay tuyo na pero kailangan mag ingat dahil baka masira sayang ang pinaghirapan ni ate. Ganun ang ginawa sa kanang kamay ko. Hinintay ko munang matuyo talaga bago ako kumuha ng pang tip sa wallet ko. Nakasanayan ko ng magbigay ng tip kasi deserve naman nila maganda ang ginagawa nilang serbisyo sa costumer nila.

“If you’re always with me, fighting might actually be fun!” Mirai, struggling on the other side, tripped yet again, and a Moss Behemoth nearly crushed her with its massive arm. “Mr. Karma, help!” she cried, and I rushed over, blocking with my shield and dragging her to safety. “Mirai, seriously?! I told you to watch your step!” I yelled, exhausted. “If this keeps happening, you’ll be the death of me before we reach the palace!” “Sorry, Mr. Karma!” she said, flashing a sheepish grin. “But look, I hit one! I’m pretty cool, right?”

Kim: Ano name? Marc: Godzilla Kim: Bakit yun? Marc: big, powerful, dangerous Kim: Wow exciting naman yung tt mo Marami ka videos? Wait follow kita. Marc: Hindi ako mahilig magvideo but if you want i'll take a video now and send it to you kapag pumunta ka dito sa place ko, i'll let you feel and touch it. You can do whatever you want. Kim: You mean pwede ko gamitin yung tt mo pag nagkita tayo? I love it. Magvideo tayo together tapos ipost natin.

Kaya pala pumasok ito roon at nagkunwari lang na roon gustong matulog sa kama. "Magagamit natin iyon bukod sa body worn cam na suot ko noong araw na nahuli natin sila. Sapat nang katibayan ang mga iyon na magpapatunay sa sexual act na ginawa nila. And sorry to tell you this pero makakaladkad ang anak nila as a standing evidence of their crime. Kahit ayaw mo, wala tayong ibang option."

Hinihimas-himas ko ang palapulsuhan kong tila pulang-pula sa gigil na paghila kani-kanina. “Magpahanda kayo ng maiinom at makakain.” utos niya. Dumating ang mga katulong na may dalang pangpawi ng gutom. Kuminang ang aking mga mata. Ngayon na lamang ako makakain ng champorado mahal kasi ang presyo ng tsokolate sa bayan.

Pagkatapos ay umiling siya. “Fake trace ‘yan.” Nagkatinginan sina Nomad at Rook sa kaniya. “Ano ibig mong sabihin?” tanong ni Nomad. Tinuro ni Kuki ang screen. “Too clean.” Napakunot ang noo ko. “Paano too clean?” “Kung totoong galing sa Taiwan ang message, mas messy dapat ang network route.” Tumingin siya sa amin habang nagpapaliwanag. “Pero ito, parang sinadyang i-route doon.”