Kitchie Nadal Wag Na Wag Mong Sasabihin 소설 & 이야기

Napakamot ako sa ulo habang inihahanda ang aking sarili na matanggal sa trabaho. Nagulat ako, matiyagang sinabi niya, “Matthew, lumaki ng husto ang negosyo ko pagkatapos mong sumali sa amin. Hindi mahalaga kung bulag ka o hindi dati. Pero simula ngayon, bulag ka na. Naiintindihan mo ba ako?” Gulat akong napatingin sa kanya at agad na nasabi sa tuwa, “Huwag magalala. Simula ngayon, bulag na ako!"

May gusto ka bang sabihin Ba't 'di mapakali Ni hindi makatingin Sana'y 'wag mo na 'tong palipasin At subukan lutasin Sa mga isinabi mo na Iba'ng nararapat sa akin Na tunay kong mamahalin Oh wooh Naisip ko bigla ang asawa ko sa kanta ni Kitchie Nadal nang marinig ko ang kanta. At sa gabi sinong duduyan sa 'yo At sa umaga ang hangin na'ng hahaplos sa 'yo oh

Wika nya. So, it's been awhile then? Nagugustuhan na nya rin pala ako ng hindi ko nalalaman? Nong kelan pa kaya? Anong araw ba? "Did you fell for me when we first meet? Like l-love at first sight?" "I don't believe in love at first sight, and you look familiar to me so, I can't say that it's love at first sight..." Ano daw? I look familiar to him?

naninigurado niyang tanong “Wala! As in wala! Sige na….upo ka muna ulit. Lalagyan ka lang namin ng kaunting make-up tapos gora na tayo sa mabilisang pictorial.” Nakangiti nitong wika kaya naman kaagad na din siyang nakipag-cooperate. Alang-alang sa libreng rebond ngayung araw, sino ba naman siya para mag-inarte diba? Malaking bagay sa kanilang dalawa ni Mona ito.

"A-anong kahibangan iyang pinagsasabi mo?" "Kung matalino ka naman ay bahala ka ng isipin kung anong klase ng lohika ang nailapat ko roon. Your number please. Huwag mo akong paghintayin." Aba at demanding rin masyado ang kumag. Nang makabuo siya ng pasya. "Hindi ko ibibigay sa'yo ang numero ko at...mas lalong hindi ako sasama sa'yo sa SBD—"

natawa kong sabi. She laughed. “Okay, first lesson. Very common question dito sa Philippines—if someone asks you, ‘Kumain ka na?’” I blinked. “What is that?” “It means ‘Have you eaten?’” “Ohhhh!” tumango ako. “So what I say?” “You can reply, ‘Oo, tapos na.’ That means yes, I’m done eating. Or ‘Hindi pa,’ which means not yet.” Inulit ko agad. “Oo… tapos na.”

hingal kong sabi, sabay talon mula sa mesa at mabilis na ibinaba ang palda ko. "Lila, sandali," panimula niya, pero kinuha ko ang bag ko at tumakbo palabas ng pribadong opisina, nag-aalab ang mga pisngi sa hiya at natitirang kasiyahan. Hindi ako lumingon habang nagmamadali akong dumaan sa walang laman na gusali at nagmaneho pauwi, tumitibok pa rin ang katawan ko.

Sabi ko. "Luka ka talaga. Kahapon lang ako umalis pamiss miss ka dyan agad." Sabi naman ni Nadine. "Musta ka naman diyan?" Sabi ko. "Hay nako, ang sasama ng pagkain dito. Parang mas gusto ko pang kumain ng sardinas kesa ulam dito eh. Sabagay, ganun talaga siguro." Ani ni Nadine. "Day, mamya na ulit kita kukumustahin tungkol diyan kasi madami agad ako balita sayo." Sobrang excited na pagbabalita ko kay Nadine.

Natawa ako sa sinabi niya. "Amacana means, Tama ka na." He pursed his lips still not convinced, pero hindi ko na siya pinansin dahil nasusunog na ang niluluto kong hotdog at egg. Nag boiled naman ako ng egg para kay Nadia. Nag fried rice din ako dahil hindi naman nagalaw ang niluto kong kanin kahapon dahil sa pinapak lang nila ang mga ulam. Sobrang dami narin naman kasi sa carbo kahapon kaya hindi na kami nagkanin.

natatawang saad nito Pagpasok namen sa loob ang dami ng nagbago sa restaurant nato, gumanda na hindi na katulad noon na kahoy lang ang dingding ang saya sa puso na successful na ang restaurant nato. "Dito ko minsan pumupunta kasama sila nicole at venice sa tuwing lunch break actually pinupuntahan lang namen to kase laging may 20% discount kapag suki na, kaya nilubos nanamen"natatawa kung saad "i miss the taste of this noddles" saad ko bago kainin ang noodles na nasa harap ko si andrei ay hindi nadin nakatiis kahit mainit ay hinigop niya na agad ang sabaw