Kisah Pramugari Penghibur Kena Karma

The new project was short on staff. Over everyone's objections, I pulled three former colleagues out of an overlooked department where they'd been warming the bench for years. The four of us became the project's core team. The bonus was generous, the workload light. They all said I was their lucky charm. Three months later, with delivery just around the corner, I passed the break room and overheard them talking. "The biggest credit for this project belongs to the three of us. Why should Chloe get an equal share of the bonus just because she recommended us? She barely did any real work." "Exactly. Let's talk to the director. We'll say all the core work was done by us, that she's not up to the task. We'll apply to have her removed from the contributors list." "Just thinking about not having to split those tens of thousands with her—it feels amazing." I pushed the door open. They stared at me, stunned. I smiled. They wanted to kick me out? Too bad. I was the director who parachuted in to evaluate them.

Suamiku punya rahasia tak terkatakan, dia malah meminta pria lain membantuku...

Orlando and I had been together for ten years. I'd looked after his sick mom, sweating out a fever of my own, and where was he? Knocking back drinks with Rosalind, playing therapist to her broken heart. I swallowed my pride at work, getting chewed out by my boss, while he spent the night companying Rosalind because she had cramps. Then, when I got the news my mom had passed, I tried calling him, desperate for support. But nope—phone off. After a wild goose chase, turns out he was at Rosalind's graduation. That was it. I gave up. But Orlando wouldn't let go. Red-eyed, he begged me for just one more chance.

Selama enam tahun pernikahan, aku pikir aku sudah menjadi wanita yang paling bahagia karena punya suami yang bertanggung jawab dan sangat baik. Ketika aku sakit, dia merawatku dengan penuh perhatian dan tidak pernah memintaku untuk melakukan pekerjaan rumah sampai aku benar-benar sembuh. Jangankan menyentuhku dengan kasar, membentak pun tidak pernah dia lakukan, dan aku sangat bahagia mempunyai suami sepertinya karena kebanyakan suaminya temanku sudah bermain kasar. Namun nyatanya mimpiku hancur seketika, ternyata dia tidak hanya baik padaku, tapi juga kepada seorang wanita yang selama ini dia sembunyikan, dan mereka akan menikah dalam jang....

Le jour où mon père et son ex sont apparus à un gala et sont devenus un sujet brûlant sur les réseaux, tout le monde se moquait de ma mère. Elle avait sacrifié une brillante carrière pour entrer dans une famille puissante, mais après trente ans, elle n'avait ni statut ni reconnaissance. Elle n'avait même pas le courage de reprocher quoi que ce soit à la maîtresse. Après une crise de larmes, ma mère m'a regardée, épuisée. « C'est lui qui m'a trahie en premier, alors je ne veux plus de lui. » « Rosalie, tu veux partir avec moi ? » C'est à ce moment-là que j'ai reçu un message de mon copain, avec qui j'étais depuis sept ans. « Rosalie, ce n'est qu'un papier à signer. Tu peux rester ma copine, non ? » Je suis restée silencieuse quelques secondes, puis j'ai hoché la tête. Alors, le jour même de leur mariage, ma mère et moi avons disparu dans l'incendie de la villa.

Fira, seorang anak bungsu dari empat bersaudara, diuji lewat kakaknya yang terus menerus meminta uang dengan alasan untuk ibu yang memang ikut bersama mereka. Uang, Perhiasan, bahkan kini Tanah warisan, pun menjadi incaran oleh Helmi--kakak ketiganya. Panji, sebagai anak pertama pun harus turun langsung untuk menghadapi ini semua. Namun setelah diselidiki, ada satu rahasia yang telah disimpan oleh Helmi dan istrinya...

Nabastala, seperti langit yang luas dan tinggi. Pria yang menikmati pekerjaannya sebagai penghibur para tante ternyata jatuh hati pada Anin, seorang wanita bersuami di luar lingkarannya. Dia kira semua akan berakhir ketika kontraknya diputuskan sepihak. Namun, kenyataan kehamilan Anin dan perasaan yang menggantung, membuat Nabastala mengambil berbagai risiko. Kehidupannya yang mulai lurus melalui pernikahan bersama Kea atau mengejar pujaan hati?

"Cuma karena lo prawanin gue, bukan berarti lo harus nikah sama gue, ikhlas, sana pergi!" Jane sepertinya sudah berubah sinting, pramugari dua puluh tujuh tahun yang terkenal cantik ini tiba-tiba saja harus menghadapi scandal kelewat memalukan, yang sedang ngetren belakangan. Ia tidak tau, tidak pernah menyangka juga, perjalanan kerja yang rutin ia lakukan membawanya pada malapetaka. Harusnya alkohol itu dimusnahkan! Kalau saja Jane tidak mabuk, ia tidak akan tidur dengan tetangga baru yang sialan Hot itu!

Mempunyai paras cantik serta karir sebagai seorang pramugari, tak memudahkan Meinar untuk menemukan lelaki yang menjadi pelabuhan hatinya. Semenjak di tinggal Dendra, lelaki yang pernah menjalin hubungan sepuluh tahun yang lalu dengannya, membuat Meinar menutup hati dan sulit untuk menerima hati yang lain. Kemudian pertemuan tak sengaja dengan Dedra, serta pengakuan Dendra yang masih mencintainya, membuat Meinar gamang. Akankah ia akan menerima Dendra kembali dengan menjadi orang ketiga dalam rumah tangga lelaki itu, atau memilih untuk meninggalkan lelaki itu?

La meilleure amie d'enfance de mon mari a été diagnostiquée d'une maladie incurable. Pour qu'elle ne parte pas avec des regrets et puisse ressentir l'amour d'une famille, Gabriel Dumas, mon mari, lui a offert mon collier, puis a même cédé mon anniversaire pour le lui consacrer. Notre fils, en privé, l'appelait aussi « maman ». Il m'a dit un jour : « Élise, Violette est en train de mourir… laisse-lui un peu de place. » Chaque fois que j'espérais recevoir un peu plus de son attention, de son temps, mon fils, Théo Dumas, se précipitait pour défendre son père et Violette : « Maman, tu me dis toujours qu'il faut être généreux, non ? Violette va mourir… pourquoi tu lui en veux autant ? » Petit à petit, j'ai cessé de demander quoi que ce soit. Un soir, j'ai surpris une conversation entre mon fils et Gabriel, de retour de l'hôpital : « Violette est si douce et élégante ! Si seulement maman pouvait lui ressembler… » Gabriel a souri tendrement en ébouriffant les cheveux de notre fils : « Ta maman est peut-être un peu stricte, mais c'est pour ton bien. Si tu aimes vraiment Violette, que dirais-tu qu'elle devienne ta marraine ? » C'est à ce moment-là que j'ai compris : même l'enfant que j'ai mis au monde de toutes mes forces… ne m'aimait pas. J'ai baissé les yeux, refermé silencieusement la porte de la chambre, comme si rien ne s'était passé. Puisque tous deux semblent avoir tant de regrets, alors je vais m'effacer, en silence, pour les combler.